ဘာပဲေျပာေျပာ ျမန္မီး ေတာ႔ မႀကဳိက္

Mr Song ဆိုတဲ႔ တရုတ္ တစ္ေယာက္႐ိွတယ္။ သူက ေတး သီခ်င္း ထုတ္လုပ္တဲ႔သူ တဲ႔။ ေဟာင္ေကာင္မွာလည္း ႐ွိတယ္၊ Mr To Ba တဲ႔ ( တူးဘား လို႔ အသံထြက္ ) သူက ကား ျပင္ဆရာ။ အဲသလို နာမည္ေတြနဲ႔ လူေတြ ေတြ႔ဆံု ရတာဟာ အံ႕ဩ စရာ မဟုတ္ဘူးလား။

ပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လက္မွတ္ထိုးဖို႔ အခ်ိန္ဆြဲေနတဲ႔ ရီပတ္ဘလီကန္ အမတ္ ႏွစ္ေယာက္ ႐ွိဖူးတယ္။ သူတို႔ နာမည္ေတြက Doolittle နဲ႔ De Lay တဲ႔။ ( Do little ) ။ ယူေက က ဦးေႏွာက္ အထူးကု ဆရာဝန္ႀကီးရဲ႕ နာမည္က Mr Brain။ ကမာၻေက်ာ္ ေျပးခုန္ပစ္ အားကစားသမား ႐ိွေသးတယ္၊ Stepanova တဲ႔။ အစၥေရးက တင္းနစ္ကစားသမား အမ်ိဳးသမီး နာမည္ကလည္း Smashanova တဲ႔။ အေမရိကန္၊ တကၠဆက္ က သုဘရာဇာ ကုမၸဏီ ရဲ႕ နာမည္ကလည္း Boxwell Brothers တဲ႔။ ( Box-well ေကာင္းေကာင္း ထုတ္ပိုးတတ္တယ္)။ Dr Payne လို႔ ေခၚတဲ႔ သြား ဆရာဝန္ေတြ အမ်ားႀကီး႐ိွတယ္။ အေမရိကန္ သြား ဆရာဝန္ ကေတာ႔ Dr. Chip Silvertooth တဲ႔။

အိႏၵိယေျမာက္ပိုင္းမွာ Butt ဆိုတဲ႔ နာမည္က ေပးတာမ်ားေပမယ္႔ ကမာၻ မွာလည္း ေဒါက္တာ Butt ေတြ အမ်ားႀကီး။ တစ္ခ်ဳိ႕ဆိုရင္ စာရိတၱ ျပဳျပင္ေရး သမားေတြ။ အေမရိက မွာ ရိွတ႔ဲ တ႐ုတ္ မ်က္စိ အထူးကု ဆရာဝန္က Dr. Look ။ ေကာလိပ္က ပါေမာကၡ တစ္ေယာက္ရဲ႕ နာမည္ကေတာ႔ သူတို႔မို႔ ေပးရဲတယ္၊ Dr. Failor တဲ႔။ အထူးျခားဆံုးက အာမခံ ကုမၸဏီက အေရာင္း စာေရး႐ဲ႕ နာမည္။ ၾကားဖူေအာင္ မွတ္ထားၾက။ Justin Case တဲ႔။ ( Just in case )

ဒါေတြဟာ တိုက္ဆိုင္မႈ သက္သက္ပဲလား။

မန္ခ်က္စတာ တကၠသုိလ္က သုေတသန ပညာ႐ွင္ Jen Hunt ကေတာ႔ မဟုတ္ႏိုင္ပါဘူး လို႔ ဆိုပါတယ္။ New Science မဂၢဇင္းကလည္း Nominative Determinism ဆိုတဲ႔ ေဝါဟာရ နဲ႔အတူ နာမည္ေတြက သူတို႔ အလုပ္အကိုင္ေတြ အေပၚသက္ေရာက္မႈ ရိွေကာင္း ရိွႏိုင္တယ္ လို႔ ဆိုပါတယ္။

သူတို႔က အခုမွ ေလ႔လာေပမယ္႔ အာရွကေတာ႔ နာမည္က လူ အေပၚ လႊမ္းမိုးမႈ ရိွတယ္ ဆိုတာ ယံုၾကည္ခဲ႔ၾကတာ ေရွး ပေဝသဏီ ကတည္း ကပါ။ ေတာင္ အာရွက နာမည္ေတြကိုၾကည့္။ ဘီယာနဲ႔ အေဖ်ာ္ ယမကာ ေရာင္းတဲ႔လူ၊ သူ႕ နာမည္က Bottlewalla ။ (walla ဆိုတာ job )။ ကား အေရာင္း စာေရး နာမည္က Tyrewalla။ ထီး ေရာင္း တဲ႔လူက Brollywalla။ ေနာက္ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ရဲ႕ နာမည္က Jasmine Sodabottlepopbottleopenerwalla တဲ႔။ နာမည္ ရွည္လို႔ မျဖတ္လိုက္ၾကပါနဲ႕။ အဲဒါ တစ္လံုးတည္း၊ သူမ႐ဲ႕ ဆန္း နိမ္း ပါ။ သူမ အဖိုး၊ အဖြားေတြ ဘာ လုပ္ကိုင္ၾကတယ္ ဆိုတာ မေျပာေတာ႔ဘူး။ ေဟာင္ေကာင္မွာ ထူးထူး ျခားျခား နာမည္ ႏွစ္ခု ရိွေသးတယ္။ Truly Man. He Man တဲ႔။ အဲဒါ တကယ္႔ကို ႏြဲ႔ႏြဲ႔ ေႏွာင္းေႏွာင္း မိန္းကေလး ႏွစ္ေယာက္။ အေမရိကန္ မေလး ရဲ႕ နာမည္ကို ၾကည့္ဦး၊ Tiny Bimbo တဲ႔။ ေကာင္ကေလး ကို က်ေတာ႔ Ferlon တဲ႔။ ( ဒါေလးေတြက မစၥတာ ဂ်င္မ္ ဆီက ယူထားတာပါ။)

ငါလား ငါ႔ အေမလား
ဒါနဲ႔ စကားမစပ္ ဂါနာ ႏြယ္ဖြား မန္စီးတီး နဲ႔ အီတလီတိုက္စစ္မႉး ဘာလိုတယ္လီ ဟာ အၿမဲတမ္း တစ္ခု မဟုတ္ ျပႆနာ႐ိွေနတတ္တယ္။ ထားပါေတာ႔ ပရီးမီးယားလိဂ္ ရာသီဦးတုန္းက မန္ ယူႏိုက္တက္ကို ဂိုးသြင္း အၿပီး သူ႕ ရင္ဘတ္မွာ ေရးထားတဲ႔ စာကို လွန္ျပတယ္။ "Why I always me " တဲ႔။ သူ ဘာေျပာေျပာ မန္ စီးတီး ပရိသတ္ကေတာ႔ မန္ ယူႏိုက္တက္ကို သြင္းတဲ႔ ဂိုးပဲ ျမင္ၾကပါတယ္။ ေပ်ာ္မဆုံး ေမာ္မဆုံး။ အခု လာျပန္ၿပီ။ "These goals for you, Mum" တဲ႔။ ရင္ဘတ္မွာေတာ႔ ေရးမထားပါဘူး။ Why I always me နဲ႔ စာရင္ေတာ႔ These goals for you, Mum က ပရိတ္ ႐ဲ႕ ရင္ကို ပိုထိတယ္။ ေဖးဘရိတ္ ဂ်ာမဏီ ကို မထင္မွတ္တဲ႔ ဂိုး ႏွစ္ဂုိး နဲ႔ ျမဴးနစ္ ျပန္ပို႔ လိုက္တယ္။ အီတလီက စပိန္ နဲ႔ ဗိုလ္လု ပြဲကို ေစာင္႔ေနေလရဲ႕။ ေျပာခ်င္တာက These goals for you, Mum ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ Dad ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အီတလီ ပရိသတ္ သိတာကေတာ႔ သူသြင္း တဲ႔ ဂိုး ႏွစ္ဂိုး ပါဘဲ။

ဘားမား လား၊ ျမန္မာလား။
လာျပန္ၿပီ ေနာက္ ကိစၥတစ္ခု၊ ဒါကမွ ကိုယ္နဲ႔ဆိုင္တာ။ ဘားမား လား၊ ျမန္မာလား။ ေအာ္ဖစ္ရွယ္လီ ေျပာင္းထားေပမယ္႔ အေရွ႕ အုပ္စုက ျမန္မာၿပီး အေနာက္အုပ္စုကေတာ႔ ဘားမား ပဲ။ စစ္တပ္က ျမန္မာ၊ NLD က ဘားမား။ အဲဒီအထဲမွာ အပါးနပ္ဆုံးက ဟီလာရီ ကလင္တန္။ ဘားမား လည္းမေခၚ ျမန္မာ လည္း မသုံး "This country" တဲ႔။ ဒီပလိုမက္တစ္ ပိုင္တယ္။ လွတယ္၊ မဆိုးဘူး။ ျပႆနာေတာ႔ ရိွတယ္။ နာမည္ေျပာင္းတာ ဝါသနာ ပါတဲ႔ ႏိုင္ငံ ဆိုေတာ႔ ေနာက္ အစုိးရ တက္လာရင္ "That country " လို ႔ေျပာင္းလိုက္မွ ဒုကၡ။ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီးက ဒါကိုမသိဘူး။      ။

ဘယ္လို ေျပာင္းေျပာင္း အဆိုးဆုံးက ျမန္မီး။ စင္ကာပူက ဘယ္က ခြင္႔ျပဳခ်က္ ယူၿပီး သုံးထားတာလဲ မသိဘူး။ ျမန္မီး တဲ႔။ အူေၾကာင္ေၾကာင္ နဲ႔၊ လုံးဝ မႀကိဳက္ဘူး။ ဒါေပမယ္႔ ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ဘူး၊ စင္ကာပူ နဲ႔ မကင္းႏိုင္ေတာ႔ ျမန္မီး ေနရတာပဲ။ ဘုရားက ရယ္စရာ မမိန္႔တတ္ဘူး ဆိုေပမယ္႔ ၿပဳံးစရာေလးေတြေတာ႔ တစ္ခါ တစ္ခါ မိန္႔ေတာ္မူတတ္တယ္။ နာမသိဒၶိဇာတ္ ထဲမွာ ပါ။ ဦးသက္ရွည္ႀကီး ေစာေစာေသ၊ ေဒၚခ်မ္းသာႀကီး မြဲျပာက်။ ကိုဗလ က ပိန္တာ႐ိုး တဲ႔။ မိန္႔မယ္သာ မိန္႔တာ ဘုရားရွင္က အရွင္ျမတ္ရဲ႕ အမည္ကိုေမးေတာ႔ "ဇိန" တဲ႔။

ဒါေၾကာင္႔ Why I always me ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ These goals for you, Mum ပဲ ဆိုဆို လိုေနတာကေတာ႔ အႏိုင္ ဂိုး ပါ။
အဲ ဒါနဲ႔ ျမန္မီး ေတာ႔ မႀကဳိက္ဘူး၊ ေျပာေပးၾကပါအုံး (စာလံုးမဲႀကီးနဲ႕)။      ။




ဇင္ေ၀ေသာ္







Copyright © 2012 ကမ္းလက္. All rights reserved.

ေမွ်ာ္ေနသူနဲ႔ ျပန္ခ်င္သူတို႔ မေတြ႔သမွ်ရယ္…

မႏွစ္က အိႏၵိယကုိ သြားေတာ့ အင္ဒီရာဂႏၵီအျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ေလယာဥ္ကြင္းထဲကေန ထြက္ထြက္ခ်င္းပဲ ဖုန္းထဲကုိ မက္ေဆ့ဂ်္တစ္ခု ေရာက္လာတယ္။ အဲဒီမက္ေဆ့ဂ်္က ျပည္ပႏုိင္ငံေတြမွာ (အထူးသျဖင့္ေတာ့ အေမရိကန္ေပါ့) အေျခခ်ေနထုိင္ေနၾကတဲ့ ဒိတ္ဒိတ္ႀကဲ အိႏၵိယန္း ပညာတတ္ေတြကုိ စာရင္းျပဳစုထားၿပီး ေမြးရပ္ေျမကုိ ေမ့ေနၾကတဲ့အတြက္ ခပ္နာနာေလး ေဝဖန္ထားတဲ့ မက္ေဆ့ဂ်္ပါ။ သူတုိ႔ ေကာက္ယူထားတဲ့ စာရင္းဇယားမ်ားအရ နာဆာရဲ႕ နည္းပညာရွင္ေတြထဲမွာ အိႏၵိယန္းလူမ်ိဳး (၁၂) ရာခုိင္ႏႈန္း ပါဝင္ၿပီး အေမရိကရဲ႕ ေဒါက္တာေတြထဲမွာ (၁၆) ရာခုိင္ႏႈန္းက အိႏၵိယန္းေတြ ျဖစ္ပါသတဲ့။

သူတုိ႔ ေကာက္ယူထားတဲ့စာရင္းက ဘယ္ေလာက္ခုိင္မာသလဲဆုိတာ မသိရေပမယ့္ အိႏၵိယန္းေတြ အုိင္တီမွာ ေတာ္တာ ကေတာ့ လူတုိင္း သိေနတဲ့ ကိစၥပါ။

အဲဒီမက္ေဆ့ဂ်္ေလးက “ဒိတ္ဒိတ္ႀကဲ ပညာေတြတတ္ၿပီး ႐ူးေၾကာင္ေၾကာင္ (ခပ္႐ုိင္း႐ုိင္း Stupid လုိ႔ကုိ သုံးထားပါတယ္) ပုဂၢဳိလ္ေတြသာ အိႏၵိယကုိ ျပန္လာၾကမယ္ဆုိရင္ နယူးေဒလီဟာ နယူးေယာက္ကုိ အခ်ိန္မေ႐ြး စိန္ေခၚႏုိင္တယ္” လုိ႔ အဆုံးသတ္ ထားပါတယ္။

အိႏၵိယဆုိတာကလည္း (၁၅) ရာခုိင္ႏႈန္းေလာက္ ရွိတဲ့လူေတြက ပုိက္ဆံထားစရာ မရွိေလာက္ေအာင္ ခ်မ္းသာၿပီး က်န္တဲ့ (၈၅) ရာခုိင္ႏႈန္းေလာက္က ကုန္းေကာက္စရာ မရွိေလာက္ေအာင္ ဆင္းရဲတဲ့ႏုိင္ငံပါ။ အဲ့သလုိပါပဲ၊ (၂၀) ရာခုိင္ႏႈန္းေလာက္သာ ရွိတဲ့လူေတြက ပညာေတြ သိပ္ေတာ္ေနၾကေပမယ့့္ က်န္တဲ့ (၈၀) ရာခုိင္ႏႈန္းေလာက္ကေတာ့ အေျခခံပညာသင္ဖုိ႔ေတာင္ ႐ုန္းကန္ေနၾကရဆဲပါပဲ။

တ႐ုတ္ျပည္ကလည္း ဒီကိစၥအတြက္ တစ္စခန္း ထလာျပန္ပါတယ္။ အေမရိကမွာ အေျခခ် ေနထုိင္ေနၾကတဲ့ ပညာတတ္ တ႐ုတ္လူမ်ိဳးေတြ တ႐ုတ္ျပည္ႀကီးထဲ ျပန္လာဖုိ႔ အေရးတႀကီး စည္း႐ုံးေရးေတြ လုပ္ေနတဲ့အေၾကာင္း ဒီေန႔ (၂၄၊ ၀၅၊ ၂၀၁၂) ထုတ္ စထရိတ္တုိင္း သတင္းစာမွာ ဖတ္လုိက္ရျပန္တယ္။ ဒီအစီအစဥ္ကုိ အစပ်ိဳးခဲ့တာ ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ ၾကာၿပီလုိ႔႔လဲ ဆုိထားပါတယ္။

နယူးေဒလီရဲ႕ အိပ္မက္မ်ိဳးလုိပါပဲ၊ ပီကင္းကလည္း တရုတ္လူမ်ိဳးပညာရွင္ေတြ အားလုံးသာ ျပန္လာရင္ ပီကင္းဟာ နယူးေယာက္ကုိ အခ်ိန္မေ႐ြး စိန္ေခၚႏုိင္မယ္ေပါ့။

ဒီသတင္းႏွစ္ခုကို ဆက္စပ္မိၿပီး တစ္ခါက ႏုိဘယ္လ္ဆုရ ဂ်ပန္ဆရာဝန္တစ္ေယာက္ ေျပာတာကုိ သတိရမိတယ္။ ပညာရပ္ဆုိင္ရာ ႏုိဘယ္လ္ဆု ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဂ်ပန္တစ္ႏုိင္ငံလုံး ဂုဏ္ယူမဆုံး ျဖစ္ေနၾကခ်ိန္မွာ အဲ့ဒီဆရာဝန္ရဲ႕ စကားေၾကာင့္ အားလုံး ေအာင့္သက္သက္ ျဖစ္သြားၾကရတယ္။ သူေျပာတာက “သူသာ အေမရိကတကၠသုိလ္မွာ တက္ၿပီး ပညာသင္ၾကားခြင့္ မရခဲ့ဘူးဆုိရင္ ဒီႏုိဘယ္လ္ဆုလည္း ရႏုိင္စရာ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး” တဲ့။

ႏုိင္ငံတစ္ခုကုိ သယံဇာတနဲ႔ တည္ေဆာက္တာထက္ စာသင္ခန္းမထဲမွာ တည္ေဆာက္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားရမယ္ဆုိတဲ့ အေျခခံအသိ ေနာက္က်ခဲ့ၾကတဲ့ အာရွႏုိင္ငံေတြဟာ အခုေတာ့ အျမင္မွန္ေတြ ရလာၿပီး စာသင္ခန္းထဲက ထြက္ေျပးသြားတဲ့ ႏုိင္ငံေတာ္အသစ္ေတြဆီ အသည္းအမည္း လုိက္ဖမ္းေနၾကတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ ေရးဖူးတယ္။ ပီကင္းနဲ႔ နယူးေဒလီဟာ နယူးေယာက္ကုိ ဘယ္ေတာ့မွ ေက်ာ္တက္မွာ မဟုတ္ဘူးလုိ႔။ အေၾကာင္းက ရွင္းရွင္းေလးပါ။ နယူးေယာက္က ပီကင္းနဲ႔ နယူးေဒလီ ယဥ္ေက်းမႈကို ေမြးစားလုိက္ႏုိင္ၿပီး ပီကင္းနဲ႔ နယူးေဒလီက နယူးေယာက္ ယဥ္ေက်းမႈကုိ ေမြးစားဖုိ႔ ႀကိဳးစားၾကမွာ မဟုတ္ေသးလုိ႔ပါ။

အာရွထဲက တစ္ႏုိင္ငံျဖစ္တဲ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ႏုိင္ငံကလည္း စာသင္ခန္းထဲက ထြက္ေျပးသြားတဲ့ ႏုိင္ငံေတာ္သစ္ကုိ လုိက္ဖမ္းဖုိ႔ ႀကိဳးစားေနေၾကာင္း ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ သိခြင့္ရခဲ့တယ္။ သမၼတႀကီးကုိ ရင္ထဲကေန ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ေက်းဇူးတင္ မိပါရဲ႕။

ပညာတတ္ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြ ျမန္မာျပည္ထဲ ျပန္ဝင္လာၿပီး ႏုိင္ငံေတာ္ ထူေထာင္ရာမွာ တစ္တပ္တစ္အား ပူေပါင္း ပါဝင္ၾကဖုိ႔ သမၼတႀကီးက ဖိတ္ေခၚတယ္။

ကြ်န္ေတာ့္အထင္ ေျပာရရင္ ျမန္မာလူမ်ိဳး ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ သိပ္ျပင္းထန္ၾကပါတယ္။ ပါးစပ္ေျပာလား၊ တကယ္လားဆုိတာ ခြဲျခားရ ခက္လွေပမယ့္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲလာတဲ့ ႏုိင္ငံေတာ္ဆီ ေျခစုံပစ္ဝင္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားသူေတြ အမ်ားအျပား ရွိေနပါတယ္။

ေသခ်ာတဲ့ စာရင္းဇယားကေတာ့ စကၤာပူလူမ်ိဳးအျဖစ္ ခံယူၾကတဲ့အထဲမွာ ျမန္မာေတြဟာ ရာခုိင္ႏႈန္း အနည္းဆုံးထဲမွာ ပါဝင္ပါတယ္။ ပညာတတ္ ျမန္မာေတြဟာ အၿမဲေနထုိင္ခြင့္ (ပီအာ) ကုိသာ ယူၿပီး ပီအာကေန စီတီဇင္ေျပာင္းသူဟာ (၁၂) ရာခုိင္ႏႈန္းေလာက္ပဲ ရွိတယ္လုိ႔ မႏွစ္က သိခဲ့ရပါတယ္။ စီတီဇင္ေျပာင္းလုိက္ရင္ ရလာမယ့္ အခြင့္အေရးေတြကုိ မ်က္ကြယ္ျပဳၿပီး ေျပာင္းလဲလာမယ့္ ႏုိင္ငံေတာ္ဆီ မ်က္ေစာင္းထုိးေနၾကတဲ့ ျမန္မာေတြ သိပ္မနည္းလွပါဘူး။

တ႐ုတ္လူမ်ိဳးေတြကေတာ့ သူမ်ားႏုိင္ငံသားအျဖစ္ ခံယူၾကတဲ့အထဲမွာ ထိပ္ဆုံးမွာ ရွိၾကပါတယ္။ စကၤာပူလူမ်ိဳးအျဖစ္ ခံယူၾကတဲ့အထဲမွာ တ႐ုတ္ျပည္မကလူေတြဟာ (၉၀) ရာခုိင္ႏႈန္းေတာင္ ေက်ာ္ေနပါသတဲ့။ တ႐ုတ္ေလာက္ မမ်ားလွေပမယ့္ အိႏၵိယန္းေတြကလည္း သူမ်ားႏုိင္ငံသားအျဖစ္ ခံယူဖုိ႔ ျမန္မာေတြေလာက္ ကပ္ေစးမနည္းၾကပါဘူး။

တ႐ုတ္၊ အိႏၵိယန္းေတြနဲ႔ ႏႈန္းယွည္ၾကည့္ရင္ ျမန္မာေတြရဲ႕ ႏုိင္ငံခ်စ္စိတ္က ပုိအားေကာင္းပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ သမၼတႀကီးအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္လည္း သိပ္ရွိပါတယ္။ (၈၈) ကာလမတုိင္မီကေတာ့ တစ္ေယာက္စ၊ ႏွစ္ေယာက္ စေလာက္ပဲ ႏုိင္ငံေတာ္က ဆုံး႐ႈံးခဲ့တာပါ။ (၈၈) ၿပီးတဲ့ေနာက္ ဆုံးရွံဳးလုိက္ရတာက စာသင္ခန္းေတြ အခန္းလုိက္ ဆုံးရွံဳးခဲ့ရ ပါေတာ့တယ္။ (၈၈) ေနာက္ပုိင္း ေမာင္းထုတ္ခံလုိက္ရတဲ့ ဦးေႏွာက္ေတြက အုံနဲ႔ က်င္းနဲ႔မုိ႔ ေတာ္ေတာ္ ေၾကကြဲ စရာ ေကာင္းပါတယ္။

စာရင္းဇယားနဲ႔ အတိအက် မတင္ျပႏုိင္ေပမယ့္ (၈၈) မ်ိဳးဆက္ လူလတ္ေတြဟာ လူပ်ိဳႀကီး၊ အပ်ိဳႀကီးေတြ ျဖစ္ေနတာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေတြ႔ရတယ္။ အဆင္မေျပတဲ့ ႏုိင္ငံေတာ္ကုိ သူတုိ႔ တတ္ႏုိင္တဲ့ဘက္က ပံ့ပုိးရင္းနဲ႔ သူတို႔ကုိယ္ပုိင္ မိသားစုဘဝေလးေတြ တည္ေဆာက္ဖုိ႔ေတာင္ မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ထားရတဲ့ မ်ိဳးဆက္ေတြပါ။

အဲ့ဒီမ်ိဳးဆက္ေတြကုိ စည္း႐ုံးဖုိ႔ ေဒၚစု၊ အန္တီစု၊ အေမစု မပါလုိ႔ေတာ့ မရပါဘူး။ သူတုိ႔ရဲ႕ ခပ္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ အိပ္မက္ေတြကုိ ေဒၚစုဆီမွာ ယုံယုံၾကည္ၾကည္ ေပးထားရင္း ခရီးဆက္ေနၾကပါတယ္။ ေဒၚစုကုိ အမွီျပဳၿပီး အေနာက္က ဝင္လာမယ့္ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈေတြထက္ ေဒၚစုကို အမွီျပဳၿပီး ျပည္တြင္းထဲ ဝင္လာၾကမယ့္ (၈၈) ဦးေႏွာက္ေတြကုိ ပုိၿပီး တန္ဖိုးထားတယ္လုိ႔ ေျပာရင္ ကြ်န္ေတာ့္ကုိမ်ား ဝုိင္းဆဲၾကမလား မသိဘူး။ (၈၈) မ်ိဳးဆက္ဟာ အခုဆုိရင္ (၄၀) ေက်ာ္ေတြပါ။ ပညာရွိတယ္၊ အ႐ြယ္ရွိတယ္၊ အေတြ႔အႀကံဳရွိတယ္၊ စိတ္ဓာတ္ရွိတယ္။ ႏုိင္ငံအသီးသီးမွာ သူ႔နယ္ပယ္နဲ႔သူ အထုိက္အေလ်ာက္ ေနရာရထားသူေတြ ျဖစ္တယ္။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ အင္ဂ်င္နီယာနဲ႔ နည္းပညာအုိင္တီဆုိင္ရာေတြမွာပါ။

ေနာက္ၿပီး တန္းဖုိ႔ ျဖတ္မရတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေရးရာ အျမတ္က ေနာက္လူငယ္ေတြ ေလးစားတဲ့ ကုိမင္းကုိႏိုင္တုိ႔လုိ လူေတြ ရွိေနျခင္းပဲ။ လူငယ္ေတြကုိ ျပဳျပင္ေပးရာမွာ သူတုိ႔ဟာ အဓိက ေမာင္းႏွင္အားေတြ ျဖစ္ေနလိမ့္မယ္။

တ႐ုတ္ကလည္း တ႐ုတ္ပညာရွင္ေတြကုိ ျပန္လာဖုိ႔ေခၚ၊ အိႏၵိယကလည္း ေခၚ၊ ျမန္မာကလည္း ေခၚ။ ဒီသုံးဦးထဲမွာ ျမန္မာဟာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ အေကာင္းဆုံးလုိ႔ ထင္ပါတယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္လည္းဆုိရင္ တ႐ုတ္၊ အိႏၵိယန္းေတြက သူတုိ႔ သေဘာနဲ႔သူတုိ႔ ထြက္သြားၾကတာ ျဖစ္ၿပီး ျမန္မာေတြကေတာ့ အေျခအေနအရ ထြက္ခဲ့ရတာ ျဖစ္ေနလုိ႔ပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ္ေျပာခဲ့ သလုိ ႏုိင္ငံျခားသား ခံယူသြားတဲ့ ျမန္မာအေရအတြက္ဟာ သူမ်ားထက္ နည္းေနတာလည္း ပါဝင္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ အဓိက ျပႆနာတစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္။

ဆုိပါေတာ့၊ NUS မွာ၊ ေအာက္စ္ဖုိ႔ဒ္မွာ၊ မန္ဆာခ်ဴးဆက္အင္စတီက်ဳမွာ အင္ဂ်င္နီယာပညာနဲ႔ ေဒါက္တာဘြဲ႔ ယူထားတဲ့ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္၊ သူ႔ကုိ ျမန္မာျပည္က အလုပ္ေပးမထားႏုိင္ဘူး။ သူသင္ထားတဲ့ ပညာရပ္ေတြကုိ အသုံးခ်ႏုိင္ဖုိ႔ ျမန္မာျပည္က အဆင္သင့္ မျဖစ္ေသးဘူး။ သူ႔အယူအဆနဲ႔ ျပည္တြင္းက အင္ဂ်င္နီယာေတြရဲ႕ အယူအဆေတြ တူေနမွာ မဟုတ္ဘူး။

ကမၻာေက်ာ္တကၠသုိလ္ႀကီးေတြကေန အင္တာနက္ဆုိင္ရာ၊ စတဲလုိက္ဆုိင္ရာ ေဒါက္တာဘြဲ႔ ရထားတဲ့ ေက်ာင္းသား တစ္ေယာက္၊ သူ႔အတြက္လည္း ျမန္မာျပည္က အဆင္သင့္ သိပ္မျဖစ္ေသးဘူး။ မျဖစ္ေသးဘူးဆုိတာ သူသင္ထားတဲ့ ပညာရပ္ရဲ႕ (၂၀) ရာခုိင္ႏႈန္းေလာက္ သုံးရင္ကုိပဲ ရေနၿပီ။ ႏုိင္ငံေတာ္ဟာ သူ႔ကုိလည္း ရာႏႈန္းျပည့္ အသုံးမခ်ႏုိင္ျပန္ဘူး။

ၿပီးေတာ့ ေအာ္ဒစ္ - စာရင္းစစ္ပညာ၊ ျမန္မာျပည္မွာ အဓိက အားနည္းတာက အိုင္တီနဲ႔ စာရင္းစစ္ ပညာတဲ့။ ႏုိင္ငံျခားတကၠသုိလ္ေတြက ေက်ာင္းၿပီးထားတဲ့ စာရင္းစစ္ပညာရွင္ေတြအတြက္ စနစ္က်တဲ့အလုပ္ ျပည္တြင္း ထဲမွာ ရွိကို မရွိေသးဘူး။ ထားပါေတာ့ - ဒါဆုိရင္ ဒီျပႆနာက မုန္႔လုံး စကၠဴကပ္ ျဖစ္ေတာ့မယ္။ ႏုိင္ငံေတာ္က ပညာရွင္ေတြကုိ ျပန္ေခၚတယ္။ ပညာရွင္ေတြကလည္း ျပန္လာခ်င္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ႏုိင္ငံေတာ္က သူတို႔နဲ႔ ထုိက္တန္တဲ့ အလုပ္ကုိ ဖန္တီး မေပးႏုိင္ဘူး။ ဒီလုိ ပညာရွင္ေတြ ျပန္ဝင္မလာဘူးဆုိရင္ ဒီလုိ အလုပ္ေတြ ဖန္တီးေပးဖုိ႔ အစုိးရမွာလည္း အခက္ေတြ႔ေနလိမ့္မယ္။ ဒါဆုိ ဘယ္လုိ ကြန္ပ႐ုိမုိက္ (ဇ္) လုပ္ၾကမလဲ။ ျမန္မာပညာရွင္ေတြ ျပန္မလာရင္ ႏုိင္ငံျခား ပညာရွင္ေတြရဲ႕ အကူအညီ ယူၾကရေတာ့မယ္။ ဒါဆုိရင္ မလုိအပ္တဲ့ နစ္နာမႈေတြ ျဖစ္ေတာ့မယ္။

ကြ်န္ေတာ့္ဝန္းက်င္က အင္ဂ်င္နီယာႏွစ္ေယာက္အေၾကာင္း ေျပာခ်င္ပါတယ္။ တစ္ေယာက္က ျမန္မာျဖစ္ ၿပီး ေနာက္တစ္ေယာက္က စင္ကာပုိရီးယန္းပါ။ ဘြဲ႔ရတဲ့ တကၠသုိလ္ေတြၾကည့္ရင္ ျမန္မာလူမ်ိဳး အင္ဂ်င္နီယာရဲ႕တကၠသုိလ္က အျပတ္အသတ္ သာတယ္။

ျမန္မာအင္ဂ်င္နီယာက စင္ကာပူခ်န္ဂီေလဆိပ္မွာ အလုပ္လုပ္ၿပီး စင္ကာပုိရီးယန္း အင္ဂ်င္နီယာက ရန္ကုန္ မဂၤလာဒုံေလဆိပ္မွာ လုပ္တယ္။ စကၤာပူက ျမန္မာအင္ဂ်င္နီယာကုိ ေဒၚလာေလးေထာင္ေလာက္နဲ႔ ခပ္ႏွိမ္ႏွိမ္ေပးၿပီး ခိုင္းတယ္။ ျမန္မာက စင္ကာပုိရီးယန္း အင္ဂ်င္နီယာဆုိၿပီး ေစ်းျမင့္ျမင့္ေပးၿပီး ေခၚရတယ္။ လူမႈေရးေရာ ေငြေရာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ႐ႈံးတယ္။

ႏုိင္ငံေတာ္ တည္ေဆာက္ရာမွာ အစုိးရဘက္ကေရာ ပညာရွင္ေတြဘက္ကပါ အေလ်ာ့အတင္း လုပ္စရာေတြ ရွိပါလိမ့္မယ္။ ပညာရွင္ေတြဘက္ကလည္း လုံးဝျပည့္စုံမယ့္ အေနအထားကုိ မေစာင့္ဘဲ ကုိယ္တုိင္ ေျပာင္းလဲမႈထဲကုိ အနင့္နာခံံ စီးေမ်ာမယ္ဆုိရင္ ...

အစုိးရဘက္ကလည္း မ်ိဳးခ်စ္စိတ္နဲ႔ ပညာရွင္ေတြဟာ ေငြကုိ အေရးမစုိက္ေပမယ့္ ဘာမွ မသိတဲ့ လူတစ္ေယာက္က လက္ညိုးထုိး ခုိင္းမွာကုိေတာ့ ခံမွာမဟုတ္ဘူးဆုိတာ လက္ခံထားရင္ ...

ေမွ်ာ္ေနသူနဲ႔ ျပန္ခ်င္သူတုိ႔ ေတြ႔ဆုံႏုိင္ပါတယ္။

ခ်ယ္ရီပင္ေအာက္မွာ ဆံုၾကပါစုိ႔လား ... ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတႀကီးနဲ႔ ေရာင္းရင္းတုိ႔ ...


ဇင္ေ၀ေသာ္
(24-May-2012)









Copyright © 2012 ကမ္းလက္. All rights reserved.

မေရရာဘူး

"အေမွာင္ညထဲ ေၾကြကာပ်က္
မလင္းလက္ေတာ့တဲ့ ၾကယ္မ်ား အေၾကာင္း"

နိမိတ္ပံုေတြ ေယာက္ယက္ခတ္ေနတဲ႔ ေမာင္ေမာင္ ေဇာ္လတ္ ရဲ႕ ဒီ စာသားေလး ႏွစ္ေၾကာင္း ကို ေလးျဖဴက ကြဲအက္အက္ ၿငီးတြားလိုက္ေတာ႔ ...
ၾကယ္စင္ဟာ အေမွာင္ကို ရွက္႐ြံ႕တတ္သလား။
ဟင္႔အင္း။ အေမွာင္ သက္သက္ေၾကာင့္ ေတာ့ သိကၡာနဲ႔ ၾကယ္စင္ဟာ
ေနာက္ဆုတ္ဖို႔ အေၾကာင္း မလုံေလာက္ပါဘူး။ မိုးတိမ္ေတြ ေၾကာင့္လား၊
အျခား အေၾကာင္းတရားေတြေၾကာင့္လား။ မလင္းလက္ေတာ႔ ဘူးတဲ့ ။

ေဝဝါးခြင္႔ မရေလာက္ေအာင္ ေလးျဖဴက ဆက္ၿပီ ၿငီးတြားတယ္
"ပင္လယ္အေရာက္ အကုန္ကြယ္ေပ်ာက္
စမ္းေခ်ာင္းနဲ႔ ေရပြက္ေလး အေၾကာင္း"
တဲ့ ။

ကိုေနဝင္း တို႔၊ ကိုတိုႀကီး တို႔ မဇၩိမလႈိင္း ႀကီးစိုးခဲ႔တဲ႔ ၇၀ နဲ႔ ၈၀ ေတြမွာ ေနမင္း ရဲ႕ ပံုရိပ္ေတြ ထပ္တလဲလဲ ထင္ဟပ္ေစသလို (ဥပမာ ေနဝင္ညကို ကူးျဖတ္ၿပီးမွ.....ေနမင္း ၿပံဳးမယ္႕ ေန႔ စသည္ ...)

ေလးျဖဴကေတာ႔ လမင္းေတြ၊ ပင္လယ္ေတြနဲ႔ သူ႕ ဂီတခရီးကို ေမြးျမဴခဲ႔တယ္။ ကႏၲာရ လမင္း၊ ပင္လယ္ေအာ္သံ တဲ့။ သူ႕ရဲ႕ ပါဝါ ၅၄ ကေတာ့ တကၠသိုလ္ရိပ္သာလမ္းဆီ လက္ၫွိဳး တည့္တည့္ ထိုးေနသလိုမို႔ ၅၄ ကေတာ႔က်န္းမေရး ေကာင္းခဲ႔ဟန္မတူ ဘူး။ ပါဝါ တဲ့။ လမ္းမွာ ေႂကြဆုံးသြားခဲ႔တယ္။

အခု သူ ထပ္ေျပာေနျပန္တယ္။ ပင္လယ္ေရာက္ အကုန္ကြယ္ေပ်ာက္ တဲ့။
ပင္လယ္ ဆိုတာ ဆားငန္ ေရေတြ ဝါးၿမဳိထားတဲ့ အဆံုးမရွိေရျပင္ ျဖစ္ႏိုင္သလို တစ္ထြာစာ လူ႕ဝမ္းဗိုက္ဟာလည္း သမုဒၵရာ ပါပဲ။
သူတို႕လို အႏုပညာရွင္ေတြဟာ ေရငန္အေၾကာင္းေတာ့ ေျပာေနၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး။

စ မိတဲ႔ အေတြးကို ေမာင္ေမာင္ေဇာ္လတ္ က အနားယူခြင္႔ ေပးမထားဘူး။
"စမ္းေခ်ာင္းနဲ႔ ေရပြက္ေလး အေၾကာင္း" တဲ႔။
ပင္လယ္ေရာက္ အကုန္ကြယ္ေပ်ာက္ တာ စမ္းေခ်ာင္း၊
ရက္ရက္စက္စက္ ဆက္ေျပာလိုက္တာက ေရပြက္ေလး တဲ႔။
ဘယ္သူ ေရပြက္လည္း၊ ဘယ္သူ ရဲ႕ ေရပြက္လည္း ......

"ေလထုထဲ ျပယ္ကာပ်က္ ပန္းပြင့္မ်ားရဲ႕ ရနံ႔ မ်ား အေၾကာင္း"
ပန္းရနံ႔ဟာ ေလထဲမွာ ပ်ံ႕တတ္သလား၊ ပ်က္တတ္သလား။ ရီယယ္လစ္စတစ္ သမားကို ခပ္တင္းတင္း ျငင္းဆိုထားတယ္။
ပန္းရနံ႔ ဟာ ေလညာ ကို မသြားဆိုတဲ႔ စကား လား။ ဒါဆို ေလညာ အရပ္က ဘယ္မွာ လဲ....
ဒီအေတြးကို ေလးျဖဴက ကြဲအက္အက္အသံနဲ႔ တရြတ္ဆြဲ ေခၚသြားျပန္ေရာ

"အခ်ိန္ေတြထဲ အကုန္ၿပိဳလဲ ထားခဲရမယ္႔ အတိတ္မ်ား အေၾကာင္း" တဲ႔။

ေလ အစုန္မွာ ပ်ံ႕ဦးေတာ႔ တစ္စစီ ကဲြလြင္႔ သြားရတဲ႔ ဒီ ရနံ႔ဟာ ေဝးကြာျခင္း နဲ႔အတူ ပ်က္လြင္႔ ျခင္းပါ ေခၚေဆာင္ သြားခဲ႔တယ္။ အခ်ိန္ေတြထဲ ၿပိဳလဲရင္း ေနရစ္ေတာ႔မယ္ အတိတ္မ်ား။

သူ ဟာ ၿငီးတြားရံုတင္ မကေတာ႔ဘဲ အလိုမက်၊ အျပစ္တင္သံ ပါ ခပ္ဝါးဝါး စြက္လာတယ္။
"တိုးတိုးေလး ၾကားတယ္ အသံမ်ားဟာ ေၾကကြဲ လို႔
တိတ္တိတ္ ဆိတ္ဆိတ္န႔ဲ သိနားလည္ ငိုေႂကြးဖို႔ "
တဲ႔။

ေၾကကြဲေနတဲ႔ အသံေတြ။ တိုးတိုးေလး။ ဘာျဖစ္လိ႔ု က်ယ္ေလာင္စြာ မေၾကကြဲ ၾကတာလဲ။ သူတို႔ ဘာမွ မေျပာခဲ႔ၾကဘူး။
က်ယ္ေလာင္စြာ ေက်ကြဲခြင္႔ မရွိတာလား။ သူတို႔ ဘာမွ မေျပာခဲ႔ၾကဘူး။
ရေအာင္ ေၾကကြဲၾကမယ္ ဆိုရင္ေကာ၊ သူတို႔ ဘာမွ မေျပာခဲ႔ၾကဘူး။
တိတ္တိ္တ္ေလး ငိုေႂကြးဖိ႔ုပဲ သိေတာ႔သတ့ဲ။ Suffer in silence ကို သူ ေျပာခဲ႔တာ။
ႀကီးလြန္းတဲ႔ အားကိုလား၊ နည္းလြန္းတဲ႔ အားကိုလား။
ရက္စက္လြန္းတဲ႔ ေျမေခြးကုိလား၊ ႏူးညံ့လြန္းတဲ႔ သိုး ကိုလား။ သူတို႔ ဘာမွ မေျပာခဲ႔ၾကဘူး။

သူ႕ရဲ႕ ကႏၲာရလမင္း အိပ္မက္ရွည္ကိုေတာ့ ၿငီးတြားျခင္း အေငြ႕အသက္ တစ္ခ်ဳိ႕ နဲ႔ အသက္ ျပန္သြင္းသြားခဲ႔တယ္။
"မေရရာဘူး မေသခ်ာဘူး မၿပီးဆုံး ဘူး...
မေသခ်ာဘူး မေရရာဘူး မၿပီးဆုံး ဘူး...
မထင္ႏိုင္ဘူး မျမင္ႏိုင္ဘူး ဘာမွ မ႐ွိဘူး...
ဟူး... ရပ္တန္႔လို႔ မရ ဘူး..."
တဲ႔။

ဟုတ္တယ္။ မေရရာေပမယ္႔ ရပ္တန္႔လို႔ မရဘူး။

ပန္းခရမ္းျပာတို႔၊ လြန္ခဲေသာ ေန႔ တို႔ ခပ္ဝါးဝါး ေဝးလြင္႔စဥ္မွာ ေလးျဖဴရဲ႕ ပင္လယ္ေအာ္သံ (မေ႐႐ာဘူး) ဟာ အက်ယ္ေလာင္ဆံုး ၾကားလိုက္ရတဲ႔ ရင္ခတ္သံ စစ္စစ္ပါပဲ။

က်ေနာ္တို႔ ၈ လ ျပည့္ အတြက္ ရင္ အထိဆုံး ကိုေလးျဖဴရဲ႕ မေရရာဘူး ကို ပုဂၢလိက ဆန္ဆန္ ခံစားမိပါတယ္။


ဇင္ေ၀ေသာ္







Copyright © 2012 ကမ္းလက္. All rights reserved.

သမၼတႀကီးရဲ႕ ဒုကၡအိုးေလး

အင္း။ ဟို ပါလီမန္အမတ္ ႏိုဘယ္လ္ဆု သြားယူမလို႔ ဆိုၿပီး ထြက္သြားလိုက္တာ ဥေရာပမက ကမာၻပါ ၿပဲၿပဲစင္ေနေရာ။ ငါ့ကိုေတာင္ အဂၤလန္က ဖိတ္အုံးမတဲ့။ အင္း ဖိတ္ေတာ့လည္း ႂကြရေသးသပ။ သူမ စကားေျပာ မမွားပါေစနဲ႔ လို႔သာ ဆုေတာင္းရေပေတာ့မယ္။ သူ႕ မိန္႔ခြန္းထဲ ထည့္ၿပီး ငါ႔ကို ေက်ဇူးတင္ေဖာ္ေတာ့ ရရွာသားပဲ။ အင္းေလ သူလည္း ငါ႔ အေျခအေနကို သေဘာေပါက္ မွာပါ။

ေနာက္ ျပႆနာက မနာလို တိုရွည္ ျပည္တြင္းက ပါလီမန္ အမတ္မေတြ။ သူတိ႔ုကလည္း ေတာင္ေျပာ ေျမာက္ေျပာ။ ခက္တာက သူတိ႔ု သြားဖိ႔ုဆို အဂၤလန္က ဗီဇာေတာင္ ေပးမလား မသိ။ ေပးလို႔ သြားတယ္ ဆိုုအုံး ဘယ္သူက ၾကက္ဥပံု ဝုိင္းရပ္ၿပီး ႀကိဳမွာတုန္း၊ သမိုင္းဝင္ မိန္႔ခြန္း ေျပာဖို႔ ေနေနသာသာ။ ဒီဟာမ ေတြကလည္း ေနရာမသိ၊ ခက္ပါဘိေတာ့။ ေလလံုးမကြဲတဲ႔ အဂၤလိပ္နဲ႔ ကုလသမဂၢ ဌာနခ်ဳပ္ကေန ကေန မိန္႔ခြန္းေျပာမယ္ တကဲကဲ။ မနည္း ဆြဲထားရတယ္။ အရွက္ ခြဲမယ့္ဟာေတြ။

ဒါမွ စဥ္းစားလို႔ မၿပီးေသးဘူး။ လွ်ပ္စစ္မီး ခ်က္ခ်င္း ေန႔တိုင္း ပံုမွန္ရဖိ႔ု ဆႏၵျပၾကသတဲ့။ ဘယ္လို လုပ္ရပါ့။ ခ်က္ခ်င္းႀကီးေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ေသးဘူးထင္တယ္ ကြယ္တို႔ရယ္။ ငါက လက္ႏွီးစုတ္ ေလွ်ာ္ရတဲ႔ ေကာင္ပါ အဲ သမၼတပါ။ ဖေရာင္းတုိင္က ဘုရား မီးပူေဇာ္ဖို႕ပဲ အသုံးဝင္တယ္ ထင္ခဲ႔တာ။ အခုမွ သိရေတာ့တယ္ ၊ ဆႏၵလည္း ျပလို႔ရသတဲ့။ ကဲ ဖမ္းမလား၊ လႊတ္ထားမလား။ ေခါင္းရွဳပ္တယ္။ ငါ့ သမီးဆို အခုထိ ကိုယ္ပိုင္ကား မဝယ္ႏိုင္ေသးဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သမီးတုိင္း BMW စီးေၾကးဆို အရင္ဆုံး ဆႏၵျပ သင့္တာက ငါ့ သမီးပဲ။ "ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သမီး BMW စီး၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သမီး လက္ဆပ္စ္ စီး" ဆုိင္းဘုတ္ ကိုင္ရင္း နဲ႔ ေလ။

ဟို ရခိုင္ ျပည္နယ္ကလည္း ျပႆနာ အေငြ႕ တေထာင္းေထာင္း။ လူ႕ အခြင္႔အေရး ဆိုတဲ့ ေကာင္ေတြကလည္း အျပစ္ေျပာဖို႔ ေခ်ာင္းေနတာ။ ဒီ ဟာေတြ ငါ့ တိုင္းရင္းသား မဟုတ္တာ ငါ သိသပ။ နယူးေယာက္က ငနဲ ဘေလာ့ဂ္ဂါက ငါ မဖတ္တတ္တဲ႔ စကားလုံးေတြနဲ႔ မိုးလား ကဲလား ေရွာက္ ေရးေနသတဲ့။ Who care? ေပါ့ေလ။ လူမ်ိဳးတုန္း သတ္ပြဲဆိုလား၊ ဘာဆိုလား။ Who care? အိုဗားမားလည္း ငါ့ေနရာမွာဆို အသားျဖဴမလာရင္သာရိွမယ္၊ ဟဲယားလုစ္ ေတာ့ျဖစ္မွာ။ Who care? အခု ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးဘဝ ကထက္ ဆံပင္ကၽြတ္ႏႈန္း ပိုျမန္လာတယ္။

ငါကမွ တကယ့္ ထိုင္ခုံပူ( Hot seat ) ေပၚ ေရာက္ေနတာ။ ဒီျပႆနာေတြ ရေအာင္ ရွင္းႏိုင္ရင္ ငါေတာင္ ႏိုဘယ္ဆု အိပ္မက္ မက္လို႔ ရသတဲ႔။ အရူး ေခ်းပမ္း မီဒီယာ ေျပာတာပါ။ ေအးေလ ရရင္ေတာ႔ ယူရေသးသပ။ ရလို႔ ယူလိုက္မိရရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြက ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ ပို႔ လိုက္မွ ဒုကၡ။ ႏိုဘယ္ဆု နဲ႔ ငါတို႔႔႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တစ္ခ်ိဳ႕ နဲ႔ကလည္း တေစာင္းေစးနဲ႔ မ်က္ေခ်း။ ဟုိ ပါလီမန္ အမတ္ ျပန္မေရာက္ေသးဘူး။

နယူေယာက္က ဖူလာ ဆိုတဲ႔ေကာင္ကလည္း ဘယ္ကရတဲ့ အင္ဖိုေတြလည္း မသိဘူး၊ ငါ့ အေၾကာင္းကို ေရးထားလိုက္တာ ခေရေစ႔ တြင္းက်၊ သူ႕ သုံးသပ္ခ်က္ေတြက ပါးေသး။ တစ္ခ်ိဳ႕လည္းမွန္၊ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း ကိုးယို႔ ကားယားေတြ။ စစ္သားနဲ႔ မတူတဲ႔ စစ္သား တဲ႔။ စစ္သား နဲ႔ မတူလို႕ ပေရာ္ဖက္ဆာနဲ႔ တူေနရမွာလား။ မျပတ္သား၊ စည္း႐ုံးေရး မ႐ႇိ။ စိတ္ဓာတ္ေလးကေတာ႔ အႏူေတာမွာ လူေခ်ာ တဲ႔။ သမၼတ အလုပ္ခိုင္း မလို႔ အဘ က လက္သပ္ေမြးခဲ႔ တာမို႔ ဆႏၵမပါဘဲ သမၼတ ျဖစ္လာရသူ တဲ့။ လူေနာက္ ဖူလာ။ အင္း ဒါနဲ႔ ဟုိ ပါလီမန္ အမတ္ ျပန္မေရာက္ေသးဘူး။

လူေတြကလည္း ဆႏၵၿပလု႔ိ ရၿပီလည္း ေျပာလိုက္ေရာ ျပလိုက္ၾကတဲ့ ဆႏၵ၊ ေနရာတိုင္းမွာ။ ဆႏၵၿပလု႔ိ ဖမ္းေတာ႔ မဖမ္ဘူး၊ အခြန္ေတာ့ ေပးရမယ္ ဆုိတဲ႔ ဥပေဒ ထုတ္ရင္ ေကာင္းမယ္။ အိႏၵိယ လိုျဖစ္မွာ စိုးရတယ္။ အိႏၵိယ မွာ ဆႏၵၿပ မခံရတာဆိုလို႔ လမ္းေပၚက ႏြားေတြပဲ က်န္ေတာ့တယ္။ ႏြားကို ဆႏၵျပတဲ႔သူ ဆႏၵအျပခံရတဲ့ ႏိုင္ငံေပပဲ။

ဟို အေကာင္ လာဘ္စားတဲ႔ ကိစၥက အေရးထဲ မီဒီယာေပၚ ေရာက္လာျပန္ေရာ။ ေတာ္ေတာ္ ညံ့တ့ဲေကာင္။ အင္းေလ တစ္ခါ မဟုတ္ေတာ့လည္း... ။ လူေတြကလည္း လူေတြပဲ။ လာဘ္စားတာမ်ား သတင္းလုပ္လို႔။ လာဘ္မစားလို႔ ဒီေကာင္ေတြလစာနဲ႔ ဘယ္ကလာ စင္ကာပူ မွာ ဘန္ဂလို ဝယ္ႏိုင္မွာ တုန္း။ ဟုိ ပါလီမန္ အမတ္ ျပန္မေရာက္ေသးဘူး။

ပါလီမန္ အမတ္က ကမာၻမွာက် သမၼတ ထက္ႀကီးေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနျပည္ေတာ္မွာေတာ့ ငါ ဘုရင္ပါ။ သြားခ်င္တဲ့ ခရီးတစ္ခ်ိဳ႕ ႐ိွခဲ့ေပမယ္႔ သူက အရင္ထြက္သြားေတာ့ ငါမသြားလိုက္ရျပန္ဘူး။ သူ နဲ႔အတူ ကမာၻ႕အျပင္ ထြက္ဖို႔ကလည္း တကယ့္ကို ခ်ဲလင္႔ဂ်္။ ဒါနဲ႔ ႏိုင္ငံ ေပါက္စက ထုတ္တဲ႔ သတင္းစာ အယ္ဒီတာ့ အာေဘာ္ကေတာ့ မဆိုးလွဘူး။၂၆ ရက္ေန႔ ထုတ္ မွတ္တယ္။ ဘာတဲ့ ပါလီမန္ အမတ္ ဟာ "prisoner of conscience" ထက္ "flexibility of politician" ျဖစ္သင့္တယ္ တ့ဲ။ သူနဲ႔ ငါ အတူတကြ လက္တြဲ မွ အဆင္ေျပႏိုင္မတဲ့။ ဒီေကာင္ မဆိုဘူး။

အေနာက္က သူ႕ အသံကို ပို နားစိုက္ေပမယ္႔ အေရွ႕ကေတာ့ ငါေျပာတာကို ေစာင့္ေနၾကတာပါ။ ေလာရွည္ ဂုိေခ်ာက္ေထာင္ နဲ႔ အဖြဲ႕ ပါလီမန္ အမတ္ မရွိခင္ ငါ့ လာေတြတာသာ ၾကည့္။ ဒါနဲ႔ အဲဒီ ပါလီမန္ အမတ္ ျပန္မေရာက္ေသးဘူး။

ဟိုေကာင္ေတြရဲ႕ေျမွာက္ထိုး ပင့္ေကာ္က ရိွေသး။ ျမန္မာ ရဲ႕ ေဂၚဘာေခ်ာ့ တ့ဲ။ ငါမွာျဖင့္ ေဂၚဘာ ကို ေခ်ာ႔ဖို႔ ေနေန သာသာ နလဗိန္တုံး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြကို ေခ်ာ႔ ေနရတုန္း။ ေတာ္ေတာ္ လက္ေပါက္ ကပ္ တဲ႔ ေကာင္ေတြ။ ငါလို နယူးေယာက္ေလာက္ ေတာ့ ေရာက္ဖူးမွ သူတို႔ မ်က္စိပြင္႔မႇာ။ အင္းေလ စိတ္ေကာင္းေလး ေမြးၿပီး တတ္ႏိုင္သေလာက္ လုပ္တာပ။ ငါကမွ အဘ အဆက္ဆက္ သုံးလာတဲ့ သမိုင္းအိ္မ္သာခြက္ ေဆးရတဲ့ ေကာင္။

ဒါနဲ႔ သန္းထြဋ္ ဆိုတဲေကာင္ ပါလီမန္ အမတ္ရဲ႕ သတင္း သတင္းစာမွာ မေဖာ္ျပတဲ့ အေၾကာင္း ေျပာသြားတာ မဆိုးဘူး။ လႊတ္ေတာ္ကို ကိုယ္စားျပဳရင္ သတင္းစာထဲ ထည့္ေပးမွာပါ တဲ႔။ အဓိပၸါယ္ မရွိေပမယ့္ နားေထာင္လို႔ေတာ့ ျဖစ္ေသးသပ။ ဒါေပမယ့္ ပါလီမန္ အမတ္ကလည္း မမႈပါဘူး။ ျမန္မာ့ သတင္းဆို စိ္တ္မဝင္စားတဲ့ ႏိုင္ငံ ေပါက္စက ေတာင္ သူ႕ အေၾကာင္း ျမန္မာ့အေၾကာင္း ေတြ ေဖာ္ျပေနလိုက္တာ ေန႔တိုင္း လိုလိုပဲ။ ဒါနဲ႔ အဲဒီ ပါလီမန္ အမတ္ ျပန္မေရာက္ေသးဘူး။



ဦးကိုေမာင္

















Copyright © 2012 ကမ္းလက္. All rights reserved.

ဘာသာေရးဝတ္႐ုံမ်ားႏွင့္ (၂၁) ရာစု ဖက္ရွင္ေလာက

ဘုရားရွင္သည္ ဒီဇုိင္နာျဖစ္သည္ဟု ေရးၿပီးသည္မွ မၾကာမီ အျခားေသာ ဘာသာေရးဝတ္စုံမ်ားလည္း ၂၁ - ရာစု ဖက္ရွင္၏ အသုံးအေဆာင္ျဖစ္သည္ကုိ ထပ္ေတြ႔ရျပန္သည္။ ဘုရားရွင္ကေတာ့ ဒီဇုိင္နာျဖစ္႐ုံသာမကေတာ့ဘဲ တစ္ခါတစ္ခါ ဘုရားဆင္းတုေတာ္မ်ားကုိယ္တုိင္ပင္ ဖက္ရွင္ထဲ ေရာက္ေနသည္ကုိ ဝမ္းနည္းစြာ ေတြ႔ျမင္ရသည္။ ငယ္စဥ္ဘဝက ႐ုပ္ရွင္ကားတစ္ကား ၾကည့္ဖူးသည္။ (အမွတ္မမွားလွ်င္ ဂ်ိန္း(စ္)ဘြန္းကားဟု ထင္သည္။) ဘုရားဆင္တုေတာ္ကုိ ေဟာ္တယ္၏ Decorate တစ္ခုအျဖစ္ ဆက္တင္လုပ္ ႐ုိက္တာကုိ ၾကည့္လုိက္ရဖူးသည္။ ဘုရားဆင္းတုေတာ္ကေတာ့ ထုိင္းႏုိင္ငံမွ ဆင္းတုမ်ားႏွင့္ ခပ္ဆင္ဆင္တူသည္။

ဤ႐ုပ္ရွင္ကားမ်ားက ကမာၻေက်ာ္၏။ ဗုဒၶဘာသာမ်ားကေတာ့ ဗုဒၶဘာသာမ်ားပီပီ ဘာမွ ေထြေထြထူးထူး ေျပာမေနၾကဘဲ ႀကိတ္ၿပီး စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ေနၾကရသည္သာ မ်ားေလသည္။ အာဖဂန္နစ္စတန္မွာ ဖ်က္ဆီးျခင္းခံရေသာ ဘုရားဆင္းတုေတာ္ႏွင့္ ႏႈိင္းစာလွ်င္ေတာ့ ဘုရားဆင္းတုကုိ ႐ုပ္ရွင္ထဲ ထည့္႐ုိက္တာကမွ ေတာ္ေသးသည္ဟု ယူဆရန္ေတာ့ ရွိေကာင္း ရွိႏုိင္ျပန္သည္။

ယေန႔ ဖက္ရွင္ေလာကက ခရစ္ယန္ဝတ္စုံကုိလည္း အလြတ္မေပးၾကေတာ့။
The Escape Chapel Party က ခရစ္ယန္သီလရွင္၏ ဝတ္စုံတစ္ပုိင္းကုိယူကာ ေမာ္ဒယ္မိန္းကေလးကုိယ္ေပၚ ဝတ္ဆင္ေပးလုိက္သည္။ ႐ုိမန္ကက္သုိလစ္ ခရစ္ယန္ေတြက ဤကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ေတာ္ေတာ္ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ေနၾကရ၏။ ရဲကုိပင္ အေၾကာင္းၾကားထားသည္ဟု ဆုိသည္။ တစ္ပုိင္းေၾကာင္ သီလရွင္ ဒင္းနားတက္ေနဟန္ပင္ ျဖစ္ေပေတာ့သည္။

ထုိကိစၥမွ ေျပာ၍ မဆုံးခင္ ပန္းအလွဆင္သူမ်ား အဖြဲ႔ခ်ဳပ္က (Floral Designers Society Singapore) တာအုိဘာသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီး၏ ဝတ္႐ုံေတာ္ကုိ အလွျပမယ္ ကုိယ္ေပၚ တင္ေပးလုိက္ျပန္သည္။ ဝတ္႐ုံအျပင္ ပန္းမ်ိဳးစုံတုိ႔ျဖင့္လည္း အလွဆင္ထားသည္။ ပုိ၍ ဂယက္႐ုိက္ေစသည္က ထုိဝတ္႐ုံသည္ သာမန္ဝတ္႐ုံ မဟုတ္၊ အေရးႀကီးေသာ အခမ္းအနားမ်ား ရွိမွသာ ဝတ္ဆင္ရေသာ ဝတ္႐ုံဟု တာအုိဘာသာဝင္တုိ႔က ဆုိၾကေလ၏။

ဘာသာေရးဝတ္႐ုံကုိ ဝတ္ဆင္ထားေသာ္လည္း သူမက အလွျပမယ္ ျဖစ္ေနသျဖင့္ ရင္ညႊန္႔အထက္ပုိင္းကုိ လုံလုံၿခံဳၿခံဳ ဖုံးဖိ၍ မထား၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ တာအုိဘာသာအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဥကၠ႒က ထုိကိစၥကို ေတာ္ေတာ္ မေၾကမနပ္ ျဖစ္ေနသည္။ သူတုိ႔ကလည္း ရဲကုိ အေၾကာင္းၾကားထားသည္ဟု ဆုိၾကသည္။

ထုိကိစၥမ်ိဳး ႀကံဳေတြ႔လာပါက အျခားေသာ ဘာသာဝင္မ်ားသည္ ဗုဒၶဘာသာတုိ႔ေလာက္ ေသြးမေအးၾက၊ ခ်က္ခ်င္း တုန္႔ျပန္ၾက၏။ အလြန္အမင္း မဟုတ္လွ်င္ ဗုဒၶဘာသာကေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆး ရွိတတ္ၾကသည္။ ေကာင္းသလား၊ မေကာင္းဘူးလားဟု ေျပာရန္ အလြန္ခက္ေသာ ကိစၥတစ္ခု ျဖစ္သည္။

ဘုရားရွင္ကလည္း ငါ့ကုိလည္းေကာင္း၊ ငါ့ေဒသနာကုိလည္းေကာင္း၊ သံဃာကုိလည္းေကာင္း စြပ္စြဲပုတ္ခတ္လာေသာ္ အလြန္အမင္း ၀မ္းနည္းေနရန္မလုိဟု လမ္းညႊန္ေတာ္မူခဲ့၏။

ဤေက်ာင္း၌ပင္ ဓမၼာ႐ုံထဲရွိေသာ ဗုဒၶဝင္ေဆးပန္းခ်ီမ်ား ဖ်က္ဆီးခံခဲ့ရသည္။ လူ သိပ္မသိလုိက္။ ခ်က္ခ်္ေက်ာင္း၏ အုတ္နံရံ၌ Grow! (သုိ႔မဟုတ္) Growl ဟု ဖတ္၍ရေသာ စာတမ္းတစ္ခု လက္ေဆာ့သူက ေဆးျဖင့္ ပက္ျဖန္းထားခဲ့သည္။ ႐ုပ္ပုံမ်ား ဖ်က္ဆီးျခင္းခံရေသာ (ပုိ၍ ႀကီးက်ယ္ေသာ) ဗုဒၶဘာသာေက်ာင္းက သုိသုိသိပ္သိပ္ ကိစၥေအးလုိက္ေသာ္လည္း စာတမ္းေရးထုိးျခင္းခံရေသာ ခ်က္ခ်္ေက်ာင္းကိစၥကေတာ့ သတင္းစာအဆင့္အထိ ေရာက္ရွိခဲ့ေလသည္။

ဤသည္မွာ ဗုဒၶဘာသာ၏ ေကာင္းကြက္လား၊ အားနည္းခ်က္လား၊ ေျပာရန္ အလြန္ခက္ခဲလွသည္။ မည္သုိ႔ပင္ ျဖစ္ေစ၊ စိတ္ေတာ့ ေအးခ်မ္းပါ၏၊ ထူထူပူပူ မရွိၾက။

သူမ်ားႏွင့္မဆုိင္၊ ကုိယ္ႏွင့္သာဆုိင္ေသာ ကိစၥတစ္ခု ရွိသည္။
အျခားအျခားေသာ ဘာသာမ်ားက ယင္းတုိ႔၏ ဘာသာေရးဝတ္႐ုံကုိ အလြန္တန္ဖုိးထားၾကသည္။ ထုိဝတ္႐ုံမ်ားျဖင့္ မသင့္မတင့္ေသာ ေနရာမ်ားသုိ႔ မသြားရန္၊ မေရာက္ရန္ အထူးဆင္ျခင္ၾကသည္။ ဘာသာေရးဝတ္စုံသည္ မျဖစ္မေန ကိစၥမွလႊဲ၍ ဘာသာေရးအသုိင္းအဝန္း၌သာ ရွိေနသင့္သည္ဟု ယူဆၾကသည္။

ဤကိစၥ၌လည္း ဗုဒၶဘာသာက ေသြးေအးသည္။

ဘုရားရွင္၏ ဝိနည္းေတာ္၌ပင္ သကၤန္း (ဝတ္႐ုံ) ကုိ သာမန္ဝတ္႐ုံ၊ အခမ္းအနားရွိမွ ဝတ္ရမည့္ ဝတ္႐ုံဟူ၍ ခြဲျခားေတာ္ မမူခဲ့ေပ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သကၤန္းက သကၤန္းသာျဖစ္၍ စပယ္ရွယ္ေသာ၊ မရွယ္ေသာ ဝတ္႐ုံံဟု မရွိေတာ့ေပ။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ျဖစ္မည္ဟု ထင္ပါသည္။ စကၤာပူေရာက္ခုိက္ ဘာသာေရး အခမ္းအနားမ်ားလည္း ဤသကၤန္း၊ ဆင္တုိဆာ အလည္သြားလည္း ဤသကၤန္း၊ ကုလားေစ်းသြားလည္း ဤသကၤန္း၊ ျမန္မာေစ်းသြားလည္း ဤသကၤန္း ျဖစ္ေနရသည္။ ဝိနည္းေတာ္ႏွင့္ ညီညႊတ္ပါ၏။ စကၤာပူ၌ သီတင္းသုံးၾကေသာ သံဃာအမ်ားစုကေတာ့ ကိစၥမရွိဘဲ အျပင္သိပ္မထြက္ၾက။ ခဏတာမွ် ၾကြလာေသာ သံဃာမ်ားအတြက္ကား ဤသုိ႔ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ေပ။ ေရာက္တုန္းေရာက္ခုိက္ ေရာက္ဖူးေအာင္ ၾကြၾကရေပလိမ့္မည္။ (ဟု ထင္သည္။)

ဘာသာေရးဝတ္စုံ (သကၤန္း) လူၾကားထဲ ေရာက္ေရး၊ မေရာက္ေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဗုဒၶဘာသာက အျမင္တစ္မ်ိဳး ရွိေနတာလည္း ေတြ႔ရသည္။ ရဟန္းသံဃာမ်ား ေပါမ်ားေသာ၊ သကၤန္းေရာင္ လႊမ္းေသာ ၿမိဳ႕႐ြာကုိသာ သာသနာထြန္းကားသည္ဟု ယုံၾကည္ၾကျပန္သည္။

ရဟန္းသည္ ေက်ာင္းတြင္း၌သာ ေနရမည္ဆုိေသာ အခ်က္က ဝိနည္းေတာ္ႏွင့္ ညီေသာ္လည္း ရဟန္းသံဃာရွားေသာ ေဒသတုိ႔၌ ေရာက္ရွိေနၾကေသာ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ားကမူ ရဟန္းသံဃာကုိ ဘယ္ေနရာမွာပင္ ဖူးေတြ႔ရေတြ႔ရ ဝမ္းသာၾကရသည္ဟု ၾကားရဖူးျပန္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ႏုိင္ငံရပ္ျခား၌ဆုိလွ်င္ ဤကိစၥက စဥ္းစားစရာ ရွိေနျပန္သည္။

သာသနာဝင္သမုိင္းမ်ားကုိ ၾကည့္ရာ၌လည္း ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ အသုံးအေဆာင္၊ အေဆာက္အဦး စသည္တစ္ခုခု ရွိေနလွ်င္ပင္ သာသနာေရာက္သည္ဟု ယူဆၾကျပန္သည္။

ဤကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ေဒသနာေတာ္မ်ားဆီ သြားၾကည့္ျပန္ေတာ့လည္း “စရထ ဘိကၡေဝ စာရိကံ” ဟူေသာ စကားေတာ္ကုိ ေတြ႔ရသည္။ ခရီးသြားလာရန္၊ ဗဟုသုတရွာမွီးရန္ ဝါသနာပါေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ား အႀကိဳက္ေတြ႔ေသာ ေဒသနာျဖစ္သည္။ (ရဟန္းတုိ႔ … သတၱဝါတုိ႔ အက်ိဳးစီးပြားအလုိ႔ငွါ ခရီးထြက္ၾက - ဟူလုိ။)

သုိ႔ေသာ္ စစ္စစ္ေပါက္ေပါက္ ၾကည့္ၾကေသာ ပညာရွင္ရဟန္းေတာ္မ်ားကမူ (အေနာက္တုိင္းသား ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္။ သူတုိ႔ ခ်ည္းကပ္ပုံက ပုိ၍ လူ႔ေခတ္မီသည္။) ရဟန္းေတာ္မ်ား သိပ္မမ်ားခင္ကသာ ဘုရားရွင္က “စရထ ဘိကၡေဝ စာရိကံ” ဟု မိန္႔သည္။ တစ္ခါသာ မိန္႔သည္။ ရဟန္းေတာ္မ်ား မ်ားျပားလာေသာအခါ ဤစကားမ်ိဳး မမိန္႔ေတာ့၊ မိန္႔စရာလည္း မလုိအပ္ေတာ့။ ထုိ႔အျပင္ ဝါတြင္း ခရီးမထြက္ၾကရန္ပင္ ထပ္မံ ပညတ္ခဲ့သည္ဟု ယူဆၾကျပန္သည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ား ၿမိဳ႕ထဲ႐ြာထဲ ေရာက္သင့္၊ မေရာက္သင့္ကပင္ သုံးသပ္ရန္ အမ်ားႀကီး ရွိျပန္သည္။ မည္သုိ႔ျဖစ္ေစ၊ ကုိယ့္ဝတ္႐ုံကုိ ကုိယ္ေလးစားေနလွ်င္ ၿပီးၿပီဟုသာ မွတ္ရေပေတာ့မည္။

၂၁ - ရာစုရဟန္းဟု မိမိတုိ႔က ဆုိရန္ရွိ၏။
သုိ႔ေသာ္၊ မီဒီယာကလည္း ၂၁ - ရာစုမီဒီယာပင္တည္း။



သီဟနာဒ







Copyright © 2012 ကမ္းလက္. All rights reserved.

အိုလံပစ္ နဲ႔ အိုဗားမား

တရုတ္ေတြ အိုလံပစ္ပြဲေတာ္မွာ ေရႊတံဆိပ္ေတြ အမ်ားႀကီးရတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘာေၾကာင္႔လဲ ဆိုတာ သိခ်င္လု႔ိ အိုဗားမား က တရုတ္ျပည္ကုိ ေလ႔လာေရး သြားလုပ္တယ္။ တရုတ္အားကစား နည္းျပက အေရွ႕ ဒႆနိက နဲ႔ အညီ ေလ႔က်င္႔ေပးထား လို႔ - လို႔ ေျဖတယ္။ ဒါကို အိုဗားမား က သေဘာမေပါက္ဘူး။

ဒါနဲ႔ လာ၊ လက္ေတြ႔ျပမယ္ ဆိုၿပီး လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ထြက္လာၾကတဲ႔အခါ လမ္းမွာ ဘတ္စကက္ေဘာ အားကစားသမား Yao Ming နဲ႔ ေတြ႔တယ္။ နည္းျပက အေရွ႕ ဒႆနိက ျပမယ္ ဆိုၿပီး Yao Ming ကို ပေဟဠိ တစ္ခု ေမးတယ္။
"လူတစ္ေယာက္က မင္း နဲ႔ ညီ အစ္ကို မေတာ္ဘူး၊
ဒါေပမယ္႔ မင္း အေဖရဲ႕ သားအရင္းေတာ႔ ျဖစ္တယ္ ဆိုရင္ အဲဒါ ဘယ္သူလဲ"

Yao Ming က ခဏေလး စဥ္းစားၿပီး
"ဒါဆို က်ေနာ္ ေပါ႔ဗ် " လို႔ေျဖလိုက္တယ္။

အိုဗားမား က အေရွ႕ဒႆန ကို မွတ္ယူၿပီး အေမရိက ကို ျပန္သြားတယ္။
အေမရိက ကို ေရာက္ေတာ႔ ေဘာလုံးသမား ေဒးဗစ္ ဘက္ခမ္း ကို အဲဒီ ပေဟဠိ ကို ျပန္ေမးတယ္။

"ေဒးဗစ္၊ လူတစ္ေယာက္က မင္း နဲ႔ ညီ အစ္ကို မေတာ္ဘူး၊
ဒါေပမယ္႔ မင္း အေဖရဲ႕ သားအရင္းေတာ႔ ျဖစ္တယ္ ဆိုရင္ အဲဒါ ဘယ္သူလဲ "
ဘက္ခမ္းက
"Wat? Dunno" တဲ႔။

ဒါနဲ႔ ဘက္ခမ္းက အာရွအႏြယ္ဖြား ေဂါက္သမား တိုက္ဂါးဝုဒ္ ကို အဲဒီ ပေဟဠိ ရဲ႕ အေျဖကို သြားေမးတယ္။
"တိုက္ဂါး၊ လူတစ္ေယာက္က မင္း နဲ႔ ညီ အစ္ကို မေတာ္ဘူး၊ ဒါေပမယ္႔ မင္း အေဖရဲ႕ သားအရင္းေတာ႔ ျဖစ္တယ္ ဆိုရင္ အဲဒါ ဘယ္သူလဲ"
တိုက္ဂါးဝုဒ္ က ခဏ စဥ္းစားၿပီး
"That's me." လို႔ ေျဖ လိုက္ ျပန္တယ္။

အေျဖရ သြားတဲ႔ ေဒးဗစ္ဘက္ခမ္း ဟာ အိုဗားမား ဆီ ျပန္သြားၿပီး သူ အေျဖရလာတ႔ဲ အေၾကာင္း သြားေျပာတယ္။
ဒါနဲ႔ အိုဗားမား က ဒါဆို ဘယ္သူလဲ လု႔ိ ေမးေတာ႔ ဘက္ခမ္း က
"တိုက္ဂါး ဝုဒ္ " တဲ႔။

" အရူး၊ ဘယ္ကလာ တိုက္ဂါးဝုဒ္ ရမွာတုန္း၊ အဲဒါ Yao Ming" တဲ႔။ အိုဗားမား က။


ဇင္ေ၀ေသာ္







Copyright © 2012 ကမ္းလက္. All rights reserved.

☻ ေနာက္ ေတာက္ေတာက္ ေသျခင္းတရား အေၾကာင္း ☻

၁။ ဟဲမင္ေဝး
ပထမဆုံး ေနာက္လိုက္တာက ဟဲမင္ေဝး ပါ -
"မာ႔ခ္တြိန္းကို အေၾကာင္း သုံးခ်က္ေၾကာင့္သူ႕ကိုသိပ္ႀကိဳက္ပါတယ္။
၁) သူက စာေရးေကာင္းတယ္။
၂) က်ေနာ့္ကုိ ေဖ်ာ္ေျဖမႈ ေပးႏိုင္တယ္။
၃) ေနာက္ဆုံး အခု သူေသသြားၿပီ၊မ႐ွိေတာ႔ဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ ပါ" တဲ႔။

၂။ ဒုတိယ လူေနာက္က ေဘာ္လ္တိုင္းယား -
"သူဟာ တကယ္႔မ်ိဳးခ်စ္ပုဂၢဳိလ္၊ လူသားခ်င္း စာနာတတ္သူ၊ မိတ္ေဆြစစ္ မိတ္ေဆြမွန္။
အဲ....ဒါနဲ႔..သူ တကယ္ေသၿပီဆိုတာ မွန္ရင္ ေပါ႔ဗ်ာ" တဲ႔။

၃။ အေမရိကန္ သုဘရာဇာလုပ္ငန္း ကုမၸဏီ -
သူတို႔ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေနာက္ေနာက္ ဒီ ကုမၸဏီ ႐ဲ႕ ေၾကာ္ျငာက အေနာက္ဆုံး။
"ေသသာ ေသေပးပါ၊ က်န္တာေတြ က်ေနာ္တို႔ တာဝန္ထားလိုက္ပါ" တဲ႔။



ဇင္ေ၀ေသာ္







Copyright © 2012 ကမ္းလက္. All rights reserved.

ကႀကိဳးေလးေထြနဲ႔ ေအာင္ဆန္းစုၾကည္

By: Timothy Garton Ash
S.T. 22, June, 2012.
ခံစားျပန္ဆိုသူ: ဇင္ေဝေသာ္


အခု ႏွစ္ရက္အတြင္းမွာ က်ေနာ္ရဲ႕ ေနအိမ္၊ အလုပ္လည္းလုပ္ရာ ေအာက္စဖို႔ ေထာင္႔ခ်ိဳးမွာ ေမွာ္ဆရာရဲ႕ ေဆးႀကိမ္နဲ႔ အ႐ိုက္ခံ လိုက္ရပါတယ္။ အဲဒါ ေလဒီ လို႔ေခၚတဲ႔ ေဒၚ အာင္ဆန္းစုၾကည္ လြန္ခဲ႔တဲ႔ ရာစုဝက္ေလာက္တုန္းက သူမ ပညာသင္ၾကားခဲ႔တဲ႔ St Hugh ရဲ႕ လမ္းအကူးမွာ လာေရာက္ ေနထိုင္ေနျခင္းပါပဲ။ အဂၤါေန႔က သူမရဲ႕ ၆၇ ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႔ ပါတီမွာ မိသားစုေတြ မိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္း ေတြနဲ႔ အတူ ဆင္ႏႊဲခဲ႔ၿပီး ဗုဒၶဟူးေန႔မွာေတာ႔ တကၠသိုလ္ရဲ႕ ႏွစ္ပတ္လည္ လက္တင္ဆန္ဆန္ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ပါရဂူ ဂုဏ္ျပဳပြဲ။

ဥေရာပ ငါးႏိုင္ငံ ခရီးဟာ ေဒၚစုရဲ႕ တတိယနဲ႔ စတုတၳ ကႀကိဳး အလွည့္အေျပာင္း တစ္ခုပါ။ သူမရဲ႕ ပထမ ကႀကိဳးက သူမရဲ႕အေဖ လြတ္လပ္ေရး ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းရဲ႕ ရင္ခြင္မွာ အစ ပ်ိဳးခဲ႔တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေနဝင္ခ်ိန္မွာ သူမဟာ ႏွစ္ ႏွစ္အ႐ြယ္ ေခါင္းဆံစလယ္မွာ "ပန္းေတြနဲ႔ေဝ" ကေလးငယ္မေလး။ အဲဒီေနာက္ ခ်စ္သေလာက္ အလိုေတာ႔ မလိုက္ တတ္တဲ႔ မိခင္ရဲ႕ ရင္ခြင္ေအာက္မွာ။ ဒီေနာက္ အိႏၵိယ၊ အေရွ႕ရဲ႕ အျမဳေတ ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ အေနာက္ရဲ႕ ခြန္အား အဂၤလိပ္ ဘာသာ စကား။ ဒီႏွစ္ခုကို ေမြးျမဴ ျပဳစုခဲ႔တယ္။

သူမရဲ႕ ဒုတိယ ကႀကိဳးကေတာ႔ 1964 မွာ စတင္ခဲ႔တယ္။ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူ၊ ကေလး မိခင္၊ အိမ္ရွင္မ၊ တိဗက္ နဲ႔ ဟိမဝႏၲာရပ္၀န္းယဥ္ေက်းမွဳ ကို အထူးျပဳ ေလ႔လာသူ Antony's Collage က က်ေနာ႔္ မိတ္ေဆြ Michael Aris ရဲ႕ခ်စ္လွစြာေသာ ဇနီး။ ဒီ ခရီးက ၂၄ ႏွစ္ၾကာတယ္။ အဲဒီ မွာ ဘဝရဲ႕ ေက်နပ္စရာ၊ မေက်နပ္စရာေတြနဲ႔ အတူ တိတ္ဆိတ္ ၿငိမ္သက္တဲ႔ လမ္းေပၚမွာ တစ္ခါတစ္ခါ လမ္းေလွ်ာက္၊ တစ္ခါတစ္ခါ စက္ဘီး စီး၊ မီခိုးျပာေရာင္ ေကာင္းကင္ရဲ႕ ေအာက္မွာ။ ၁၉ ရာစု ဟန္ နဲ႔ ေျခတံ ရွည္ အိမ္ေလးေပၚမွာ။ ဒီ ခရီးက ၂၄ ႏွစ္ၾကာတယ္။ လြန္ခဲ႔တဲ႔ တစ္ပတ္ အထိ ဆိုပါေတာ႔။

သူမရဲ႕ တတိယ ကႀကိဳးက 1988 ေဆာင္းဦးေပါက္ ေအာက္စဖို႔က အိမ္ဆီ ေရာက္လာတဲ႔ ဖုန္းေခၚသံ တစ္ခုက ေျခလွမ္းစတယ္။ သူမ အေမ ေနမေကာင္း လို႕ တဲ့။ အဲဒီကေန ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ရဲ႕ ေအာ္ေခၚသံေတြကို ျပန္လည္ ထူးမိရင္း အမ်ိဳးသား ေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ ကျပလိုက္ရေတာ႔တယ္။ ဒီဘဝမွာ ဒဏ္ရာမ်ားစြာကို ယူရင္း ကုစားရင္း ပါဝါ ၅၄ ၊ တကၠသိုလ္ရိပ္သာလမ္းက တိတ္ဆိတ္၊ အထီက်န္၊ မိခင္ရဲ႕ အေမြ အိမ္ထဲမွာ အိမ္ အက်ဥ္းစံ၊ အိမ္ အက်ဥ္းခံ ဘဝ။ BBC ရဲ႕ အသံနဲ႕ ခႏၶာ လန္းဖို႔ စိတ္ က်န္းဖို႔ ႀကိဳးစားရင္း က်ားကန္ ထားခဲ႔ရသတဲ႔။

သူမရဲ႕ စတုတၳ ကႀကိဳးကိုေတာ႔ အိမ္ အက်ဥ္းစံ၊ အိမ္ အက်ဥ္းခံ ဘဝက လြတ္ခ်ိန္ ၂၀၁၀ ခု ႏိုဝင္ဘာ နဲ႔ ႏွလုံးသားေအာင္ပန္း ထိုး ႐ိုက္ စိုက္ လိုက္ႏိုင္တဲ႔ ဒီေန႔ ၾကားထဲမွာ လို႔ ဆိုရလိမ္႔မယ္။ သမၼတ အသစ္စက္စက္ ဦးသိန္းစိန္က ျဖစ္သင့္တာေတြ ျဖစ္သင့္သလို ျဖစ္ေစဖို႔ ႏိုင္ငံေရးတံခါးကို အားနဲ႔ ဆြဲဖြင္႔လိုက္တယ္။ အဲဒါ သူမ ပန္လိုတဲ႔ ပန္းအစစ္။ အစိမ္းေရာင္ေတြ လႊမ္းေနဆဲ ပါလီမန္ စားပြဲထဲကို သူမ အရဲစြန္႔ၿပီး ေရာထိုင္ ခ်လိုက္တယ္။

ဒီေန႔က စလို႔ လာမဲ႔ ၂၀၁၅ ေ႐ြး ေကာက္ပြဲ ကာလဟာ အက်ပ္အတည္းေတြနဲ႔ အူလည္ေနလိမ္႔မယ္။ ရာစုဝက္ ေက်ာ္ေက်ာ္ စစ္တပ္ရဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ အမွား အယြင္း၊ ရိရြဲေနတဲ႔ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ ယူဂိုစလပ္ လက္ဖ်ားခါေလာက္တဲ႔ တိုင္းရင္းသားေရး ျပႆနာ၊ အေရးပါတဲ႔ ေနရာတိုင္း စစ္တပ္က ဖင္ခု ထိုင္ဆဲ၊ ရခုိင္ ျပည္နယ္ထဲက ဘာသာေရး ကေတာက္ ကဆ။ ေတာထေနတဲ႔ ျပႆနာ ေပါင္း ေသာင္း ေျခာက္ေထာင္။ ခပ္ နဲ႔နဲ႔ NLD ဟာ အျမန္ဆုံး တည္ေဆာက္ ယူရမယ္။ အိမ္နီးခ်င္း ႏိုင္ငံေတြထဲက ဂဏာမၿငိမ္(nervous) ဗိုလ္က်ခ်င္တဲ႔ (authoritarian) အင္အားႀကီး တ႐ုတ္ကိုလည္း ေမ႔ထားလို႔မရဘူး။

အေလွ်ာ႔ အတင္း လုပ္စရာေတြ၊ စိတ္ပ်က္စရာေတြ ဟာ မလြဲမေသြ ပါပဲ။ သမိုင္း ပညာ႐ွင္ Max Weber ရဲ႕ ေၾကာ္ၾကားတဲ႔ အဆို အမိန္႔ လို ပညာရွင္ရဲ႕ အက္သစ္ သေဘာတ႐ားဟာ အနည္းဆုံး ႏိုင္ငံေရးသမား ႐ဲ႕ တာဝန္ေက်မႈ သေဘာတရား ေတာ႕ စြက္ထားမွ ရလိမ္႔မယ္။ ေထာင္တဲက ထြက္လာတဲ႔ ေတာင္ အာဖရိက ရဲ႕ နယ္လ္ဆင္ မင္ဒဲလား လုိ၊ ပါရာေဂြး ရဲတိုက္ကို ေမာင္းထုတ္တာ ခံရတဲ႔ ခ်က္ ျပည္ေျပး Vaclav Havel လုိ အတိုက္ အခံ ေခါင္းေဆာင္ပဲ ဆိုဆို၊ သမၼတ လု႔ိ ေျပာေျပာ၊ နိုင္ငံ႔ အမႀကီး လို႕ တြင္တြင္ ၆၇ ႏွစ္ သမီး ေဒၚစုဟာ အခု ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ တစ္သက္တာ အက်ဥ္းသားျဖစ္ေနပါၿပီ။ အက်ဥ္းက်စဥ္ လိုသေလာက္ ရေနတဲ႔ အခ်ိန္ ဟာ အခု အ႐ွားပါးဆုံး ရတနာ တစ္ခု ျဖစ္ေနၿပီ။ မိနစ္ ၃၀ စည္းေဝး၊ စကၠန္႔ ၃၀ အနားေပး။ သမိုင္းက ေပးတဲ႔ ဆုလဒ္၊ ေရွ႕ ဆက္ရမယ္႔ ခရီး၊ အသုံးသပ္ခံရေတာ႔မယ္႔ စတုတၳ ကႀကိဳးကို သူမ အခုမွ ခရီး စ ခဲ႔ရပါေတာ႔တယ္။

ဒါေပမယ္႔ ေနသာတဲ႔ အခိုက္ သူမ႐ဲ႕ ၂၄ ႏွစ္ၾကာ ကႀကိဳးအတြက္ ဂုဏ္ျပဳဖု႔ိ ခဏ အခ်ိန္ယူ လိုက္ၾကရေအာင္။ သူမကို ဂုဏ္ျပဳဖို႔ ဖ်က္မရႏိုင္ေတာ႔တဲ႔ သမိုင္းစာအုပ္ထဲမွာ သူမ ဘယ္လို ေရးထိုးသြားခဲ႔ သလဲ ဆိုတာေတာ႔ သိထားဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ က်ေနာ္ လက္တို႔ျပခဲ႔႔ပါရေစ။

တစ္ - အက်ဥ္းစံ အက်ဥ္းခံ ဘဝက သူမ ေရးထားခဲ့ၿပီး (ဒီ အက္ေဆးကို ေစာင္႔ေရွာက္ေနတဲ႔ အမ်ိဳးသမီး ႐ဲ႕ ထမီ ထဲမွာ ဝွက္ၿပီး ထုတ္ယူ ခဲ႔ရတယ္။) အခု ျပန္ေျပာျပတဲ႔ အက္ေဆးေတြ နဲ႔တင္ က်ေနာ္တိ႔ု နက္နက္ နဲနဲ ခံစား ခဲ႔ရၿပီးပါၿပီ။ အဲဒီ အထဲက အေျပာင္ေျမာက္ဆုံး Freedom From Fear ကို BBC Reith လက္ခ်ာခန္းမွာ ဗြီဒီယို ကလစ္ မႏွစ္က ျပသခဲ႔ပါတယ္။ အီဒီ အက္ေဆး ဟာ မစၥတာ Havel ရဲ႕ အေကာင္းဆုံး လက္ရာေတြကို ေကာင္းေကာင္းႀကီး ရင္ေဘာင္ တန္းပါတယ္။ ဒီ အထဲမွာ စိတ္ဓာတ္ေရး၊ စာေပေရး၊ ႏိုင္ငံေရး သေဘာတရားေတြ မနည္း မေနာ စီးေမ်ာ ေနတယ္။ Reith လက္ခ်ာမွာ ႏိုင္ငံေရး ဖရီးဒမ္းဟာ အဇၩတၱၿငိမ္းခ်မ္းမႈ အေပၚမွာ တည္ေဆာက္ယူသြားႏိုင္တယ္ လို႔ ဆိုခဲ႔ေပမယ္႔ စိတ္ဓာတ္ေရး၊ စာေပေရး၊ ႏိုင္ငံေ႐း ၾကားက ဟန္ခ်က္ကို ညီေအာင္ ထိန္းရာမွာ တစ္ခုခုေတာ႔ အနည္းငယ္ ေရြ႕လ်ားမယ္႔ သေဘာ ရိွေနပါတယ္။ Havel တုန္းကလည္း ဒီလိုပါဘဲ။

ႏွစ္ - သူမ႐ဲ႕ ရဲဝံ႔မႈ၊ ရိုးသားမႈ၊ သန္႔ရွင္းမႈ။ လြတ္လပ္မႈ လုံးဝ မ႐ွိတဲ႔ အရပ္မွာ ရဲဝ႔ံျခင္းဟာ ရွားပါး ရတနာပါ။ အထူးသျဖင့္ သူမရဲ႕အက်ဥ္းစံ ပထမႏွစ္ မွာေပါ့။ အရြယ္မေရာက္ေသးတဲ႔ သားေတြနဲ႔ ေဝးကြာ၊ တစ္ကိုယ္ထဲ အထီးက်န္စြာ၊ အျပည့္အဝ မရေသးတဲ႔ ဗုဒၶဘာသာ တရားအရိပ္ ေအာက္မွာ၊ အခက္ခဲ ကာလေပါ့။ ဒါေပမယ္႔ သူမသုံးတဲ႔ ဝိတိုရိယ အဂၤလိပ္ ဟန္နဲ႔ "က်မမွာ ေခါင္းမာတတ္တဲ႔ အက်င္႔ ရိွတယ္" လို႔ ဆိုရမွာပါ။

သုံး - ဒါက လူေတြ သိပ္ အမွတ္မထားမိတဲ႔ သူမ႐ဲ႕ အလုပ္ နဲ႔ ဘဝ ကို က်ေနာ္႔ကို လက္တိ႔ု ျပလိုက္သလိုပါ။ အဲဒါ အေရွ႕ အေနာက္ ေပါင္းစပ္ထားမႈ။ ဥပမာ ႏိုဘယ္လ္ဆု ယူစဥ္ မိန္႔ခြန္းေျပာေတာ႔ စာအုပ္ႀကီးေတြထဲက အဂၤလိပ္ စကားလံုး အေဟာင္းေတြ၊ အဂၤလိကန္ ေဝါဟာရ လို႔ဆိုရမေလာက္ သုံးျပသြားတယ္။ "other reaches of the earth" "some of our warriors fell at their post" "perfect peace is not of this earth" စတာေတြပါ။ ေနာက္ၿပီး ဗုဒၶဘာသာက ေျပာတဲ႔ ဒုကၡ ေျခာက္မ်ိဳးကို (ဒုကၡ ကို suffering လို႔ မျပည္႔မစုံ ဘာသာျပန္တယ္) သူမ႐ဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ဘဝ နဲ႔ ႏိုင္ငံေရး ကိစၥေတြထဲမွာပါ လက္ေတြ႕သုံးသပ္ျပသြားတယ္။ ဒီ ယဥ္ေက်းမႈ ႏွစ္ခု ကို တစ္ဖက္စီမွာ ထားတာေတာင္ မဟုတ္ပဲ ဟန္ခ်က္ညီညီ ေပါင္းစပ္ ျပလိုက္တယ္။


ေအာက္စဖိ႔ု တကၠသိုလ္ ပတ္ဘလစ္ ေအာ္ေရတာက သူမ႐ဲ႕ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ေဒါက္တာ ဘြဲ႕ ခ်ီးျမွင္႔ရာမွာ အေနာက္ရဲ႕ သမိုင္းဝင္ လက္တင္လို မိန္႔ခြန္း ေခၽြေတာ႔ သူမကို အေရွ႕က ၾကယ္တာရာ (praesento stellam orientalem) လိ႔ု ၫႊန္းဆို လိုက္တယ္။ ဒါေပမယ္ သူမ ဆိုသလို ဆိုရမယ္ ဆိုရင္ တကၠသုိလ္ေတြဟာ လူ႕ယဥ္ေက်းမႈ ကို အထြတ္ အျမတ္ ေလးစားၾကဖို႔ သင္ၾကားေပးၾကတာပါ၊ ဒီ ယဥ္ေက်းမႈ ေတြကေတာ႔ ကမာၻ႕ ေနရာစုံကေန စီးဝင္လာခဲ႔တာပါ တဲ႔။

ယုိယြင္းစ ျပဳလာတဲ႔ အေနာက္ရြာဟာ တက္သစ္စ အေရွ႕ဆီက သင္ယူစရာ အလွၫ္႔ အေျပာင္း တစ္ေခတ္ ေရာက္ လာေနၿပီ ဆိုတာ က်ယ္က်ယ္ ေလာင္ေလာင္ သတိေပးထားခဲ႔ေလရဲ႕။ သူမ အႀကိဳက္ဆုံး နာမည္ေက်ာ္ အဂၤလိပ္ စာေရးဆရာ ေတြထဲက တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ႔ Rudyard Kipling က လွလွပပ သမိုင္းဝင္ ေနရေအာင္ ဒီလိုေျပာခဲ႔တယ္ " But there is neither East nor West .....when two strong men stand face to face." တဲ႔။

ဒီ.... ေလဒီ နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ သူ႕ စကားကိုပဲ ငွားၿပီး ေျပာရရင္
"And there is both East and West ,when one strong woman faces generals and the world."


(The writer is a professor of European studies at Oxford and senior fellow at the Hoover Institution, Stanford University.)

ဇင္ေ၀ေသာ္







Copyright © 2012 ကမ္းလက္. All rights reserved.

ဓမၼဆိုတာ ကြယ္ေပ်ာက္ႏိုင္သလား

ဗုဒၶဘာသာေတြၾကားမွာ ဓမၼဟာ မၾကာမီ ေပ်ာက္ကြယ္သြားလိမ့္မယ္ဆိုတဲ့ အယူအဆ ရွိေနၾကတယ္။ ဒီအယူအဆကုိ လက္ခံႏုိင္စရာ အေၾကာင္းရွိေပမယ့္ ဒါဟာ ေရွးကျဖစ္ခဲ့တဲ့ ယံုၾကည္မႈတစ္မ်ိဳးပါ။ အဲဒီတုန္းက ဗုဒၶဘာသာပတ္သက္ ဆက္ႏြယ္ေနတဲ့ အေထာက္အကူ ေတြကလည္း မလံုမေလာက္ ရွိေနခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျဖစ္လာဟန္တူပါတယ္။

ဒီယံုၾကည္မႈဟာ တကယ္ေရာ မွန္ႏုိင္ပါသလား။

ဒီေမးခြန္းကုိ ေျဖဖို႕ ပထမဆံုး “ဓမၼ” ဆိုတာ ဘာလဲ လို႕ ေမးၾကရပါလိမ့္မယ္။
၁။ ဓမၼဆိုတာ အစစ္အမွန္ သဘာ၀တရား။
၂။ ဓမၼဆိုတာ ဘုရားရွင္ ထိုးထြင္းသိေတာ္မူခဲ့ၿပီး ေဟာၾကားထားတဲ့ သစၥာတရား။
၃။ ဓမၼဆိုတာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ ဘုရားအဆံုးအမနဲ႕ အညီ က်င့္သံးေနထိုင္မႈ လို႕ သံုးမ်ိဳး ခြဲ ၾကည့္ႏုိင္တယ္။

ဓမၼဆိုတာ သဘာ၀တရားလို႕ ဘာသာျပန္ဆိုတဲ့ ပထမ ဖြင့္ဆိုခ်က္အရဆိုရင္ ဓမၼဟာ ဘယ္ေတာ့မွ မကြယ္ေပ်ာက္ႏုိင္ပါဘူး။ အာကာသ (Space)၊ ဓါတ္သဘာ၀ (Energy) နဲ႕ အခ်ိန္ (Time) ဆိုတာေတြ ရွိေနသေရြ႕ ဓမၼလည္း တည္ရွိေနပါလိမ့္မယ္။

ဒုတိယ နဲ႕ တတိယ ဖြင့္ဆိုခ်က္ေတြအရဆိုရင္ ဘုရားရွင္ရဲ႕ စကားေတာ္၊ လူသားရဲ႕ နားလည္မႈ နဲ႕ အက်င့္စရိုက္ စတာေတြအားလံုးဟာ သခၤါရတရားေတြခ်ည္းမို႕ပါ။ သခၤါရတုိင္းဟာ အနိစၥ ေတြ ခ်ည္းပါပဲ။

ဒါေတြကြယ္ေပ်ာက္သြားၿပီဆိုရင္ ေနာက္ပြင့္မယ့္ အရိေမတၱယ်ဘုရားရွင္က ဒါေတြကုိ ျပန္လည္ သိျမင္လာၿပီး ေဟာျပေတာ္မူပါလိမ့္မယ္။

ဒုတိယနဲ႕ တတိယ ဖြင့္ဆိုခ်က္အရ ဓမၼဟာ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားမလဲ။
ဒီေမးခြန္းကုိ ေမးတဲ့အခါမွာ ဘုရားရွင္က “အကၡရာေတြကုိ မွားမွားယြင္းယြင္း အသံထြက္မယ္ ဆိုရင္ ၊ အနက္အဓိပၸါယ္ေတြလည္း မွားယြင္းကုန္မယ္။ အသံထြက္မွားယြင္းမႈကုိ အေျခခံၿပီး အဓိပၸါယ္ အယူအဆေတြလည္း မွားႏုိင္တယ္”။ လို႕ ေျဖေတာ္မူခဲ့တယ္ (A-1, 59)

ဒီေနရာမွာ ဘုရားရွင္ဆိုလိုတာက “စကားေတာ္” ေတြပါ။ ဒါေတြကုိ တပည့္သားေတြက ႏႈတ္တက္ အာဂံုေဆာင္ထာၾကတယ္။ ေနာက္ပုိင္းမွာေတာ့ ဒီစကားေတာ္ေတြကုိပဲ အကၡရာနဲ႕ ေရးသားၿပီး ပိဋကတ္သံုးပံု ဆိုတာ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။

ဒီ အဆိုအရာ ဓမၼကြယ္ေပ်ာက္ဖုိ႕ဆိုတာ အႏၲရာယ္မႀကီးလွေသးပါဘူး။ ဒီေခတ္စာအုပ္စာေပ ထုတ္ေ၀သိမ္းဆည္းပံု၊ လွ်ပ္စစ္ပစၥည္း မီဒီယာေတြရဲ႕ အကူအညီေတြဟာ အလြန္စိတ္ခ်ရတယ္။ အလြယ္တကူရႏုိင္သလို ပုိၿပီးက်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕ ေလ့လာဖတ္ရွဳ လို႕ ရပါတယ္။

ဒီေမးခြန္းမ်ိဳးပါပဲ။ အျခားတစ္ေနရာမွာ “ျမတ္စြာဘုရား ပရိနိဗၺာန္ စံ၀င္ၿပီးတဲ့ေနာက္ သူေတာ္ေကာင္းတရားကြယ္ေပ်ာက္ေစဖုိ႕ အဓိက အေၾကာင္းတရားက ဘာပါလဲ ဘုရား” ဘုရားရွင္ကုိေမးေတာ့ ဘုရားရွင္က သတိပ႒ာန္တရားေလးပါး မပြားမ်ားရင္ သာသနာကြယ္မယ္” လို႕ ေျဖဆိုေတာ္မူျပန္ပါတယ္။ (S.V. 174)

ဒီေနရာမွာ ဘုရားရွင္ဆိုလိုတာက တရားရွဳမွတ္ျခင္းနဲ႕ လူေတြ စိတ္ျဖဴစင္ေအာင္ ၊ စိတ္ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္၊ က်င့္ေဆာင္ေနသမွ် “ဓမၼ” လည္း တည္ေနမယ္လို႕ ဆုိလိုတာပါ။

ဒီလိုပါပဲ။ ဒီကိစၥနဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ဘုရားရွင္ မိန္႕ခဲ့ပါေသးတယ္။ “ပထ၀ီ၊ အာေပါ၊ ေတေဇာ၊ ၀ါေယာ” ဆိုတဲ့ ဓါတ္ႀကီးေတြက သဒၶမၼကုိ မကြယ္ေစႏုိင္၊ အသံုးမက်တဲ့ ေမာဃပုရိသ တို႕ေၾကာင့္သာ သဒၶမၼဟာ ကြယ္သြားႏုိင္တယ္” တဲ့။

ဒါေတြဟာ ဓမၼတည္ရွိေနပံုရဲ႕ အေျဖေတြပါ။

ဓမၼဟာ ဘယ္ေလာက္ရွည္ရမယ္ ဆိုတဲ့ သက္တမ္းမရွိသလို ဘယ္အခ်ိန္မွာ ကြယ္ေပ်ာက္သြားမယ္ ဆိုတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္အခ်ိန္လည္း မရွိပါဘူး။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ေတြ ဓမၼကုိ သေဘာေပါက္နားလည္စြာ က်င့္သံုးေနသေရြ႕ ဓမၼ တည္ရွိေနမွာပါ။

အသံုးမက်တဲ့ ေမာဃပုရိသေတြလည္း လူနည္းစု ျဖစ္ေနရင္ေပါ့။

Ref.: The disappearance of the Dhamma
- A Guide to Buddhism A to Z , S. Dhammika

သီဟနာဒ







Copyright © 2012 ကမ္းလက္. All rights reserved.

¸.•♥• ခ်စ္ျခင္းတရားနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ အျမင္ •♥•.¸

၁။ တာရာမင္းေဝ
"တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ခ်စ္တယ္ဆိုတာ ဘုရားစိုက္တဲ႔ ပန္းကေလး ပြင္႔လာတာ" လု႔ိ တာရာမင္းေဝက ေျပာဖူးတယ္။

၂။ Lance Morrow
"သမၼာ က်မ္းစာထဲမွာေတာ႔ မစားအပ္တဲ႔ အသီးကို စားမိၿပီး တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ခ်စ္သြားၾကလို႔ ထာဝရ ဘုရားရွင္က ဒဏ္ခတ္တဲ႔အေနနဲ႔ အာဒမ္ နဲ႔ ဧဝ ကို အလုပ္လုပ္ ခိုင္းတယ္။ အလုပ္ကို ဒဏ္ခတ္တဲ႔ အေနနဲ႔ ခိုင္းတာ၊ ဆုေပးတဲ႔ အေနနဲ႔ ခိုင္းတာမဟုတ္ဘူး၊ ဒါေၾကာင္႔ ကမာၻဦး ကတည္းက အလုပ္လုပ္တယ္ဆိုတာ ေကာင္းတဲ႔ အဓိပၸါယ္ မေဆာင္ဘူး" လို႔ Lance Morrow က တိုင္း မဂၢဇင္း မွာ ေရးခဲ႔ျပန္ေရာ။

၃။ ဇင္ေဝေသာ္
ဘာပဲေျပာေျပာ ဘုရားစိုက္တဲ႔ ပန္းကေလး ပြင္႔ မလာခင္အလုပ္ရိွမွ ဆိုတဲ႔သေဘာကိုေတာ႔ သမၼာက်မ္းစာက ဆိုလိုခ်င္ဟန္တူပါတယ္။ "ဒါေၾကာင္႔ အလုပ္လက္မဲ႔ေတြ မ်ားလာတာဟာ ခ်စ္ျခင္းတရားေတြ ေခါင္းပါးလာလို႔" - လို႔ ( ဒီ စာၫႊန္းႏွစ္ခုကို ၾကည့္ၿပီး) က်ေနာ္ ေကာက္ခ်က္ဆြဲလိုက္ပါတယ္။

(အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင္႔ အလုပ္မ႐ိွျဖစ္ေနသူေတြ သမၼာ က်မ္းစာထဲက အတိုင္း ခ်စ္သူ ရွာၾကဖို႔ အႀကံျပဳလိုပါတယ္။)

အဲ ခ်စ္သူရွာတဲ႔အခါ မ်က္စိမွတ္ၿပီးရွာရင္ ေတြ႔ဖို႔ ပိုျမန္သလို ႏွလုံးသားနဲ႔ ပို နီးစပ္သတဲ႔။ ၾကားဖူးနားဝပါ။ အလုပ္ျဖစ္လို ျဖစ္ျငား ေပါ႔။ သူကလည္း မ်က္စိမွိတ္ ရွာမယ္႕သူ ျဖစ္ေနရင္ေတာ႔ က်ေနာ္႔ တာဝန္ မဟုတ္ေတာ႔ဘူး။


ဇင္ေ၀ေသာ္
Zin Wai Thaw







Copyright © 2012 ကမ္းလက္. All rights reserved.

ေဒၚစုကို အာရွအေရးေလာက္နဲ႔ ကန္႔သတ္တာ မွားတယ္

ျမန္မာ့အေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ခပ္ခ်ာခ်ာ ေဆာင္းပါး စထရိတ္တိုင္းမွာ ေဖာ္ျပတာ က်ေနာ္ လက္လွမ္းမီသေရြ႕ ဒီဟာက ဒုတိယ အႀကိမ္ပါ။ ပထမ အႀကိမ္က ေ႐ႊဝါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရးပါ။ အဲဒီတုန္းက မ်ိဳးခ်စ္ပုဂၢိဳလ္ေတြနဲ႔ တြဲၿပီး က်ေနာ္တို႔ တုန္႔ျပန္ခဲ႔ၾကဖူးတယ္။ ဒါေပမယ္႔ အဲဒီတုန္းက သတင္းစာ လြတ္လပ္ခြင္႔ ဒီေလာက္မရိွေသးပါဘူး၊ ဒါေၾကာင္႔ သက္ဆိုင္သူေတြကိုသာ ေဆာရီးေျပာၿပီး သူတို႔ အားနည္းခ်က္ကိုေတာ႔ လူထုေရွ႕ ခ်မျပခဲ႔ၾကဘူး။

ဒီတစ္ခါ ပိုလွသြားတယ္၊ မေက်နပ္လို႔ တုန္႔ျပန္တာက ျမန္မာ မဟုတ္ဘဲ အျဖဴျဖစ္ေနတယ္။ ေဆာရီးရံုနဲ႔ မရေတာ႔ဘူး။ ဒီေကာင္က အျခား သတင္းစာကေန ျပန္ေဆာ္လိုက္ရင္ အေျခအေန ပိုဆိုးသြားႏိုင္တယ္။ ဘာပဲေျပာေျပာ Michael J.Montesano ကို ေက်းဇူးစကား ဆိုလိုက္ပါတယ္။
Thank you Mr.Michael J Montesano for your standing point, time and efforts.

အဂၤလိပ္လို ဖတ္ရတာ ပ်င္းသူေတြအတြက္ ခပ္ပါးပါး ဘာသာျပန္ေပးလိုက္ပါတယ္။

ေဒၚစု ကို အာရွအေရးေလာက္နဲ႔ ကန္႔သတ္တာ မွားတယ္
ပါေမာကၡ Kishore Mahbubani ရဲ႕ ေဆာင္ပါးကိုပဲ ဖတ္မိမယ္ဆိုရင္ ျမန္မာ အတိုက္အခံ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚစုဟာ အိမ္နီးခ်င္း ႏိုင္ငံ တစ္ႏိုင္ငံကီု ေရာက္ခဲ႔ၿပီးၿပီ ဆိုတာ လုံးဝ မသိႏုိင္ဘူး။ အိမ္နီးခ်င္း အာဆီယံ ႏိုင္ငံျဖစ္တဲ႔ ထိုင္း ႏိုင္ငံကို အႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္အတြင္း ပထမဆံုး အႀကိမ္ေရာက္ၿပီး World Economic Forum ကို တက္ေရာက္ခဲ႔တယ္ ဆိုတာလည္း သူ႕ ေဆာင္းပါးဖတ္ရုံနဲ႔ မသိႏုိင္ဘူး။

သူမ တက္ေရာက္လာျခင္းဟာ အာရွ စီးပြားေရး တက္လာမႈကို သက္ေသထူလိုက္သလိုပါ၊ စေနေန႔က ေအာ္စလိုၿမိဳ႕မွာ ႏိုဘယ္လ္ဆု ယူစဥ္က ေျပာခဲ႔တဲ႔ သူမရဲ႕ မိန္႔ခြန္းထဲမွာလည္း သူမကို အကူအညီ ေပးခဲ႔တဲ႔ ထိုင္းႏိုင္ငံတက္ ျပည္နယ္အစိုးရကို ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာခဲ႔ပါေသးတယ္။

မွန္ပါတယ္၊ အာစီယံ ႏိုင္ငံေတြနဲ႔ အိမ္နီးခ်င္းအာရွ ႏိုင္ငံ ေတြဟာ ျမန္မာ႔ အနာဂတ္အတြက္ အေရးႀကီးပါတယ္။ ဒါေပမယ႔္ ေဒၚစု သူမကိုယ္သူမ ပံုသြင္းထားတာကကို သူမႏိုင္ငံ အတြက္သာမက ကမာၻနဲ႔ဆိုင္တဲ႔ လူ႕အခြင္႔အေရး နဲ႔ ဒီမိုကေရစီ တန္ဖုိးေတြ အတြက္ေရာပါ။

ျမန္မာေတြ အတြက္ ဒီတန္ဖိုးေတြ ရရိွဖို႔ တစိုက္မတ္မတ္ ႀကိဳးစား ေထာက္ပံ႔ၾကရာမွာ အာစီယံ ႏိုင္ငံေတြထက္ ဥေရာပ ႏိုင္ငံေတြက ပိုၿပီး အသံက်ယ္ခဲ႔တယ္ ဆိုတဲ႔ လတ္တေလာ သမိုင္းကိုေတာ႔ ပါေမာကၡ Kishore Mahbubani ျငင္းႏိုင္မယ္ မဟုတ္ပါဘူး။ ဥေရာပနဲ႔ အာရွ ႏုိင္ငံေတြၾကား ျမန္မာႏုိင္ငံ ဗ်ာမ်ားၿပီး အေရြးမွားေအာင္ အလံရူးလုပ္တာ မဟုတ္ဘူး လို႔ေတာ႔ ထင္လုိက္ရပါတယ္။

ႏိုဘယ္လ္ဆု ယူစဥ္က ေျပာခဲ႔တဲ႔ သူမရဲ႕ မိန္႔ခြန္းထဲမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ ရဲ႕ ဟန္ခ်က္ညီေရးသာမက ကမာၻ႕အတြက္ပါ ပါဝင္တယ္ဆိုတာ ရွင္းရွင္း လင္းလင္း ေျပာခဲ႔ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ဥေရာပဘာသာ စကားတစ္ခု ျဖစ္တဲ႔ အဂၤလိပ္စကား မွာလည္း အာရွ ဘာသာ စကားတစ္ခု ျဖစ္တဲ႔ ျမန္မာစကားထက္ မညံ႕ေအာင္ ေျပာႏိုင္တယ္ဆိုတာကလည္း ဥေရာပေရာ အာရွဟာ သူမရဲ႕ အိမ္ေတြ ဆိုတာ ျပေနပါတယ္။

သူမ႐ဲ႕ ရက္ေရာမႈ၊ ပြင္႔လင္းမႈေတြနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ လူထုအတြက္ ႀကိဳးစားရာမွာ အာရွနဲ႔ ဥေရာပတို႔ ဆီက အေကာင္းဆုံးေတြ ရေအာင္ယူႏိုင္လိမ္႔လု႔ိ ယံုၾကည္ရပါတယ္။


မူရင္းအတိုင္းဖတ္ခ်င္သူမ်ားအတြက္
The Lady should look to Asia not Europe By KishorexMahbubani
Wrong to restrict Suu Kyi to Asian concerns By Michael J Montesano



ဇင္ေ၀ေသာ္
Zin Wai Thaw







Copyright © 2012 ကမ္းလက္. All rights reserved.

ေတာ္ေတာ္ ခ်ာ တဲ႔ Dean


ဥေရာပ တစ္ခြင္ ၿပဲၿပဲစင္ ေနတဲ႔ ခရီးကို အာရွသား အိႏၵိယန္း မ်ဳိဆက္ပီပီ ၾကည့္လု႔ိမရဘူး ျဖစ္ေနတယ္ ထင္ပါရဲ႕။ က်ေနာ္ေျပာေနတာ လီကြမ္းယု စကူးလ္ က ဒိန္း အေၾကာင္းပါ။ Kishore Mahbubani တဲ့။ ဒီေန႔ စထရိတ္တိုင္းမွာ ေပၚလာတဲ႔ ေဆာင္းပါး ေရးသူ။

သူေျပာမသြားတဲ႔ အခ်က္က ဂုိေခ်ာက္ေထာင္ တို႕အုပ္စုကေရာ ေဒၚစု ဥေရာပ ခရီးစဥ္နဲ႔ ကိုက္ၿပီး ဘာျဖစ္လို႔ ျမန္မာျပည္ကို သြားခဲ႔ၾကတာလဲ။ ကံမေကာင္း အေၾကာင္းမလွ လို႔ လြဲသြားတာပါ လို႔ ေျပာမလားမသိဘူး။ က်ေနာ္တို႔ အဲသေလာက္ မ အ ၾကဘူး။

ကမာၻ႕အေနာက္ျခမ္းက ေဒၚစုနဲ႔ေတြ႔ဖို႔ အေဝးႀကီးက လာေနၾကခ်ိန္မွာ အာရွ (စင္ကာပူ) က ဆရာႀကီးေတြကေတာ့ ေဒၚစု မ႐ိွခ်ိန္ ျမန္မာျပည္ကုိ သြားခဲ႔ၾကတယ္။

ဥေရာပကို ေဒၚစု ဘာကိစၥနဲ႔ သြားရသလဲ ဆိုတာ ပညာရွိပီပီ ေမ႔ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္လိုက္တယ္။ ႏိုဘယ္လ္ ဆုယူဖို႔(စီးပြားေရး အျမတ္အစြန္းပဲ ၾကည့္တတ္သူေတြနဲ႔ေတာ႔ ေဝးတဲ႔ ဆုေပါ႔။) သြားတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ဘဝတစ္ခုလုံး ေသသည္အထိ အားေပးသြားတ႔ဲ လင္သား႐ဲ႕ ေခါင္းခ်ရာ၊ အသက္ရွိေနေသးတဲ႔ သားႏွစ္ေယာက္ ရိွရာ။ ေမာင္းထုတ္ခံရစဥ္ ထမင္းေကၽြး ပညာေပးခဲ႔တဲ႔ ေနရာ။ ဘဝတစ္ခု ခဏအေမာေျဖဖိ႔ု ဒီေနရာကို မသြားရင္ ဘယ္ကို သြားမွာတုန္း မစၥတာဒိန္း ရယ္။ ခ်ာလွခ်ည့္။

ေဒၚစု ထိုင္းကိုေရာက္ခဲ႔ပါၿပီ။ မေရွာင္ခဲ႔ရင္ စ လံုးေတြ ေဒၚစုနဲ႔ ေတြ႔ခဲ႕မွာပါ။ ဂုိေခ်ာက္ေထာင္လို မလုပ္ရင္ေပါ႔။ ဒါေပမယ္႔ ထိုင္း ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ကိုယ္တိုင္ကကို သူ႕ထက္ သာေနတဲ႔ ေဒၚစုကို အမ်ိဳးသမီး အခ်င္းခ်င္း သိပ္ၾကည္တာ မဟုတ္ဘူး။ သူမ ေျပာတာေတြၾကၫ္႔ရင္ မ႐ူးတဲ့သူတိုင္း သေဘာေပါက္တယ္။ ဒါက အိမ္နီးခ်င္းေတြ႐ဲ႕ ျမန္မာျပည္နဲ႔ ေဒၚစု အေပၚထားတဲ႔ သေဘာထား အက်ဥ္းခ်ဳပ္ပါ။

ႏိုဘယ္ဆု ယူဖို႔သြားတာ၊ သားေတြနဲ႔ ေတြ႔ဖု႔ိ၊ သူမ ခ်စ္သူေတြနဲ႔ ေတြ႔ဖို႔ သြားတာကို ဒီေန႔ ဥေရာပ စီးပြားေရးက ေလးဖက္ေထာက္ေနၿပီ လိ႔ု မဆိုင္တဲ႔ အစ္ရွဴးကို ရူးေၾကာင္ေၾကာင္ ေမႊထၫ္႔သြားေသးတယ္။ ဂရိ၊ စပိန္၊ အီတလီ ေတြ အေႂကြးတင္တာနဲ႔ ေနာ္ေဝး၊ ဒိန္းမတ္ တိ႔ု ဆက္စပ္လို႔ မရပါဘူး။ ေနာ္ေဝးမွာ က်ေနာ္တို႔လူမ်ိဳးေတြ႐ိွတယ္။ သူတို႔ကို သူတို႔ႏိုင္ငံ ဒီမိုကေရစီ ရေအာင္ ႀကိဳးစားဖိ႔ု ေနာ္ေဝက ထမင္းေကၽြးပညာသင္ ေပးထားတာ။ ခ်ာလွတဲ႔ ပတ္ဘလစ္ ေပၚလစီ ပါေမာကၡ။

အေၾကာင္ဆုံးကိစၥက ယူတူး က ဘိုႏို န႔ဲ အန္ပေလး ပီယာႏို ဆိုခဲ႔သူ ဒယ္မီယံ ရုိက္စ္ တို႔က ေမြးေန႔ႀကိဳ ဂုဏ္ျပဳမယ့္ဂီတပူေဇာ္ပြဲ။ ဟ်ဴးမင္း႐ိုက္ ေခါင္းေဆာင္၊ သူထင္ရာ သူလုပ္တတ္တဲ႔ ဘိုႏိုလို ေကာင္က ဘယ္လိုအာရွေခါင္းေဆာင္ကို ယူတူး နဲ႔ ဂီတပူေဇာ္ ဖူးလု႔ိတုန္း။ မစၥတာ ဒိန္း ေမ႔ေနတဲ႔ကိစၥက ဒၚစု အက်ဥ္းက်ေနစဥ္မွာ ဂီတ နဲ႔ ကမာၻ႕မ်က္စိေတြ ျပဴးလာေအာင္ ကိုယ္႔ထမင္းကိုယ္စားရင္း ဆြဲဖြင္႔ခဲ႔တာ ဘိုႏို တို႔ ဒယ္မီယံ ရုိက္စ္ တို႔ပါ။ စီးပြားေရး တစ္ခုဘဲ သိသူကို အႏုပညာအေၾကာင္း ေျပာရတာ လက္ေပါက္ေတာ႔ မ်ားမ်ား ကတ္တာေပါ႔။

ေဒၚစု ေထာင္က်စဥ္က အိမ္နီးခ်င္းေကာင္း ဆုိလု႔ိ အာရွက ဂ်ပန္ပဲ ရိွခ႔ဲတယ္။ က်န္သူေတြကေတာ႔ ၁၉၆၂ က က်ားႀကီးတစ္ေကာင္ ေထာင္ေျခာက္ေတြ ေဖာက္ထြက္လာမွာကို စိုးတထိတ္ထိတ္ပါဘဲ။ သူ႕ သယံဇာတနဲ႔ သူ႕ဦးေႏွာက္ေတြ ေပါေခ်ာေကာင္း မရႏိုင္ေတာ႔ဘူး မဟုတ္လား။ တရားမွ်တ ပါတယ္။

အမ်ိဳးဆိုတာ မေခၚလို႔ရတယ္၊ မေတာ္လို႔ မရဘူး ဆိုသလိုေပါ့။ စိတ္မပူပါနဲ႔။ ေဒၚစု စိတ္ကူးေပါက္ရင္ အာရွကို လာမွာပါ။ သားေတြနဲ႔ေတြ႔ဖု႔ိ သြားတဲ႔ ခရီးကို ရိုဟိ္န္ဂ်ာ ေတြ၊ အေရွ႕အလယ္ပိုင္း ျပႆနာေတြနဲ႔ ေရာ မေမႊေၾကးေပါ႔။

တကယ္ေတာ႔ ဥေရာပ ဆိုတာ ေဒၚစုရဲ႕ ေနခဲ႔ရတဲ႔အိမ္ပါ၊ျမန္မာနဲ႔ အာရွ က ဆယ္စုႏွစ္ မ်ားစြာ သူမ႐ဲ႕ အက်ဥ္းေထာင္ပါ။ ဒါကိုေတာ႔ ဆိုရွယ္ ပတ္ဘလစ္ ဆရာႀကီးက ျမင္ေအာင္ မၾကၫ္႔ႏိုင္ခဲ႔ရွာဘူး။ သူမ အိမ္ ခဏျပန္ပါေစ ဗ်ာ။

ပါးပါး ၊ ထူထူ လီွး တတ္တဲ႔ တရုတ္၊ အိႏြိယ၊ စင္ကာပူ တို႔နဲ႔ လည္း ကင္းလိ႔ု မရဘူး ဆိုတာေလာက္ေတာ႔ ေဒၚစု မေျပာနဲ႔ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထြက္လည္း သိပါတယ္။ ကၽြတ္ ကၽြတ္ ကၽြတ္။
လာရင္ေတာ႔ ထြက္မေျပးနဲ႔ ေနာ္ မစၥခ်ာ ကီေရွာ မဘုဘာဏီ။



ဇင္ေ၀ေသာ္   
Zin Wai Thaw







Copyright © 2012 ကမ္းလက္. All rights reserved.

ရြာအေနာက္ျခမ္းက အသံမ်ား (၂)

Pre-Buddhist Background
ဗုဒၶဘာသာကို ေလ့လာၾကရာမွာ ဗုဒၶဝင္ကစၾကတာမ်ားေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ဗုဒၶ မေပၚမီ ေခတ္ကို ျပန္သြားၾကည့္ခ်င္ပါတယ္။ ဒီလိုေလ့လာမႈဟာ ဗုဒၶဝင္နဲ႔ ဗုဒၶရဲ့အဆံုးအမေတြကို ပိုၿပီး သေဘာက် ေစမယ္လို႔ ယံုၾကည္ၿပီး သမိုင္းနဲ႔ယဥ္ေက်းမႈဆက္သြယ္ခ်က္ေတြကို ပိုၿပီးက်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔႔ သိနားလည္ လာေစႏိုင္ပါတယ္။ ဒါမွသာ ဗုဒၶေပၚထြန္းခဲ့တဲ့ အိႏၵိယရဲ႕ ဒႆနအျမင္နဲ႔ ကိုးကြယ္မႈကို အေျခခံလိုက္ႏိုင္မွာပါ။

အိႏိၵယရဲ့ ဒႆနနဲ႔ ကိုးကြယ္မႈဖြ႔႔ံျဖိဳးလာပံုကို ပထဝီအေနအထားေပၚ အေျခခံၿပီး သံုးသပ္ၾကည့္ လိုပါတယ္။ အိႏိၵယမွာ ဂဂၤ ါနဲ႔ ယမံုနာဆိုတဲ့ ျမစ္ႀကီးႏွစ္စင္းရွိတယ္။ ဟိမဝႏၱာကေန အစခ်ီၿပီး ဒီျမစ္ႀကီးႏွစ္စင္းက နယ္ေျမေတြကို က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ခြဲထားေပးခဲ့တယ္။ ေနာက္မွ တျဖည္းျဖည္းနီးလာၿပီး အိႏိၵယလြင္ျပင္ အလဟာဘတ္ၿမိဳ႕နားကိုေရာက္မွ ဒီျမစ္ႀကီးႏွစ္စင္း ေပါင္းဆံုသြားတယ္။

ဒီျမစ္ႀကီးႏွစ္စင္းဟာ အိႏိၵယဖေလာ္ေဆာ္ဖီန႔ဲ ဘာသာေရးအစျပဳပံုနဲ႔ ဖြ႔ံၿဖိဳးတိုးတက္ပံုေတြကို ညႊန္ျပေနတယ္။ ပထဝီ အေနအထားအရ ျခားနားသလို အဲဒီျမစ္ႀကီးေတြအေပၚမွာ အမွီျပဳေနထိုင္ေနၾကတဲ့ လူေတြရဲ့ စရိုက္လကၡဏာေတြကလည္း မတူကြဲဲျပားေနၾကပါတယ္။ ဒီယဥ္ေက်းမႈေတြဟာ ရာစုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ မတူကြဲျပားရာကေန တျဖည္းျဖည္းနီးစပ္လာခဲ့ၿပီး ယေန႔ဆိုရင္ ခြဲျခားလုိ႔ေတာင္မရေတာ့ေအာင္ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ျမစ္ႀကီးႏွစ္စင္းကြဲျပားရာကေန ေနာက္ဆံုးပင္လယ္ထဲကို အတူစီးဝင္သြားသလုိမ်ိဳးလို႔ေျပာရင္ ရႏိုင္လိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္။

အိႏိၵယသမိုင္းကိုျပန္ၾကည့္ေတာ့ ဘီစီတတိယေထာင္စုႏွစ္ေတြကတည္းကပဲ အလြန္ဖြ႔ံၿဖိဳးေနၿပီျဖစ္တဲ့ ယဥ္ေက်းမႈကို ေတြ႔ၾကရတယ္။ ဒီယဥ္ေက်းမႈဟာ လူ႔ယဥ္ေက်းမႈပုခက္လို႔ေခၚရမယ့္ အီဂ်စ္၊ ေဘဘီလံုတို႔နဲ႔ ေခတ္ၿပိဳင္ပါ။ ဘီစီ ၂၈၀၀ ခန္႔ကေန ၁၈၀၀ အထိ ဖြံ႕ၿဖိဳးခဲ့တဲ့ အိႏၵဳျမစ္ဝွမ္းယဥ္ေက်းမႈပါ။ ဟရပၸန္စီဗီ လိုက္ေဇးရွင္းလို႔လည္း ေခၚႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီယဥ္ေက်းမႈဟာ ဒီေန႔ပါကစၥတန္အေနာက္ပိုင္းကေန ဘံုေဘအထိ ျပန္႔ခဲ့ၿပီး အေရွ႕ဖက္ဆိုရင္ ရွင္းမလကေန ဟိမဝႏၱာေတာင္ေျခအထိ ျပန္႔ႏွ႔ံခဲ့တယ္။

ဒီေန႔ေျမပံုကိုျပန္ၾကည့္ရင္ အိႏၵဳျမစ္ဝွမ္းယဥ္ေက်းမႈရဲ့ ခမ္းနားခဲ့ပံုကိုသိႏိုင္ပါတယ္။ ဒီယဥ္ေက်းမႈဟာ ႏွစ္ေထာင္ခ်ီၿပီးတည္တံ့ခဲ့ရံုသာမက ရုပ္ပိုင္းေရာ၊ စိတ္ဓာတ္ပိုင္းပါ အမ်ားႀကီးတိုးတက္ေနခဲ့ပါၿပီ။ အထူးသျဖင့္ ဆည္ေျမာင္းမ်ားနဲ႔ ၿမိဳ႕ျပအိမ္ရာစနစ္ေတြပါ။ အဲဒီေခတ္ကလူေတြဟာ ဒီေန႔ကြန္ပ်ဴတာမွာသံုးေနတဲ့ binary model သခ်ၤာစနစ္ကို သံုးစြဲတတ္ေနၿပီဆိုတဲ့ အေထာက္အထားေတြ ေတြ႔ရပါတယ္။

သူတို႔ဟာ စာေပတတ္ေျမာက္ခဲ့ရံုသာမက ေရးသားမႈပင္ရွိေနခဲ့ၿပီး အဲဒီအကၡရာေတြ ကို အခုအထိ ဘာသာ မျပန္ဆိုႏိုင္ေသးပါဘူး။ (အိႏၵဳျမစ္ဝွမ္းမွတ္တမ္းကကိုပဲ ဘာသာေဗဒအရ ေျဖရွင္းလို႔မရေသးတဲ့ ပေဟဠိတစ္ခုရွိေနဆဲပါ) ။ ဒါ့အျပင္ စိတ္ဓာတ္ေရးရာမွာလည္း အမ်ားႀကီးဖြ႔ံၿဖိဳးေနၿပီဆိုတာ Mohenjo-daro နဲ႔ Harappa တို႔က သက္ေသခံေနပါတယ္။

အဲဒီ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ ေရွးေဟာင္းလူ႔ယဥ္ေက်းမႈဟာ ဘီစီ ၁၈၀၀ နဲ႔ ၁၅၀၀ ၾကားမွာေတာ့ သဘာဝ အႏၱရာယ္နဲ႔ နယ္ခ်ဲ႕သူအႏၱရာယ္တို႔ေၾကာင့္ ေတာ္ေတာ္အထိနာခဲ့ရပါေတာ့တယ္။ နယ္ခ်ဲ႕သူေတြဟာ အာရီးယန္း ေတြလို႔ ဆိုစမွတ္ျပဳၾကပါတယ္။ သူတို႔မူလေနရပ္က အေရွ႕ဥေရာပကျဖစ္ႏိုင္ၿပီး ယေန႔ ပိုလန္နဲ႔ ယူကရိန္း ႏိုင္ငံတို႔လို႔ဆိုရင္ ရႏိုင္ပါတယ္။ အရီးယန္းေတြဟာ ေဒသခံအိႏၵဳျမစ္ဝွမ္းကလူေတြနဲ႔ လံုးဝမတူ ျခားနားပါတယ္။ အိႏၵဳျမစ္ဝွမ္းသားေတြက စိုက္ပ်ိဳးေမြးျမဴေရးနဲ႔ အေျခခ်ေနထိုင္တတ္ၿပီး အရီးယန္းေတြက လွည့္လည္က်င္လည္ က်က္စားတတ္ၾကပါတယ္။ ၿမိဳ႕ျပစနစ္ကို အထာမက်ၾကေသးပါဘူူး။

အာရီးယန္းေတြေရာက္လာၿပီး မၾကာခင္မွာပဲ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ သူတို႔ယဥ္ေက်းမႈေတြ လႊမ္းမိုးလာခဲ့ၿပီး ဒုတိယေထာင္စုတစ္ဝက္ေလာက္လည္းေရာက္ေရာ အိႏၵိယျပည္ႀကီးဟာ အာရီးယန္းယဥ္ေက်းမႈေတြနဲ႔ လႊမ္းၿခံဳ သြားခဲ့ပါေတာ့တယ္။

အိႏၵဳျမစ္ဝွမ္းသားေတြနဲ႔ အာရီးယန္းေတြရဲ့ ဘာသာေရးအျမင္ကို ၾကည့္ၾကပါဦးစို႔။ ကြ်န္ေတာ္ ေျပာခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ အိႏၵဳျမစ္ဝွမ္းသားေတြဆီမွာ ဒီေန႔အထိ ဘာသာျပန္ဆိုလို႔မရေသးတဲ့ စာေပေရးသားမႈ ရွိေနခဲ့ပါၿပီ။

ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔သိထားခဲ့တဲ့ ယဥ္ေက်းမႈသမိုင္းဟာ ရွာေဖြေတြ႔ရွိမႈအေထာက္အထားႏွစ္ခုနဲ႔ အနည္းငယ္ေသြဖီေနပါတယ္။ မိုဟိန္ဂ်ိဳဒါဇိုနဲ႔ ဟရပၸမွာ တူးေဖာ္ေတြ႔ရွိခ်က္ေတြအရ ဒီစာေပေရးသားမႈေတြဟာ အာရီးယန္းေတြရဲ႕ အကၡရာေတြျဖစ္ၿပီး သူတို႔ေအာင္ႏိုင္သိမ္းပိုက္လိုက္တဲ့ လူေတြရဲ့ ဘာသာေရး ယံုၾကည္မႈ ေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေရးသားထားတာလို႔ ဆိုပါတယ္။

တူးေဖာ္ေတြ႔ရွိမႈေတြအရ အိႏၵဳျမစ္ဝွမ္းသားေတြရဲ့ အေရးႀကီးတဲ့သေကၤတ အမွတ္အသားေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္ဆိုတာ သိရျပန္တယ္။ ဒါေတြက ဘာသာေရးနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ သေကၤတေတြျဖစ္ၿပီး ဗုဒၶဘာသာက အထြက္အျမတ္ ထားတဲ့ သေကၤတေတြျဖစ္ေနျပန္ပါတယ္။ ဥပမာ ေဗာဓိပင္၊ ဆင္၊ သမင္ စတာေတြပါ။ အေရးႀကီးဆံုးလို႔ ဆိုရင္ ရႏိုင္တာက လူတစ္ေယာက္ တင္ပလႅင္ေခြ၊ လက္ႏွစ္ဖက္ေပါင္ေပၚတင္၊ မ်က္စိကို ခပ္ေရးေရးမွိတ္ထားတဲ့ တရားထိုင္ေနတဲ့ ပံုမ်ိဳးပါပဲ။

ဒီလို တူးေဖာ္ေတြ႔ရွိမႈေတြ၊ အေထာက္အထားေတြကုိ ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ အိႏၵဳျမစ္ဝွမ္းသားေတြရဲ႕ ေယာဂနဲ႔ တရားထုိင္ျခင္းေတြကို ေျခရာခံႏိုင္တယ္လို႔ ပညာရွင္ေတြက သံုးသပ္ၾကပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ အာရီးယန္းေတြေရးသားထားတဲ့ အိႏၵဳျမစ္ဝွမ္းသားေတြအေၾကာင္း ေဖာ္ျပတဲ့ ေဝဒက်မ္း ေတြကုိ ျပန္ၾကည့္ျပန္ေတာ့ အတည္တက်မရွိ ေလွ်ာက္သြားတတ္တဲ့ ရေသ့သူေတာ္စင္ ေတြအေၾကာင္းလည္း ေတြ႔ရျပန္တယ္။ သူတို႔ဟာ စိတ္ထိန္းခ်ဳပ္မႈက်င့္စဥ္ေတြကိုက်င့္ၿပီး တစ္ေယာက္ တည္းေန၊ အဝတ္အစားမပါ၊ (သို႔) ႀကီးမားတဲ့ဝတ္ရံုေတြကို ဝတ္ရံုထားတဲ့လကၡဏာေတြ ေတြ႔ရပါတယ္။ သူတို႔ဟာ ေမြးျခင္း၊ ေသျခင္းရဲ့လြတ္ေျမာက္ရာတရားေတြကို လိုက္လံေဟာၾကားေနတတ္ၾကတယ္။

အိႏၵဳျမစ္ဝွမ္းယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ပတ္သက္လို႔ တူးေဖာ္ေတြ႔ရွိမႈေတြ၊ အရီးယန္းေတြ ေရးသားထားတဲ့ ကနဦးပိုင္း အေထာက္အထားေတြကို ေပါင္းစပ္ၾကည့္ရင္ အိႏၵဳျမစ္ဝွမ္းသားေတြရဲ႕ ဘာသာေရးအယူအဆနဲ႔ က်င့္သံုးမႈေတြကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္းႀကီး မဟုတ္တန္ေစ အေရးႀကီးတဲ့အပိုင္းေတြကိုေတာ့ အေတာ္အတန္ ေကာက္ခ်က္ခ်လို႔ရပါၿပီ။

သူတို႔ဘာသာေရးမွာ အေရးႀကီးတာေတြ အမ်ားႀကီးပါ။

ပထမဆံုး တရားထုိင္ျခင္း(သို႔) စိတ္က်င့္စဥ္အေၾကာင္း။
ဒုတိယ - ေတာရိပ္မွီခိုတဲ့ အေလ့အက်င့္ စတာေတြဟာ ေတာ္ေတာ္ေလး ေယဘုယ်ဆန္တဲ့ ဓေလ့စရိုက္ေတြပါ။
တတိယကေတာ့ သံသရာဝါဒနဲ႔
စတုတၳကေတာ့ ဒီေန႔ကမၼလို႔ေျပာရမယ့္ ေသတဲ့ေနာက္ပါလာတဲ့ နာမ္သတၱိသေဘာတရားေတြပါ။
ေနာက္ဆံုးကေတာ့ ေသျခင္းတရားမွ လြတ္ေျမာက္ရာ ဝိမုတၱိဆိုတဲ့ အႀကီးမားဆံုးပန္းတိုင္ပါပဲ။

ဒါေတြဟာ အံ့ဘနန္း အိႏၵဳျမစ္ဝွမ္းသားေတြရဲ့ ေရွးအက်ဆံုးပံုရိပ္ေတြပါ။

ယခု အာရီးယန္းေတြရဲ့ ဘာသာေရးကို ၾကည့္ၾကပါစုိ႔။ ေတာ္ေတာ္ေလး ျခားနားပါတယ္။ ေရွးဦး အာရီးယန္းေတြရဲ့ ယံုၾကည္မႈက ရွင္းလင္းတယ္။ သူတုိ႔မူလေနရပ္က အေရွ႕ဥေရာပက ျဖစ္ႏိုင္တယ္ ဆိုတဲ့အတိုင္း ေရွးေဟာင္း ဂရိယဥ္ေက်းမႈေတြနဲ႔ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဆင္တူတာေတြ႔ရပါတယ္။ ဂရိနတ္ ေမာ္ကြန္းေတြကိုၾကည့္ရင္ သိႏိုင္ပါတယ္။ သဘာဝကို ကိုယ္စားျပဳတဲ့နတ္ေတြ အမ်ားႀကီး အာရီးယန္းေတြရဲ့ ကိုးကြယ္မႈမွာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဥပမာ ဣႏၵရ(မုိးနတ္) ၊ အဂၢိ( မီးနတ္)၊ ဝရုဏ(ေရနတ္) စတာေတြပါ။

အိႏၵဳျမစ္ဝွမ္းသားေတြအတြက္ ရေသ့ရဟန္းဟာ ဘာသာေရး သေကၤတတစ္ခုမွ်သာျဖစ္ေပမယ့္ အာရီးယန္းေတြရဲ့ တရားေဟာဆရာက ဒီထက္အမ်ားႀကီး ပိုအေရးႀကီးပါတယ္။

အိႏၵဳျမစ္ဝွမ္းသားေတြရဲ့ အထြက္အျမတ္ဘာသာေရးအက်င့္က ကာမဂုဏ္ကိုစြန္႔ကာ ေတာထြက္ျခင္း ျဖစ္ၿပီး အာရီးယန္းေတြအတြက္ကေတာ့ တူတူတန္တန္မိသားစုေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္ဖို႔ပါ။

မိသားစုနဲ႔ပတ္သက္လို႔ အိႏၵဳျမစ္ဝွမ္းသားေတြမွာ ထူးထူးျခားျခားယံုၾကည္မႈ မေတြ႔ရေပမယ့္ အာရီးယန္း ေတြအတြက္ကေတာ့ “သား” ေမြးဖြားမႈဟာ အႀကီးမားဆံုးဆုလာဒ္ပါ။

အိႏၵဳျမစ္ဝွမ္းသားေတြက တရားရႈမွတ္ျခင္းကို အေလးအနက္ထားေပမယ့္ အာရီးယန္းေတြကေတာ့ ယဇ္ပူေဇာ္မႈကို အေလးထားတယ္။

အိႏၵဳျမစ္ဝွမ္းသားေတြက ကမၼနဲ႔ သံသရာဝါဒကို ယံုၾကည္ၾကေပမယ့္ ဒီလိုယံုၾကည္မႈမ်ိဳး အာရီးယန္း ေတြဆီမွာ မေတြရျပန္ပါဘူး။

တမလြန္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အယူအဆေတြ၊ ကံတရားေတြ အာရီးယန္းေတြဆီမွာ မေတြ႔ရပါဘူး။ သူတို႔ရဲ့ အျမင့္ျမတ္ဆံုးကိုယ္က်င့္တန္ဖိုးက အဖြဲ႔အစည္းကို သစၥာေစာင့္သိဖို႔၊ လူမ်ိဳးစုၾကားထဲမွာ သပၸါယျဖစ္ဖို႔၊ လူမ်ိဳး ကိုျပန္လည္အက်ိဳးျပဳဖုိ႔ စတာေတြနဲ႔ သတ္မွတ္ပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ အိႏၵဳျမစ္ဝွမ္းသားတို႔ရဲ့ ေနာက္ဆံုးဘဝပန္းတုိင္ဟာ လြတ္ေျမာက္ေရးျဖစ္ၿပီး အာရီးယန္း ေတြအတြက္မွာေတာ့ ေကာင္းကင္ဘံုေရာက္ရွိေရးပါ။

အားလံုးကိုျပန္ခ်ဳပ္ၾကည့္ရင္ အိႏၵဳျမစ္ဝွမ္းသားတို႔က ေတာထြက္ျခင္း၊ တရားအားထုတ္ျခင္း၊ သံသရာ၊ ကံ၊ ဝိမုတၱိတို႔ကို အေလးထားၿပီး အာရီးယန္းေတြကေတာ့ ယဇ္နတ္ပူေဇာ္ျခင္း၊ သစၥာရွိျခင္း၊ ခ်မ္းသာ ၾကြယ္ဝျခင္း၊ အာဏာရွိျခင္းနဲ႔ ေကာင္းကင္ဘံုတို႔ုကို အေလးထားပါတယ္။ ဒါေတြကိုၾကည့္ရင္ ဒီယံုၾကည္မႈ ႏွစ္ခုဟာ လံုးဝမတူကြဲျပားခဲ့ၿပီး ေနာက္ရာစုႏွစ္မ်ားစြာၾကာတ့ဲအခါမွာေတာ့ ခြဲျခားလို႔မရေအာင္ တစ္သားတည္း ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။

ၿပီးေတာ့ အရီးယန္းေတြဆီမွာ ေဒသခံေတြလံုးဝမၾကားဖူးတဲ့ အခ်က္ႏွစ္ခုရွိေနျပန္ပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ဇာတ္ခြဲျခားမႈနဲ႔ နတ္ေဒဝတာတို႔က သတင္းေပးျခင္းဆိုတာေတြပါ။

ဘီစီ ၁၅၀၀ နဲ႔ ဘီစီေျခာက္ရာစု (ျမတ္စြာဘုရားေပၚထြန္းခ်ိန္) ၾကားကာလဟာ မတူကြဲျပားတဲ့ ဒီယဥ္ေက်းမႈႏွစ္ခု အျပန္အလွန္ႏွီးေႏွာတဲ့ကာလ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ အာရီးယန္းေတြက အိႏိၵယအေရွ႕ေတာင္ပိုင္း ဆီကို တျဖည္းျဖည္းေရြလ်ားခဲ့ၾကၿပီး ၿမိဳ႕ျပအိမ္ယာတည္ေထာင္မႈစနစ္ေတြက တျဖည္းျဖည္း ေမြးစားက်င့္သံုး လာခဲ့ၾကတယ္။ ေရွးေရွးကေျပာခဲ့သလိုပါပဲ၊ ျမစ္ႀကီးႏွစ္စင္း ေပါင္းဆံုသြားသလို ဒီယဥ္ေက်းမႈႏွစ္ခုလည္း ေပါင္းစပ္သြားေတာ့တယ္။

ဘုရားရွင္ပြင့္ထြန္းတဲ့ကာလလည္းေရာက္ေရာ ဘာသာယဥ္ေက်းမႈေတြဟာ လံုးဝဖြံ႕ၿဖိဳးလာခဲ့ ပါေတာ့ တယ္။ ဘုရားရွင္ရဲ့ျဖစ္ေတာ္စဥ္ထဲမွာကိုပဲ ဒီယဥ္ေက်းမႈေတြ ေတြ႔လာခဲ့ရေတာ့တယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ ဘုရား အေလာင္းေမြးဖြားၿပီးၿပီးခ်င္း အေလာင္းေတာ္ရဲ့ ျမင့္ျမတ္လာမယ့္ အနာဂတ္နိမိတ္ကို ပညာရွင္ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက ဖတ္ၾကားၾကတယ္။

ပထမဆံုးနိမိတ္ဖတ္သူက အသိတပါ။ သူက ေတာေတာင္ထဲမွာေနတဲ့ ရေသ့တစ္ပါးျဖစ္တယ္။ ဗုဒၶဝင္အရ သူဟာ ျဗဟၼာလို႔အခိုင္အမာဆိုထားေပမယ့္ သူဟာ အာရီးယန္းမ်ိဳးဆက္အဖြဲ႔ဝင္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ ဒီယဥ္ေက်းမႈႏွစ္ခု ဘယ္ေလာက္အထိ ထပ္တူက်ေနၿပီလဲဆိုတာ ေျပာေနတဲ့အခ်က္ပါ။

ဘီစီေျခာက္ရာစုမွာ ျဗဟၼဏတို႔ကိုယ္တိုင္ကပင္ ေတာထြက္ၿပီး အိမ္ယာမေထာင္ ရေသ့ရဟန္းေဘာင္ ကို ယူေနၾကပါၿပီ။ ေစာေစာပိုင္းကဆို ဒါမ်ိဳးကိစၥက ၾကားပင္မၾကားဖူးတဲ့ကိစၥပါ။ ခဏၾကာေတာ့ ၁၀၈- ပါးေသာ ျဗဟၼဏတို႔ကို သိဒၶတၳမင္းသားရဲ့ ကင္ပြန္းတပ္မဂၤလာအတြက္ ဖိတ္ၾကားခဲ့တယ္ဆိုတာ ေတြ႔ရပါေတာ့တယ္။ သူတို႔ဟာ အိမ္ယာေထာင္မႈကို မစြန္႔လႊတ္ပဲ အာရီးယန္းေတြက်င့္သံုးတဲ့ ဓေလ့၊ စရိုက္ေတြကို စြဲစြဲၿမဲၿမဲ ေလ့က်င့္ၾကတဲ့ ျဗဟၼဏေတြပါ။

ဒီလိုကြဲျပားတဲ့ယဥ္ေက်းမႈႏွစ္ခု ဘာေၾကာင့္ တစ္သားတည္းျဖစ္သြားရတာလဲ။

အာရီးယန္းေတြရဲ့ နယ္ခ်ဲ႕မႈဟာ ေျမျပန္႔လြင္ျပင္ကိုေရာက္ေတာ့ အဆံုးသတ္သြားခဲ့တယ္။ လူမ်ိဳးျခင္း ေပါင္းစည္းသြားတယ္။ အဲဒီေနာက္ လူမႈေရး၊ စီးပြါးေရးနဲ႔ ႏုိင္ငံေရးေတြ အေျပာင္းအလဲျဖစ္ခဲ့ေတာ့တာပါပဲ။

အစပထမကေတာ့ လူဦးေရအမ်ားစုဟာ ျမစ္ေခ်ာင္းေတြနားမွာေနၿပီး သဘာဝအႏၱရာယ္ေတြရဲ့ ႏွိပ္စက္မႈေတြကို အလူးအလဲခံခဲ့ၾကရတယ္။ ဒီသဘာဝေတြကိုပဲ အာရီးယန္းတို႔က နတ္ေတြကို ကိုယ္စားျပဳ တယ္လို႔ ယံုၾကည္ခဲ့ၾကတယ္။

ဒုတိယအေနနဲ႔ စီးပြါးေရးအခ်က္အျခာ ျဖစ္လာျခင္းသေဘာပါ။ ကနဦး အာရီးယန္းေတြရဲ့ ယဥ္ေက်းမႈမွာ ရေသ့၊ ရဟန္း(သမဏ၊ ျဗဟၼဏ) နဲ႔ စစ္သား(ခတၱိယ) တို႔သာ လႊမ္းမိုးထားခဲ့တယ္။ ရေသ့၊ ရဟန္းက နတ္ေဒဝတာေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ေပးတယ္။ စစ္သားက နီးစပ္ရာလူမ်ိဳးစုေတြဆီသြားၿပီး စစ္တိုက္တယ္။ ဒီေတာ့ ႏိုင္ငံမြဲေတလာမွာေပါ့။ အဲဒီကေနတဆင့္ စီးပြါးေရးပံုသ႑ာန္ေပၚလာၿပီး ကုန္သည္၊ ပြဲစားေတြ အေရးပါလာေတာ့တာပါ။ ဘုရားရွင္ရဲ့ သာဝကျဖစ္တဲ့ အနာထပိဏၰိကဆိုရင္ ထင္ရွားတဲ့ သာဓကတစ္ခုပါ။

ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ လူမ်ိဳးစုကြဲေလးေတြအားလံုး တစ္စုတစ္ေဝးတည္းျဖစ္လာတယ္။ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း ဟာ လူမ်ိဳးနဲ႔မသတ္မွတ္ေတာ့ပဲ၊ ပထဝီနယ္နိမိတ္နဲ႔ သတ္မွတ္လာၾကတယ္။ လူမ်ိဳးစုကြဲေတြ စုေပါင္းေနထိုင္ လာၾကတယ္။ ဘုရားရွင္ရဲ့ သာဝကျဖစ္တဲ့ မဂဓတိုင္းသခင္ ဘုရင္ဗိမၺိသာရ မဂဓႏိုင္ငံေတာ္ဟာ ဒီအတြက္ ထင္ရွားတဲ့ သာဓကတစ္ခုပါပဲ။

စီးပြားေရး၊ လူမႈေရးနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးအေျပာင္းအလဲေတြဟာ အိႏၵဳျမစ္ဝွမ္းသားတို႔က်င့္သံုးတဲ့ ဘာသာေရးဓေလ့စရိုက္ေတြကို အာရီးယန္းေတြ လက္ခံလာဖို႔တြန္းပို႔လိုက္တဲ့ အခ်က္တစ္ခ်က္ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ အာရီးယန္းေတြက အစပိုင္းမွာ ရုပ္ဝတၱဳေတြနဲ႔ လြႊမ္းမိုးထားႏိုင္ခဲ့ေပမယ့္ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ေထာင္လည္း ၾကာေရာ အိႏိၵယဟာ အိႏၵဳျမစ္ဝွမ္းသားေတြရဲ့ ဘာသာေရးအယူအဆ၊ အက်င့့္တရားေတြနဲ႔ လံုးဝႀကီးလႊမ္းမိုး သြားပါေတာ့တယ္။ အဲဒီအခါမွာေတာ့ အိႏၵဳျမစ္ဝွမ္းသားေတြနဲ႔ အာရီးယန္းေတြၾကားက ျခားနားခ်က္ဆိုတာ ရွာမေတြ႕ေတာ့ေလာက္ေအာင္ တသားတည္းျဖစ္သြားေတာ့တယ္။

ဒီသမိုင္းအေထာက္အထားကိုၾကည့္ရင္ ဗုဒၶဘာသာက ျဗဟၼဏဘာသာကို ဆန္႔က်င္တယ္ဆိုတဲ့စကား လံုးဝအဓိပၸါယ္မရွိေတာ့ပါဘူး။

ဗုဒၶဘာသာထဲမွာ အိႏၵဳျမစ္ဝွမ္းသားေတြယံုၾကည္တဲ့၊ က်င့္သံုးတဲ့ ဘာသာေရးအယူအဆ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားကို ေမြးစားယူခဲ့ပါတယ္။ ဥပမာ ေတာထြက္ျခင္း၊ ကမၼ၊ ဝိမုတၱိ ဆိုတာေတြပါ။ ဗုဒၶဘာသာ မေပၚမီ ကတည္းက ဒါေတြရွိေနခဲ့ၿပီး ဗုဒၶဘာသာေပၚလာတဲ့ ေနာက္မွာလည္း ဒါေတြက ဗုဒၶဘာသာရဲ့ အေရးႀကီးတဲ့ အခ်က္ေတြပဲ ျဖစ္လာခဲ့့ပါတယ္။

သူသင္ျပမယ့္တရားေတြဟာ ေရွးေဟာင္းတရားျဖစ္တယ္၊ ပန္းတိုင္ကလည္း ေရွးကရွိခဲ့တဲ့ ပန္းတိုင္ (သူထြင္တာ မဟုတ္- တထာဂတကို ဘာသာျပန္သည္ဟုထင္- စာေရးသူ) သာျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ ဘုရားရွင္ရဲ့ စကားဟာ အိႏၵဳျမစ္ဝွမ္းသားေတြရဲ့ အက်င့္ေဟာင္း၊ ပန္းတိုင္ေဟာင္းကိုပဲ အေျခခံတယ္လို႔ မိန္႔ဆိုဟန္ရွိပါတယ္။ (သမိုင္းကို ေလ့လာရာမွာ ေရွးဘုရားရွင္ေတြမပါဘူးဆိုတာေလး စိတ္ထဲမွာထားၿပီး သဒၶါတရားခိုင္ခိုင္နဲ႔ ဖတ္ၾက ေစခ်င္ပါတယ္)။

ဒါတင္မကပါဘူး။ ေဂါတမဗုဒၶ မပြင့္ခင္ကတည္းက ေရွးေရွးဘုရားရွင္ေတြ ရွိခဲ့ဖူးတယ္ဆိုတဲ့ အိႏၵဳျမစ္ဝွမ္း သားတို႔ရဲ့ ယံုၾကည္မႈကိုလည္း ဗုဒၶဘာသာက ဆက္လက္ယံုၾကည္ေစခဲ့ပါတယ္။

ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ ဟိႏၵဴဘာသာကိုေလ့လာရင္း ဘာသာေရးယံုၾကည္မႈေတြဟာ အနည္းႏွင့္အမ်ား ကူးလူး ဆက္ဆံေနတာကို ေတြ႔႔ရပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာဟာ အိႏၵဳျမစ္ဝွမ္းသားတို႔ရဲ့ ယံုၾကည္မႈကို အမ်ားစု လက္ခံခဲ့ၿပီး အာရီးယန္းေတြရဲ့ ယံုၾကည္မႈအနည္းငယ္ကိုသာ လက္ခံခဲ့ပါတယ္။ နတ္ေဒဝတာေတြနဲ႔ ပတ္သက္ တာနဲ႔ နိမိတ္ဖတ္တာစတဲ့ ေဝဒပညာတစ္ခ်ိဳ႕ေလာက္ပါ။

ဟိႏၵဴေတြကေတာ့ အာရီးယန္းေတြရဲ့ ယံုၾကည္မႈကို အမ်ားစုအေျခခံၿပီး အိႏၵဳျမစ္ဝွမ္းသားေတြရဲ့ ယံုၾကည္မႈကို အနည္းငယ္သာ လက္ခံခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဟိႏၵဴအမ်ားစုဟာ ဇာတ္စနစ္ရွိတယ္၊ ေဝဒရွိတယ္၊ နတ္ရွိတယ္၊ ယဇ္ပူေဇာ္မႈရွိတယ္။ ဒါေတြဟာ အာရီးယန္းေတြရဲ့ အက်င့္ေဟာင္းေတြပါ။ ဒါေပမယ့္ အိႏၵဳသားတို႔ရဲ့ ယံုၾကည္မႈျဖစ္တဲ့ ေတာထြက္ျခင္း၊ တရားထိုင္ျခင္း၊ သံသရာ၊ ကမၼ၊ ဝိမုတၱိတို႔ကိုလည္း ေနရာေတာ့ေပးထားတာ ေတြ႔ရျပန္ပါတယ္။



ဆုထားမ်က္ခ်ယ္









Copyright © 2012 ကမ္းလက္. All rights reserved.


သိပၸံနဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔အျမင္

၁။ တာရာမင္းေဝ
တာရာမင္းေဝကေတာ႔ လူငယ္ဆန္ဆန္ လူငယ္ႀကိဳက္ပဲ ေျပာခဲ႔တယ္။
"သိပၸံပညာေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ တိုးတက္ တိုးတက္ ကြဲေနတဲ႔ အသည္းကုိေတာ႔ ျပန္ဆက္ေအာင္ မစြမ္းႏိုင္ေသးပါဘူး" တဲ႔။

၂။ စတန္နီ
သူကေတာ႔ သိပၸံပညာကို သေရာ္သံ စြက္စြက္နဲ႔ ၾကည့္တယ္။
"သိပၸံပညာေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ တိုးတက္ တိုးတက္ ႐ိုး႐ိုးေလွကားထက္ စက္ေလႇကားက ပ်က္တာ ပိုမ်ားတယ္" တဲ႔။

၃။ ေဂ်ာ႔ ဘားနတ္ေရွာ
သူကေတာ႔ ပိုၿပီးေတာင္ သေရာ္သံ စြက္ေနပါေသးတယ္၊ သိပၸံပညာကို လူနဲ႔ေရာၿပီးေတာင္ သေရာ္လိုက္ေသးတယ္။
ႏြားႏို႔ၫႇစ္စက္ တီထြင္ႏိုင္တဲ႔ သူ႕တပည့္ေတြက သူ႕ကို လာႂကြားၾကတယ္။
"ဆရာႀကီး ဒီေန႔ကစလို႔ လူကိုယ္တိုင္ ႏြားႏို႔ၫွစ္စ႐ာမလိုေတာ႔ဘူး၊ က်ေနာ္တို႔ ႏြားႏို႔ၫႇစ္စက္ကို တီထြင္ႏိုင္ၿပီ။"
"ဒါနဲ႔ မင္းတို႔စက္ကလူကို အစားထိုးတာလား၊ ႏြားမကို အစားထိုးတာလား"
"လူကိုေပါ႔ ဆရာႀကီးကလည္း"
"ႏြားမကိုေရာ အစားထိုးလို႔ မရဘူးလား"
"ဘယ္ရမလဲ ဆရာႀကီးကလည္း"
"ဟင္ လူကိုေတာ႔ စက္နဲ႔အစားထိုးလို႔ရတယ္၊ ႏြားမကိုေတာ႔ မရဘူး၊ ဒါဆို လူက ႏြားမေလာက္ေတာင္ အသုံးမက်၊ မ႐ိွမျဖစ္ မဟုတ္လို႔ေပါ႔ ကြာ" တဲ႔။

၄။ ဇင္ေဝေသာ္
ဆုိပါေတာ႔ သိပၸံပညာက ကြဲေနတဲ႔ အသည္းကုိ ျပန္ဆက္ေပးႏိုင္တယ္၊ ႏြားမကိုလည္း စက္နဲ႔ အစားထိုးေပးႏိုင္တယ္။
ဒါဆိုရင္ အသည္း နဲ႔ ႏြားမက စက္ေလႇကားလို ခဏ ခဏ ပ်က္သြားႏိုင္တာေပါ႔။


(ဇင္ေ၀ေသာ္ ၊ ကမ္းလက္)







Copyright © 2012 ကမ္းလက္. All rights reserved.

အတင္းတုပ္သည့္ သင္းအုပ္

ႏွစ္ႏွစ္ခန္႔ၾကာၿပီျဖစ္သည္။ စင္ကာပူတစ္ကြ်န္းလံုး အံုးအံုးၾကြက္ၾကြက္ ျဖစ္သြားခဲ့သည္။ အေၾကာင္းကား ခရစ္ယာန္သင္းအုပ္ဆရာတစ္ေယာက္က ဗုဒၶဘာသာ၏ အႏွစ္သာရအဆံုးအမမ်ားျဖစ္ၾကသည့္ ကမၼဝါဒ၊ သံသရာဝါဒ၊ နိဗၺာန္ႏွင့္ပတ္သက္သည့္ ေဒသနာတို႔ကို သူ၏ပိုင္နက္တရားေဟာခန္းမထဲ၌ ပ်က္ရယ္ျပဳေလွာင္ေျပာင္ေနခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ယေန႔ေခတ္ႀကီးကား ေျပာသတိ၊ ဆိုသတိ၊ ေရးသတိ အေရးႀကီးလွေပသည္။

ထိုအတင္းတုပ္ေသာ သင္းအုပ္ဆရာ၏ ဗြီဒီယိုမ်ား ယူက်ဳေပၚေရာက္သြားၿပီး ဗုဒၶဘာသာတို႔၏ႏွလံုးသားကို ထိရိုက္သြားေလေတာ့သည္။ ထို႔ေနာက္ အစိုးရပိုင္သတင္းစာမွာပင္ အသံေတြဆူညံသြားေလေတာ့သည္။ ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ားသာမက အျခားေသာဘာသာဝင္မ်ားကလည္း သူတပါး၏ယံုၾကည္ေလးျမတ္မႈကို သေရာ္ရဲေသာ ထိုဆရာကို ဝိုင္းဝန္းေဝဖန္ၾကေလေတာ့သည္။ ထိုအခါေရာက္မွ ထိုအတင္းတုပ္သင္းအုပ္ဆရာ ပါးစပ္ဗရိတ္အုပ္သြားေလေတာ့သည္။

ထိုကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ အြန္လိုင္းေပၚမွ တုံု႔ျပန္ၾကသူမ်ားတြင္ စကၤာအမ်ိဳးသားတကၠသိုလ္ ဗုဒၶဘာသာအဖြဲ႔မွ ေက်ာင္းသားမ်ား အမ်ားစုပါဝင္ၾကေလသည္။

ၾကြားသည္ဟုမထင္လွ်င္ ေျပာခ်င္၏။ သီဟနာဒကား ထိုစကၤာပူအမ်ိဳးသားတကၠသိုလ္ ဗုဒၶဘာသာအဖြဲ႔ခ်ဳပ္၏ ေထရဝါဒဗုုဒၶဘာသာဆိုင္ရာ Spiritual Adviser ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာအဖြဲ႔မွ ေကာ္မတီမ်ား တစ္စုတစ္ေဝးတည္း ေရာက္လာၿပီး ၾသဝါဒခံယူၾကသည္။

အတင္းတုပ္ေသာ သင္းအုပ္၏ေတာ့ပစ္က ေဟာ့ျဖစ္ေနေသာကာလတည္း။ ကိုယ္တိုင္က သည္းခံတတ္ေသာ အမ်ိဳးအစားတြင္သိပ္မပါဝင္ေသာ္လည္း Spiritual Adviser ဟူေသာ ေခါင္းစည္းႀကီးေအာက္၌ကား ထုၾကကြာ၊ ႏွက္ၾကကြာဟုကား ၾသဝါဒေပး၍မရေခ်။ထို႔ေၾကာင့္ -

စာလာေပလာအတုိင္း (ကိုယ္တိုင္မလိုက္နာႏိုင္ေသးဆိုေစ) ျမတ္စြာဘုရားကား သည္းခံ၏။ သည္းခံျခင္းကို တန္ဖိုးထား၏။ ခ်စ္သားတို႔- ငါဘုရားကိုျဖစ္ေစ၊ ငါ၏ ေဒသနာေတာ္တို႔ကိုျဖစ္ေစ၊ ရဟန္းသံဃာအဖြဲ႔အစည္းကိုျဖစ္ေစ ၊ မဟုတ္မမွန္ စြပ္စြဲပုတ္ခတ္က စိတ္တိုစိတ္ပ်က္ရန္မလို။ မဟုတ္က မဟုတ္ေၾကာင္း၊ ဟုတ္က ဟုတ္ေၾကာင္းသာ ရွင္းျပၾက၊ အစခ်ီေသာ ေခါက္ရိုးႀကိဳး ၾသဝါဒကိုေပးမိ၏။

ထိုအခါ ႏႈတ္သြက္ေသာ ေက်ာင္းသူေလးက “ဘေႏၲ ၊ ဒါဆို ငံု႔ခံေနၾကရေတာ့မွာလား” ဟုေမး၏။ ေမးထိုက္ပါေပ၏။ သူတို႔အားလံုးအမွန္ပင္ နာၾကည္းေနၾကသည္။

ငံု႔ခံဟု မဆိုလို၊ ခပ္ၿပံဳးၿပံဳးတုံ႔ျပန္ဟုသာ ဆိုလိုသည္။ ခပ္ၿပံဳးၿပံဳးတံု႔ျပန္ရန္ကား ခ်က္ခ်င္းမရ။ ကိုယ္က ၿပံဳးႏိုင္မွ တုံု႔ျပန္မႈကလည္း အၿပံဳးတံု႔ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ ၿပံဳးရန္ကလည္း အီမိုးရွင္းနည္းမွ ျဖစ္မည္။ အခ်ိန္ကိုေစာင့္ၿပီး ေဒါသသံမပါေသာ တုံ႔ျပန္မႈမ်ားျဖင့္ ထိုအတင္းတုပ္သင္းအုပ္ဆရာကို ပညာေပးမွ ဗုဒၶဘာသာကို လူအထင္ႀကီးေပလိမ့္မည္ဟု ဆက္ေျပာရ၏။ ပညာတတ္ကေလးမ်ားျဖစ္သျဖင့္ နားေထာင္ၾက၏။ သေဘာေပါက္ၾက၏။

ဒါဆို ဘာလုပ္သင့္သနည္း။
မဟာယာနဖက္၊ တိဗက္တန္ဖက္၊ ဇင္ဂ်ပန္ဗုဒၶဘာသာဘက္မွ ဆရာေတာ္မ်ားထံမွလည္း ၾသဝါဒေတာင္းခံၿပီးမွ တစ္ခုခုလုပ္ၾကရန္ အေရးႀကီးသည္။ မဟာယာနဘက္မွ ၾသဝါဒကိုေတာ့ရၿပီးျဖစ္၏။ အလြန္ေကာင္းေသာ တံု႔ျပန္မႈတစ္ခုလည္းျဖစ္သည္။ ယင္းကား စာအုပ္ပါးပါးေလးတစ္အုပ္ တရားဝင္ထုတ္ျပန္ရန္ျဖစ္သည္။ စကၤာပူဗုဒၶဘာသာ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္(Buddhist Federation) က ထုတ္ေဝမည္ျဖစ္သည္။ NUS, NTU ႏွင့္ ပိုလီဗုဒၶဘာသာအဖြဲ႔တို႔က ပံ့ပိုးမည္ျဖစ္သည္။

ၿပံဳးစိစိတုံ႔ျပန္ၾကရန္ သေဘာတူလိုက္ၾကသည္။
ေနာက္တစ္ပတ္ခန္႔ၾကာေသာအခါ NUS ေက်ာင္းသားေဟာင္း၊ လတ္တေလာ လက္ေတြ႔ဗုဒၶဘာသာတစ္ဖြဲ႔ကို ဦးေဆာင္ၿပီး အေတာ္အတန္လူဖတ္မ်ားသည့္ ဘာသာေရး ဘေလာ့ဂါတစ္ေယာက္ ေရာက္လာျပန္သည္။ (အဂၤလိပ္ဘာသာစကားျဖင့္)

ဘာသာေရးကို ႏွ႔ံႏွ႔ံစပ္စပ္သိသူပင္ျဖစ္သည္။
ဘေႏၲ ၊ ဒီကိစၥကေတာ့ ပုဏၰမေထရ္ရဲ႕ထံုး ႏွလံုးမူလို႔ေတာ့ ရမယ္မထင္ဟု သူကပင္စကားစေလေတာ့၏။
အခ်ိဳ႕သိ၍ အခ်ိဳ႕ကမသိေသးဟုထင္၏။

ၾကမ္းတမ္းေသာေဒသသို႔ သာသနာၿပဳၾကြမည့္ ပုဏၰမေထရ္ကို ဘုရားရွင္က သတိေပးျခင္း အျဖစ္အပ်က္ျဖစ္သည္။ သူတို႔က ႏႈတ္ၾကမ္း၏၊ ဆဲေရးတိုင္းထြာလိမ့္မည္ဟုမိန္႔ရာ မေထရ္က ကိုယ္ထိလက္ေရာက္မွ မေစာ္ကားေသးဘဲဟု ႏွလံုးပိုက္ပါမည္ဟု ေျဖ၏။ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ ေစာ္ကားလွ်င္ေရာဟု ဗုဒၶကေမးျပန္ရာ မေထရ္က ငါ့အသက္ကုိမွ ရန္မရွာေသးဘဲဟု ႏွလံုးပိုက္ပါမည္ဟု ေျဖျပန္၏။ အသက္ကို ရန္ရွာလာလွ်င္ေကာဟု ဘုရားရွင္ကေမးျပန္ရာ မေထရ္က ေသေန႔ေစ့က ေသရမည္။ ငါ့ေသျခင္းအတြက္ သူတို႔က အကူအညီပင္ေပးေသးသည္ဟု ႏွလုံးသြင္းပါမည္ဟု ေျဖေတာ္မူ၏။ ထိုအခါမွသာ ဘုရားရွင္က ပုဏၰမေထရ္ကို မီးစိမ္းျပလိုုက္ေတာ့သည္။

ထိုဒကာက ဤအျဖစ္အပ်က္ကို ရည္ညႊန္းျခင္းျဖစ္၏။
ထိုပုဏၰမေထရ္ကား ကိေလသာဟူသမွ် ပရိုတြန္၊ ႏ်ဴထရြန္ပင္မက်န္ေအာင္ ပယ္သတ္ၿပီးေသာ ရဟႏၱာမေထရ္ႀကီးတည္း။ ယခု မိမိတို႔ကား ကိေလသာမ်ား မူလေအာ္ရဂ်င္နယ္အတိုင္း ရွိေနေသးေသာ ပုထုဇဥ္အရိုင္းတံုးႀကီးမ်ားသာ။ ပုဏၰမေထရ္လိုေတာ့ သည္းမခံႏိုင္။ ဟန္လုပ္၍လည္း သည္းမခံ။

ယင္းဒကာက ထိုလႈပ္ရွားမႈကို စ၏။
အြန္လိုင္းက စ၏။ ပတ္ဗလစ္ရွ္လည္းလုပ္၏။ Workshop ေတြးလည္းလုပ္၏။ ယင္းစာအုပ္ကေလးကား Agree to Disagree ပင္ျဖစ္သည္။ မဖတ္ၾကရေသးလွ်င္ ရွာ၍ဖတ္ၾကည့္သင့္ပါ၏။ သိမ္ေမြ႔ေသာ တံု႔ျပန္မႈ ျဖစ္သျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာလည္း အျခားဘာသာမ်ားအလယ္ မ်က္ႏွာထည္ပါ၏။

မည္သုိ႔ဆိုေစ၊ ထိုအတင္းတုပ္ေသာ သင္းအုပ္၏ပါးစပ္က ၿငိမ္သြား၏။ ၿငိမ္လည္း ၿငိမ္ရေပမည္။ ဤကား စကၤာပူ၏ ႏိုိင္ငံေတာ္မူဝါဒႏွင့္ပင္ မညီ။ ဝမ္းနည္းစရာေကာင္း၏။ သူ႔အတြက္၊ ဗုဒၶဘာသာအတြက္၊ ခရစ္ယာန္ဘာသာဝင္မ်ားအတြက္ေရာ ဝမ္းနည္းစရာတည္း။ အမွန္မူ ထိုဓမၼဆရာကလည္း ပညာတတ္တစ္ေယာက္ပင္ျဖစ္သည္။

မည္သုိ႔ဆိုေစ-
အတင္းတုပ္ေသာ သင္းအုပ္ကားၿငိမ္သြားၿပီ။ သို႔ေသာ္ အတင္းတုပ္မည့္သူကေတာ့ သင္းအုပ္ဆရာတစ္ေယာက္တည္း မဟုတ္တန္ရာ။ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္၍ ပံုစံတစ္မ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ တစ္ေယာက္ေယာက္၊ တစ္ဖြဲ႔ဖြဲ႔ေပၚလာႏိုင္ေသး၏။

ထိုအခါ NUS က ကေလးမ်ားကဲ့သို႔ ဗုဒၶဘာသာ၏ သည္းခံျခင္းဟူေသာဓါးအိမ္ထဲမွ သိုသိပ္စြာ မ်က္ရွေနေသာ ဓါးကေလးမ်ား အနာဂတ္တြင္လိုေနမည္ျဖစ္သည္။

ပုဏၰမေထရ္ကဲ့သို႔ ရဟႏၱာတစ္ပါး၏က်င့္စဥ္ကို ပုထုဇဥ္ရဟန္းမ်ား၊ လူပုဂၢဳိလ္ဗုဒၶဘာသာမ်ားက ဟန္ေဆာင္၍လိုက္ေနရန္မလို။ ဘာသာႏွင့္ ေဒသနာအတြက္လိုအပ္လွ်င္ ဓါးတစ္လက္ပင္ျဖစ္သင့္သည္။ သုိ႔ေသာ္ ထိုဓါးကို သည္းခံျခင္းဓါးအိမ္ျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ထားသင့္သည္။ အေရးမႀကီးဘဲ ဓားအိမ္ထဲမွ ထြက္မလာသင့္။ ။



သီဟနာဒ







Copyright © 2012 ကမ္းလက္. All rights reserved.

လက္မေဆးခင္ သန္႔ရွင္းေရး အကုန္လုပ္သင္႔ၿပီ !

အမိႈက္ပံု တစ္

ဒီကိစၥက လြန္ခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္အစိတ္ေက်ာ္ေက်ာ္က စတင္ခဲ႔ၿပီး မေအာင္ျမင္ခဲ႔တဲ႔ စီမံကိန္းတစ္ခုျဖစ္တယ္။ ဘူးသီးေတာင္ ေမာင္းေတာ စစ္ဆင္ေရး အၿပီး လူသူမ႐ိွတဲ႔ အဲဒီေဒသကို ျမန္မာတိုင္းရင္းသားေတြ အေျခခ် ေနႏိုင္ဖို႔ ႒ာန ဆိုင္ရာက ႀကိဳးစားခဲ့ၾကတယ္။ မေအာင္ျမင္ခဲ႔ဘူး။

မေအာင္ျမင္တာက လူထုက ျပႆနာကို ေျခေျခ ျမစ္ျမစ္ သေဘာမေပါက္သလို အစိုးရဘက္က ျဖၫ္႔ဆည္းေပးရမယ့္ ၿမိဳ႕ျပတည္ေထာင္ေပးမႈ စနစ္မက်၊ အဆင္႔မမီတာလည္းပါတယ္။ ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ ရခိုင္ တိုင္းရင္းသားေတြ အပါအဝင္ ျမန္မာေတြက အဲသေလာက္ေခါင္တဲ႔ေနရာကို မေနလိုၾက၊ မေနႏိုင္ၾကဘူး။ အဲဒီ အခ်ိန္ကတည္းက ရိုဟိန္ဂ်ာကိစၥက စိုးရိမ္ေရမွတ္မွာ ရိွေနပါၿပီ။

ၫႊန္ၾကားေရးမႉးတစ္ေယာက္ ေျပာတာကိုသတိရမိတယ္။ အစိုးရက ရြာတည္ေထာင္ေပးတယ္၊ လုပ္ကိုင္ စားေသာက္ဖို႔ အရင္းအႏွီး ေပးတယ္။ သာသနာျပဳ ရဟန္းေတာ္ေတြပါ ပူးတြဲလႊတ္ေပးတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ဘယ္သူမွ အေျခတည္၊ အေျခက်ေအာင္ မေနၾကဘူး တဲ႔။

သူ႕အျမင္က တစ္ဖက္သက္ နည္းနည္းဆန္တယ္။ အဓိက ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး နဲ႔ လမ္းပမ္းဆက္သြယ္ေရး အဆင္မေျပဘဲ ဘယ္သူမွ ေရရွည္ေနႏိုင္မႇာ မဟုတ္ဘူး။

ဒီေန႔ ရိုဟိန္ဂ်ာက မေန႔က သီရိလကၤာက တမီးလ္ေတြ ျဖစ္ေနၿပီ။ ျမန္မာတိုင္းရင္းသားထဲမပါ ဘဂၤလားေဒ႔ရွ္ကလည္း အသိအမွတ္မျပဳ၊ အိမ္မ႐ိွတဲ႔ လူမ်ိဳးေတြ။ ျပႆနာေပါင္း ေသာင္းေျခာက္ေထာင္ သယ္လာေတာ႔မယ္။ သီရိလကၤာနဲ႔ တမီးလ္ ျပႆနာက ၿငိမ္ေနတာ၊ ၿပီးသြားတာမဟုတ္ေသးဘူး။ ဘာသာေရးဖက္က ၾကည့္ရင္ သီဟိုဠ္ေတြေရာ ျမန္မာေတြပါ စိတ္ေပ်ာ႔ၾက၊ စိတ္ႏုၾကတယ္။ သနား ကရုဏာစိတ္ မ်ားတယ္။

လတ္တေလာ ကရုဏာက အနာဂတ္ မ်ိဳးဆက္ကို ျပည္တြင္းစစ္ လက္ေဆာင္ ေပးခဲ႔လိမ္႔မယ္ဆိုတာ သေဘာမေပါက္ၾကဘူး။ ဒီေန႔ ရေအာင္မရွင္းရင္ ရုိဟိန္ဂ်ာဟာ အနာဂတ္ျပည္တြင္းစစ္ မီးပြားဘဲ။လူသားအခ်င္းခ်င္း စာနာေထာက္ထားတယ္ ဆိုေစဦးေတာ႔ ျမန္မာျပည္က သူတို႔ကို လက္ခံသင္႔တာက ရဖ်ဴးဂ်ီး ေတြအေနနဲ႔ပါပဲ။ႏိုင္ငံေရး အရပဲျဖစ္ျဖစ္၊ စစ္ေရးအရပဲျဖစ္ျဖစ္ မညွာတမ္းရွင္းထားမွ ရလိမ္႔မယ္။

ဘယ္လို ရွင္းရမလဲ ဆိုတာမသိရင္ ဂ်ပန္နဲ႔ ကိုရီးယားတု႔ိကို ေမးရမယ္။ ဒီမုိကေရစီ ပီပီျပင္ျပင္ ျဖစ္သြားရင္ အက်ိဳးတကယ္ ခံစားသြားၾကရမွာက ျမန္မာနဲ႔ တိုင္းရင္းသားေတြမဟုတ္ဘဲ လူမ်ိဳးျခားေတြ ျဖစ္သြားႏိုင္တယ္။ လက္ စင္ေအာင္ မေဆးခင္ ဒီအမိႈက္က အရင္ရွင္းထားမွရမယ္။


အမိႈက္ပံု ႏွစ္

ရိုဟိန္ဂ်ာၿပီးရင္ ရွဳပ္လာမဲ႔ အမိႈက္ပံုက ဘိန္း အေရာင္းအဝယ္လုပ္ၿပီး ခ်မ္းသာ။ ႏိုင္ငံသား ကဒ္ျပားေတြ ေငြေပးဝယ္ေနၾကတဲ႔ ဝ ေတြ။ အတြင္းေရးမႈးတစ္ ဦးခင္ၫြန္႔ ရေအာင္ယူခဲ႔တဲ႔ ေပါေခ်ာင္ေကာင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေပါ့။

စပါး စိုက္တဲ႔ ျမန္မာက ဘိ္န္းစိုက္တဲ႔ ဝ ကို စီးပြားေရးအရ ဘယ္နည္းနဲ႔မွယွဥ္ႏိုင္မႇာ မဟုတ္ဘူး။ ေျခာက္လံုးျပဴးနဲ႔ ဝ ကို ေလးခြနဲ႔ ျမန္မာက မႏိုင္ဘူး။ ပါဂ်ဲရိုးေပၚက ဝ ကို ႏြားလႇည္း နဲ႔ ျမန္မာက မွီေအာင္ လုိက္လို႔ မ႐ဘူး။ ျပည္ပထြက္ ေငြလာရွာတဲ႔ ျမန္မာေတြ ျပည္းတြင္းက ဝ ေတြရဲ႕ ကား၊ အိမ္၊ၿခံ ေျမ ေဈးကြက္ထဲ မတိုးႏိုင္ဘူး။ တစ္လ ေဒၚလာ ငါးေထာင္ဆိုတဲ႔ ဝင္ေငြမ်ိဳးကို အက်င္႔ပ်က္ အရာရိွနဲ႔ ေပါင္းရွာရင္ တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္ အတြင္း ရွာလို႔ရတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာပညာတတ္ေတြဆုံး၊ ၿမိဳ႕တြင္းက ျမန္မာေတြ ၿမိဳ႕ျပင္ ေရာက္မွန္းမသိ ေရာက္သြားၾကေရာ။ ဘာသာေရး ရွဳေထာင္႔က ၾကၫ္႔ရင္ သူတို႔ ျပႆနာက ရိုဟိန္ဂ်ာေလာက္မႀကီးဘူး။ သူတို႔က ပိုေကာင္း၊ ပိုခ်မ္းသာတဲ႔ ဘဝကို လိုခ်င္တာ။ ဘာသာေရး အယူမသည္းဘူး၊ ကိုးကြယ္မႈ ျပႆနာ မ႐ွိဘူး။ ဒါေပမယ္႔ ႏိုင္ငံသား မဟုတ္တာေတာ႔ မဟုတ္တာပဲ။ ဒီကိစၥကလည္း လက္မေဆးခင္ ရွင္းထားမွရလိမ္႔မယ္။

သူတို႔ေၾကာင္႔ တိုင္းရင္းသားေတြ အခ်င္းခ်င္း မညီမၫြတ္ ျဖစ္ရာက အခ်င္းခ်င္း ေသြးကြဲႏိုင္တယ္။ ရက္စက္ေကာင္း ရက္စက္မယ္။ ဒါေပမယ္႔ ဒီ အမိႈက္ပံု ႏွစ္ပုံ နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ေတာ႔ တိက်တ႔ဲ ေပၚလစီ ရိွမွကိုရလိမ္႔မယ္။

လက္ကို စင္ေအာင္ ေဆးၿပီးရင္လည္း သန္႔သန္႕ေလးေနမွ၊ ႏု႔ိမို႔ သိသာလြန္းတယ္။
အခုေန လုပ္စရာေတြ လုပ္ထားလို႔ရေသးတယ္။ လုပ္ ၿပီးေတာ႔မွ လက္ေဆး၊ ေမာင့္က်က္သေရ စြပ္။



ဇင္ေ၀ေသာ္   
Zin Wai Thaw










Copyright © 2012 ကမ္းလက္. All rights reserved.

အေျပးျမန္တဲ႔ ေသာတာပန္

မိတ္ေဆြရဟန္းတစ္ပါးႏွင္႔အတူ သူ၏ရဟန္းဒကာ၊ဒကာမမ်ားေနထိုင္ရာ တာေမြကို အလည္လိုက္ခဲ႔ဖူးသည္။ အတန္ၾကာ စကားေျပာၿပီးတဲ႔ေနာက္ ယင္း ရဟန္းဒကာသည္ ေသာတာပန္ျဖစ္ေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း(သူ႕ေျပာစကားမ်ားအရ)သိလိုက္ရသည္။


ဘု႐ားရွင္လက္ထက္ေတာ္က ပရစိတၱဝိဇာနန ဉာဏ္ ရေနၿပီးေသာ ဒကာမႀကီးေက်ာင္း၌ သီတင္းသုံးေနရရွာေသာ ရဟန္းမ်ားကဲ႔သို႔ျဖစ္ခ်ိမ္႔မည္ ဟုေတြးမိကာ မိတ္ေဆြ ပုထုဇဥ္ရဟန္းအတြက္ ( မလြယ္ေၾကာပဲ ) ဟုေတြးမိသည္။


ဆြမ္းစားၿပီး ျမိဳ႕ပတ္ရထားစီးၿပန္ရန္ ထြက္ခဲ႔ၾကသည္။ ထိုဒကာႀကီးက ဘူတာကို လိုက္ပို႔သည္။ ထိုစဥ္ ၿမိဳ႕ပတ္ရထားကလည္း အလ်င္အျမန္ေရာက္လာသည္။


ဒကာႀကီးက ရထားလြတ္မွာ စိုးရိမ္သည့္အတြက္ ရဟန္းႏွစ္ပါးကိုျဖည္းျဖည္းသာႂကြလာခဲ႔ၾကရန္ မွာထားခဲ႔ၿပီး လက္မွတ္ျဖတ္ရန္ အျမန္ေျပးေလေတာ႔သည္။ သူ႕ရဟန္းက ခပ္ေနာက္ေနာက္ တိုးတိုးေလးေျပာသည္။


"ေသာတာပန္ ဒကာက အေျပးေတာ႔သန္သားဘဲ"
သူေျပာသည့္စကားကိုၿပဳံးမိၿပီး
"အင္းေလ ရထားလြတ္မွာ စိုးရိမ္႐႐င္ေတာ႔ ေသာတာပန္လည္း ေျခသြက္ရေတာ႔တာေပါ႔။
သူက အာပတ္သင္႔စရာမွ မ႐ွိတာေပပဲ"။




(ကမ္းလက္၊ သီဟနာဒ)







Copyright © 2012 ကမ္းလက္. All rights reserved.

“ စားသံုးသူအႀကိဳက္…ဘာသာေရး(သို႔) ေရွာ့ပင္းစင္တာဆန္လာေသာ ဘာသာေရးစင္တာမ်ား” (၂)

လူထုအႀကိဳက္ႏွင့္ ဝတ္စားဆင္ယင္မႈ

ဤကိစၥလည္း မဟာယာနက အလြန္ေရွးက်သည္။ အဓိကအားျဖင့္ ပခံုးတစ္ဖက္ေပၚေနျခင္း၊ သကၤန္းခ်ဳပ္လုပ္မႈ စည္းစနစ္၊ သကၤန္းအေရာင္တို႔ပင္ ျဖစ္သည္။

ဘာသာေရး၌ မဟာယာနက ရီေဗာ္လူးရွင္းနစ္မ်ား ျဖစ္ၾကသည္။
ဤသကၤန္းအသြင္အျပင္ႏွင့္ အေရာင္ေျပာင္းလဲမႈကေတာ့ အရင္အခ်က္ေတြေလာက္ ထိေရာက္မႈမရွိလွဟု ထင္သည္။ သူတို႔အဆိုအရ အဝါေရာင္သကၤန္းက ရဟန္းတစ္ပါးအတြက္ ေတာက္ပလြန္းသည္။ ဘုရားရွင္ကလည္း လက္ေကာက္ဝတ္တို႔ကို ဖံုးလႊမ္းထားရမည္ဟု မိန္႔သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ တစ္ခါအျပင္ထြက္တိုင္းတစ္ခါ ျပင္ဆင္ဝတ္ရံုေနရျခင္းထက္ အဆင္သင့္ခ်ဳပ္လုပ္ထားေသာ ဝတ္ရံုကို ဝတ္ဆင္ျခင္းက ပို၍ ခ်ပ္ခ်ပ္ရပ္ရပ္ရွိၿပီး အခ်ိန္ကုန္သက္သာသည္ဟု ယူဆကာ “တန္” မင္းဆက္ကတည္းက တရုတ္တို႔ ေျပာင္းလဲဝတ္ရံုခဲ့ၾကသည္ဟု အဆိုရွိေလသည္။

သကၤန္းအသြင္ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ေထရဝါဒအတြင္း၌လည္း ယခုကြဲျပားစျပဳလာၿပီ ျဖစ္သည္။ သီရိလကၤာမွ ရဟန္းေတာ္တစ္ခ်ိဳ႕ ညာဖက္ပခံုးကို ဖံုးမိေစရန္ အက်ႌလက္ရွည္မ်ား စတင္ဝတ္ဆင္လာၾကၿပီ ျဖစ္သည္။ ျမန္မာဆရာေတာ္အခ်ိဳ႕လည္း ခ်မ္းေအးေသာ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ေရာက္ေသာအခါ ပို၍ေႏြးေထြးေသာ အေႏြးထည္ထူထူမ်ား စတင္ဝတ္ဆင္လာခဲ့ၾကၿပီ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ သီရိလကၤာရဟန္းေတာ္တစ္ခ်ိဳ႕ကား ခ်မ္းေအးေသာေၾကာင့္ မဟုတ္၊ အေနာက္ယဥ္ေက်းမႈ၌ ပခံုးတစ္ဖက္ေပၚေနက မယဥ္ေက်းေသာသေဘာ ရွိတတ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။

သကၤန္းအေရာင္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ကား ေျပာရပိုခက္သည္။ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ (၃၀) ေက်ာ္ (၄၀) ခန္႔က အုတ္ခဲေရာင္ႏွင့္ ၾကက္ေသြးေရာင္မ်ားသာ ေခတ္စားခဲ့သည္။ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားက အုတ္ခဲေရာင္ကို အမ်ားအားျဖင့္ ဝတ္ရံုေတာ္မူၾကၿပီး ရဟန္းငယ္တို႔က ၾကက္ေသြးေရာင္လြင္လြင္ကို ဝတ္ရံုၾကသည္။ ယေန႔ ထိုအေရာင္မ်ားပင္ သိပ္မေတြ႔ရေတာ့။ အညိဳေရာင္မ်ား လႊမ္းလွ်က္ရွိေတာ့သည္။ ယေန႔ ကမၻာက ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ား၏ သကၤန္းအေရာင္ကို အညိဳေရာင္ဟု သိထားၾကၿပီျဖစ္သည္။ ဆိုလိုသည္မွာ ရာစုႏွစ္တစ္ခုအတြင္း အေရာင္၏ ေျပာင္းလဲသြားမႈပင္ျဖစ္သည္။

ဤသို႔ဆိုလွ်င္ ႏွစ္ေပါင္း ၂၆၀၀- က သကၤန္းအေရာင္သည္ မည္သည့္အေရာင္ ျဖစ္ေလမည္နည္း။ ပညာရွင္မ်ား ဆံုးျဖတ္ရန္သာ ခ်န္ထားခဲ႔ရေပဦးေတာ့မည္။

ထိုင္းကလည္း သူတို႔သကၤန္းအေရာင္သာ မွန္၏၊ ဝိနည္းေတာ္ႏွင့္ ညီ၏ဟုၾက၏။ သီရိလကၤာကလည္း သူတို႔အေရာင္သာ မွန္၏ဟု ဆိုၾက၏။ ျမန္မာတို႔ကလည္း လက္ေလွ်ာ့လိမ့္မည္မဟုတ္။ သို႔ေသာ္ ေထရဝါဒထဲမွာပင္ အေရာင္ကိစၥက ညႈိႏႈိင္းမရေတာ့။

သကၤန္းအေရာင္ကိစၥက လူထုႏွင့္တိုက္ရိုက္မပတ္သက္ေသာ္လည္း ဝတ္ရံုပံု၊ အက်ၤ ီ လက္ရွည္ခံၿပီး ဝတ္ရံုျခင္းတုိ႔က လူထု၏ ယဥ္ေက်းမႈဓေလ့မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္လွ်က္ရွိသည္။ လာမည့္ႏွစ္ငါးဆယ္အတြင္း ရဟန္းေတာ္တိုင္း ပခံုးမေပၚေအာင္ အက်ႌမ်ားခံမဝတ္ဟု မည္သူအာမခံႏိုင္ပါမည္နည္း။ အေရးေတာ့ မႀကီးလွဟုထင္သည္။ သုိ႔ေသာ္ ေျပာင္းလဲမႈကေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္ေပလိမ့္မည္ထင္သည္။

ဘာသာေရးစင္တာမ်ားႏွင့္ မားကက္တင္းစနစ္

ယေန႔ေခတ္ ေရွာ့ပင္းစင္တာမ်ား၌ ကားတစ္စီးဝယ္လုိ႔ရသလို ကန္စြန္းရြက္တစ္စီးလည္း ဝယ္လို႔ရႏုိင္သည္။ ေရေမႊးဘူးဝယ္လို႔ရသလုိ အိမ္သာသံုးစကၠဴလည္း ဝယ္ယူႏို္င္သည္။ တစ္ေနရာထဲ၌ လိုေသာပစၥည္းမ်ား အားလံုးရေအာင္ စီစဥ္ထားမႈေၾကာင့္ ဝယ္ယူသံုးစြဲသူတို႔အတြက္ လြယ္ကူသက္သာေစ၊ အခ်ိန္ကုန္မႈ နည္းပါးေစသည္။ တိုးတက္လာေသာ စီးပြါးေရးအျမင္ျဖစ္သည္။

ယေန႔ မဟာယာနစင္တာမ်ားလည္း ဤစနစ္ကို တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ အသံုးျပဳေနၾကၿပီျဖစ္သည္။
ဆရာေတာ္တစ္ပါးဖြင့္ထားေသာေက်ာင္း၌ လိုအပ္ေသာ ကိစၥမ်ား အကုန္ၿပီးစီးေအာင္ စီမံထားသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ ဘုရားရွိခိုး၍ ရသည္။ တရားထိုင္၍ ရသည္။ ဗိုက္ဆာလွ်င္ ေကာ္ဖီဆိုင္၊ ထမင္းဆိုင္ရွိသည္။ က်န္းမာေရးမေကာင္းလွ်င္ ေဆးခန္းရွိသည္။ အလကားေတာ့မရေပ၊ တန္ရာတန္ေၾကးကို အလွဴေငြသေဘာျဖင့္ ျပန္ေပးရသည္။

ဤျမင္ကြင္းမ်ားႏွင့္ အသားမက်ေသးေသာ ျမန္မာတို႔က ဘာသာေရးက စီးပြါးေရးဆန္သြားသည္ဟု ျမင္ၾကေပလိမ့္မည္။ ဤသို႔ဆိုလွ်င္ သူတို႔မ်က္စိထဲမွာလည္း ေထရဝါဒေက်ာင္းမ်ား၌ ေငြေၾကးကိစၥသြယ္ဝိုက္၍ ပတ္သက္ေနသည္တို႔ကို (ကိုယ့္ယဥ္ေက်းမႈျဖစ္ေန၍သာ သြယ္ဝိုက္၍ဟု သံုးလိုက္ရသည္) ေတြ႔ၾကရသည္။

အထင္ရွားဆံုးသာဓကမွာ မဂၤလာေဆာင္မ်ား၊ ေမြးေန႔႔ပြဲမ်ား ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထဲ၌ က်င္းပျခင္းျဖစ္သည္။
အစပထမကေတာ့ သံဃာေတာ္တို႔ကို ဆြမ္းကပ္ျခင္းမွ်သာ ျဖစ္ခဲ့ပံုရပါသည္။ ထို႔ေနာက္ ဖိတ္ၾကားေသာဧည့္သည္အနည္းငယ္ကို ဧည့္ခံေကြ်းေမြးလာၾကသည္။ ေနာက္ပိုင္း၌မူ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ဖိတ္၍ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ပင္ ဧည့္ခံၾကေတာ့သည္။ စကားမွားသြားလွ်င္ ခြင့္လႊတ္ၾကေစခ်င္ပါသည္။ ထိုဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမ်ားသည္ ဟိုတယ္၊ ရက္စေတာရင့္ရွိ ခန္းမမ်ားထဲသို႔ တစစေနရာဝင္ယူလာၿပီ ျဖစ္သည္။

ဟိုတယ္၊ ရက္စေတာရင့္ငွားလွ်င္ ေစ်းပိုႀကီးသည္။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းခန္းမ (ဓမၼာရံုထဲမွာပင္ တစ္ခ်ိဳ႕က ဧည့္ခံၾကသည္) က ေစ်းခ်ဳိသည္။ ဟုိတယ္ကိုေပးရျခင္းက ကုသိုလ္ရသည္ဟုေျပာရန္ ခက္ေသာ္လည္း ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းခန္းမကိုသံုးၿပီး သံုးခေပးလွ်င္ (လွဴဒါန္းလွ်င္ဟု ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းသံုးလိုက သံုးႏိုင္ပါသည္) ကုသိုလ္ပါရႏိုင္သည္။ ဤသို႔ဆိုလွ်င္ ေငြေၾကးကိစၥ တနည္းမဟုတ္ တနည္းပတ္သက္ေနၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ ဇြတ္ျငင္း၍ မရေတာ့ပါ။

ဤေဆာင္းပါးသည္ ေဝဖန္ေရးေဆာင္းပါး မဟုတ္သည့္အတြက္ ေဝဖန္ေနျခင္း မဟုတ္ပါ။ လူထုအႀကိဳက္ကိုလိုက္ၿပီး ဘာသာေရးပံုသ႑ာန္ မသိမသာမွ သိသိသာသာ ေျပာင္းလဲလာပံုကို ေျခရာခံျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။ အျပစ္ဆိုစရာ ဘာမွမရွိပါ။ တင္းခံ၍လည္း မရပါ။

ဤကိစၥ၌ ေထရဝါဒထဲမွာပင္ ယဥ္ေက်းမႈမတူၾကေပ။ သီရိလကၤာအမ်ားစုက ဓမၼာရံုကို ေတာ္ေတာ္ေလးစားၾကသည္။ ဓမၼာရံုထဲ၌ စားေသာက္ျခင္း လံုးဝခြင့္မျပဳ၊ ျမန္မာတို႔က ဓမၼာရံုထဲ ဆြမ္းကပ္ျခင္း၊ ဧည့္သည္မ်ား ဧည့္္ခံျခင္းကို တစ္စံုတစ္ရာ မခံစားၾကရေပ။ ဤသည္မွာ ယဥ္ေက်းမႈသာျဖစ္ၿပီး ဘာသာေရးဟုုေျပာရန္ခက္ပါသည္။

ဘာသာေရးစင္တာထဲ၌ ဤသို႔ေသာ လူမႈေရးကိစၥမ်ား ျပဳလုပ္ျခင္းကို မဟာယာနတို႔က စတင္ခဲ့ၾကသည္။ ယေန႔ ေထရဝါဒထဲသို႔ သိုသိုသိပ္သိပ္စိမ့္ဝင္ေနၿပီ ျဖစ္သည္။ ျငင္းဆန္ေသာ ဆရာေတာ္မ်ားရွိမည္။ လက္ခံက်င့္သံုးေသာ ဆရာေတာ္မ်ားလည္း ရိွမည္။ သို႔ေသာ္ ေနာင္တြင္လက္ခံေသာရဟန္းေတာ္မ်ား ပိုမ်ားလာမည္က ေသခ်ာပါသည္။

အခ်ိဳ႕ ဘာသာေရးစင္တာမ်ားက ဤမွ်ျဖင့္ပင္ မကေတာ့ပါ။ ယဥ္ေက်းမႈမတူသူအားလံုး တစ္ေနရာထဲ၌ ကိုယ္ကိုးကြယ္ေသာဘုရားကို အလြယ္တကူၾကည္ညိဳ၍ရေစရန္ပင္ စီမံေပးလာၾကသည္။ ခ်ဲ႕ပါဦးအံ့။ ထိုစင္တာထဲ ဝင္သြားၿပီဆိုလွ်င္ သင္ကိုးကြယ္ပူေဇာ္လိုေသာ ဘုရားဆင္းတု အစံုရွိေလသည္။

ေထရဝါဒတစ္ေယာက္ျဖစ္လွ်င္ ေထရဝါဒဆင္းတုကို ပူေဇာ္ကန္ေတာ့ႏိုင္သည္။ ျမန္မာဗုဒၶဘာသာတို႔အတြက္ ျမန္မာဆင္းတုရွိသည္။ သီရိလကၤာဗုဒၶဘာသာတို႔အတြက္ သီရိလကၤာဘုရားဆင္းတုရွိသည္။ မဟာယာနဗုဒၶဘာသာမ်ားအတြက္ မဟာယာနဆင္းတုေတာ္္ အစံုရွိေလသည္။ မလြယ္ကူေပဘူးလား။ ထုိစင္တာမ်ားက သင့္အလုိက်ေအာင္ အားလုံးစီစဥ္ေပးထားေလသည္။

အမွန္ပင္ စူပါမားကက္ႏွင့္ တူၿပီျဖစ္သည္။ One Stop. Get All You Need ျဖစ္ေပေတာ့သည္။

ထုိသို႕႔ေသာ စင္တာမ်ား ေပၚျပဴလာျဖစ္ေနသည္။
သို႔ျဖစ္လွ်င္ ျမန္မာဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းမ်ားမွာေရာ ဤသို႔ျဖစ္လာႏိုင္ပါသလား။ ပညာရွင္မ်ား ေဆြးေႏြးဖို႔ ခ်န္ထားခဲ့ရေပဦးေတာ့မည္။ တရုတ္အမ်ားစုက ေထာက္ပံ့ေနလွ်င္ ကြမ္ရင္မယ္ေတာ္ ရုပ္တုကိုေတာ့ ထားရေတာ့မည့္သေဘာ ရွိေနေပလိမ့္မည္။ ကြမ္ရင္ မရွိလွ်င္သာ ရွိမည္၊ ၿဂိဳဟ္တိုင္၊ ၿဂိဳလ္ဘုရားမ်ားကေတာ့ ရွိေနတတ္သည္။ (၇) ရက္သားသမီးမ်ား ကုသိုလ္ျပဳႏိုင္္ရန္ျဖစ္သည္။ ထိုၿဂိဳဟ္တိုင္ဘုရားမ်ားသည္ လူထုလိုအပ္ခ်က္ကို ျဖည့္ဆည္းေပးထားသည့္ မားကက္တင္းသေဘာသာျဖစ္ပါသည္။ တစ္ေနရာထဲ ကိစၥၿပီးသြားေအာင္ စီမံေပးထားျခင္းျဖစ္သည္။ ဘုန္းႀကီးဆြမ္းကပ္ေတာ့ ဒီေက်ာင္း၊ ေမြးနံ႔ဘုရားကို ဆြမ္းကပ္ဖို႔ ဟုိေက်ာင္းျဖစ္စရာမလိုေတာ့ေပ။

ထိုထက္ ေခတ္မွီေသာ မဟာယာနတစ္ခ်ိဳ႕က အသုဘရွိလွ်င္ပင္ တစ္ခ်က္တည္းၿပီးေအာင္ စီမံေပးၾကသည္။

အသုဘကိစၥကို ေဆာင္ရြက္ေပးမည့္ ကုမၸဏီႏွင့္ ဆက္သြယ္ရန္
ဘုန္းႀကီးပင့္ေပးရန္
သုသာန္သို႔ကား ဘတ္(စ္) စသည္ စီမံေပးရန္

ကာယကံရွွင္က ျဖစ္လိုေသာဆႏၵကိုသာ ေျပာဖို႔လိုသည္။ ဘုန္းႀကီးပင့္ရာတြင္ပင္ ေထရဝါဒကို ပင့္လိုသလား၊ မဟာယာနကို ပင့္လိုသလား။ လုိတာရေအာင္ စီမံေပးၾကသည္။ ထိုအဖြဲ႔အစည္းမ်ား တျဖည္းျဖည္း ေခတ္စားလာသည္။ လြယ္ကူသက္သာေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။

သင္ႏွစ္သက္ပါသလား။
မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ လူသည္ လြယ္ကူသက္သာေသာ စနစ္ကိုႀကိဳက္သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ သင္မႏွစ္သက္လွ်င္ပင္ ဤယဥ္ေက်းမႈက ကြယ္ေပ်ာက္ေတာ့မည္ မဟုတ္ေပ။




သီဟနာဒ







Copyright © 2012 ကမ္းလက္. All rights reserved.

ဆရာပူေဇာ္ပြဲႏွင့္ စက္မွဳတကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူ/ေက်ာင္းသားေဟာင္းမ်ား ေတြ႕ဆံုပြဲအခမ္းအနား (ရန္ကုန္္္ -၂၀၁၂)





ကမာၻ႕တတိယလွိဳင္းကဘယ္မွာလဲ! ကၽြန္ေတာ္တို႕တိတိက်က် မသိဘူး ။
R.I.T ရဲ႕တတိယ ၊ စတုတၳလွိဳင္းေတြကေတာ့ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္
ကမာၻ႕တတိယလွိဳင္းထဲမွာ ကူးခတ္ေနၾကတယ္။

တကၠသိုလ္ႀကီးရဲ႕ ပထမ ၊ ဒုတိယမ်ိဳးဆက္ ဆရာ့ ဆရာေတြကို
တတိယ၊ စတုတၳမ်ိဳးဆက္ေတြက “ပူဇာစ ပူဇေနယ်ာနံ” ဖို႕အတြြက္…..

ေန႕ရက္ း ၂၀၁၂ ဒီဇင္ဘာ ၃၀ရက္
အခ်ိန္ း ထပ္မံေၾကျငာေပးပါမည္။
ေနရာရန္ကုန္နည္းပညာတကၠသိုလ္(ယခင္ ရန္ကုန္စက္မွဳတကၠသိုလ္)၊ အင္းစိန္၊ ႀကိဳ႕ကုန္း။

Website ~ www.sayapzpygn.com
Facebook ~ Saya Puzawpwe and Gathering of Engineering Alumni, Yangon 2012




(တတိယလွိဳင္းထဲမွာ ကူးခတ္ေနသူတစ္ဦး)







Copyright © 2012 ကမ္းလက္. All rights reserved.