ဒီမိုကေရစီ ေသြးသားက ႏုႏု
အတၱေတြက ရင္႔ရင္႔
ဒီမိုကေရစီအစိုးရသက္တန္းက ႏုႏု
စိန္ေခၚမႈေတြက ရင္႔ရင္႔
ဟူး...............
ႏိုင္ငံေရးသိကၡာ
လတ္တေလာျဖစ္ပြားေနတဲ႔ မဟာသႏၱိသုခကိစၥဟာ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရ ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးသိကၡာကို ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပမွာ အႀကီးအက်ယ္ ထိခိုက္မႈရွိေနပါၿပီ။ ဒီေက်ာင္းကို ဘယ္သူပိုင္ဆိုင္တယ္ဆိုတဲ႔ အျငင္းပြားမႈေၾကာင္႔ မဟုတ္ပါဘူး။
၁။ ဦးအံ႔ေမာင္ သမၼတအႀကံေပး ဟုတ္၊ မဟုတ္
၂။ ဒီအခ်ိန္မွာ ဘာသာေရးျပသနာ အျဖစ္ခံသင္႔၊ မခံသင္႔ေၾကာင္႔ ျဖစ္ပါတယ္။
ေရွာင္မရတဲ႔ မီဒီယာကေန မေန႔ကအထိ သိလိုက္ရတာက ဦးအံ႔ေမာင္က သူ႔ ကိုယ္သူ သမၼတရုံးအႀကံေပးလို႔ ဝန္ခံၿပီး သမၼတရုံးက ဒါကို ျငင္းဆန္တယ္။ တကယ္လို႔ မဟုတ္ရင္ သမၼတအာဏာကို အလြြဲသုံးစားျပဳရာ ေရာက္မေနဘူး လား။ မဟာသႏၱိသုခကိစၥက သမၼတနဲ႔ တိုက္ရိုက္မဆိုင္ဘူး၊ ဝင္ေရာက္ေျဖ ရွင္းေပးမွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာက(ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ဘာသာေရး မတူဘူး ေလဆိုၿပီး) လက္ခံထားလို႔ရေပမဲ႔ သမၼတအာဏာကို အလြြဲသုံးစားျပဳတာကေတာ႔ သမၼတနဲ႔ မဆိုင္ဘူး ေျပာလို႔မရႏိုင္ေတာ႔ဘူး။
အေရးယူရမယ္။ သမၼတရုံးကထြက္လာတဲ႔ ျငင္းခ်က္ရဲ႕ေနာက္မွာ စစ္ေဆးအေရး ယူမယ္ဆိုတာ ပါမလာဘူး။ ပါတယ္ဆိုရင္ မိမိရဲ႕ မႏွံ႔စပ္ေၾကာင္႔မို႔ ေတာင္းပန္ ပါတယ္။
ဒါက ဘာလဲ။ ဦးအံ႔ေမာင္က ဘယ္သူလဲ။ သမၼတရုံးကထြက္လာတဲ႔တုန္႔ျပန္မႈက အေျဖထက္ ေမးခြန္းပဲ ေပးခဲ႔တယ္။ ဦးအံ႔ေမာင္ဟာ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတက မထိ ရဲေလာက္ေအာင္ ႀကီးေနသူလား။ ဘာေၾကာင္႔လဲ။
တစ္ကမၻာလုံး ဘာသာေရးက ဆတ္ဆတ္ထိမခံျဖစ္ေနခ်ိန္ ဒီမိုကေရစီေသြး သားႏုႏုနဲ႔ ဒီႏိုင္ငံမွာ ဘာေၾကာင္႔ ဒီလိုကိစၥမ်ိဳး အျဖစ္ခံရသလဲ။ သမၼတက ဝင္မရွင္းလို႔ ျပသနာရွင္းသြားပါ႔မလား။ စိုးရိမ္စရာပဲ။
အခုဆို အနည္းဆုံး သုံးအုပ္စု ကြဲေနတယ္။
၁။ ဦးအံ႔ေမာင္နဲ႔ မဟန အတိုက္အခံအုပ္စု
၂။ ဦးအံ႔ေမာင္နဲ႔ မဟန အုပ္စု(အသံ မထြက္လွေပမဲ႔ အခ်ဳပ္အခ်ာအာဏာဆိုတဲ႔ စကားလုံးႀကီးကို သုံးလိုက္ရင္ အားမေသးလွဘူး)
၃။ လူေတြ လမ္းေပၚေရာက္လာမွာ စိုးရိမ္တဲ႔အုပ္စု။
မဟာသႏၱိသုခက သင္တန္းသားအသစ္ေတြ ေခၚယူဖို႔ လုပ္ေနၿပီ၊ အခုေန တားျမစ္ရမယ္။ အခု မတားျမစ္လို႔ သင္တန္းသားအသစ္ေတြ ေရာက္လာရင္ ဒီထက္ရွင္းရခက္မယ္။ ဒီလိုလား။
တကယ္လို႔ အက်ိဳးအေၾကာင္းညီညီနဲဲ႔ ပီနန္ဆရာေတာ္ႀကီး မပိုင္ဘူးဆိုတာ ခိုင္မာရင္ ေနာက္ ၅ ႏွစ္၊ ၁၀ ႏွွစ္ၾကာၿပီး ႏိုင္ငံေရးတည္ၿငိမ္မ္မွ ေျဖရွင္းရင္ေကာ မရႏိုင္ဘူးလား။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လူအမ်ားစုကေတာ႔ လမ္းေပၚကို ရဟန္းေတြ၊ လူေတြတက္လာမွာ၊ မျဖစ္လို႔ လမ္းေပၚတက္လိုက္ရမွာကို ေၾကာက္ေနၾကတယ္။ လမ္းေပၚလူေတြတက္လာရင္ ဘယ္လိုလုပ္မွာလဲ။ အၾကမ္းမဖက္နည္းလား၊ ဓာတ္ျပားေဟာင္း က်ည္ဆန္လား၊ မ်က္ရည္ယို ဗုံးလား။
အေရးအခင္းျဖစ္တဲ႔အႀကိမ္ ထိုင္းေလာက္မမ်ားေပမဲ႔ တကယ္ျဖစ္ရင္ ပမာဏက ထိုင္းထက္အမ်ားႀကီး ပိုႀကီးေနတတ္တယ္။
မရေတာ႔ဘူးဆိုရင္ေတာ႔ အခ်ဳပ္အခ်ာအာဏာဆိုတဲ႔ စကားလုံးႀကီးကို ကိုင္ၿပီး အစိုးရက လုပ္မွာပဲ(လုပ္လည္းလုပ္ရမွာပဲ)။ ဒီေခတ္မွာ ႏိုင္ငံေရးအတြက္ အေသခံရဲသူထက္ ဘာသာေရးအတြက္ အေသခံရဲသူ ပိုမ်ားတယ္လို႔ ကမၻာက သက္ေသျပေနပါတယ္။ ဒီလို မျဖစ္ေအာင္ မတားျမစ္ႏိုင္ဘူးလား။
အနည္းဆုံး ဦးအံ႔ေမာင္ကို(သူ႕ေရွ႕က ဆိုင္းဘုတ္ႀကီးမမွန္ဘူး ဆိုရင္) သမၼတ အာဏာ အလြဲသုံးစားမႈတပ္ျပီး တရားစြဲလိုက္၊ စံျပ အျပစ္ေပးလိုက္။ လူထု ရာႏႈန္းျပည့္ သာဓုေခၚမယ္႔ ကိစၥ။ သမၼတအေပၚလည္း ယုံၾကည္မႈ ပိုလာမယ္။ အစိုရအႀကံေပး အဖြဲ႔လည္း အနည္းဆုံး စုန္းျပဴးတစ္ေယာက္ ရွင္းသြားမယ္။
ဘာသာေရး အဓိကရုဏ္းကို ဘာသာေရးလက္ထဲ လႊဲေပးလိုက္။
ဒီလိုမဟုတ္ရင္ ျပည္တြင္းမွာေရာ ျပည္ပမွာပါ ႏိုင္ငံေရးသိကၡာ ဆက္က်ေန လိမ္႔မယ္။
ဒီေလာက္အထိ ေရးမွေတာ႔ ဒါဟာ စစ္အစိုးရက အာဏာျပန္သိမ္းခ်င္ လို႔ ေထာက္ေျခာက္ဆင္ေနတယ္ဆိုတဲ႔စကားကို မယုံၾကည္လို႔ေပါ႔။
မဟာသႏၱိသုခ ဘယ္ေလာက္ႀကီးႀကီး ႏိုင္ငံေတာ္နဲ႔ ယွဥ္ရင္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းမ်ွသာပါ။
ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းမ်ွသာလို႔ဆိုေပမဲ႔ ဒီေက်ာင္းရဲ႕ ကြန္ယက္နဲ႔ ဂယက္က အႀကီးႀကီး။
ဒီမိုကေရစီ ေသြးသားက ႏုႏု
အတၱေတြက ရင္႔ရင္႔
ဒီမိုကေရစီ အစိုးရသက္တန္းက ႏုႏု
စိန္ေခၚမႈေတြက ရင္႔ရင္႔
ဟူး.............................
