မေရးအပ္တဲ႔ဥပေဒေပမဲ႔ ဘာသာေရးနဲ႔ကပ္ၿပီး ဒီလို ၾကည့္မိပါတယ္။ ဒီဥပေဒဟာ ရယ္စရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ ေနရာမွားေနသလို ဘယ္ေတာ႔မွလည္း ထိထိေရာက္ေရာက္ က်င္႔သုံးလို႔ ရလိမ္႔မယ္ မဟုတ္ပါ။
ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ အေျခခံဥပေဒက ငါးပါးသီလလို႔ဆိုရင္ ရပါတယ္။ အဲဒီ ငါးပါးထဲမွာ ေမထုန္နဲ႔ဆိုင္တဲ႔ ကိစၥက ကာေမသု "မိစၦာစာရ" ပါ။
ဗုဒၶဘာသာတိုင္းအတြက္ ရည္စူးလို႔ "မိစၦာစာရ" ကိုသာ တားျမစ္ၿပီး မိစၦာ စာရ မဟုတ္တဲ႔ အျခားကာမဂုဏ္ေတြကို လႊတ္ေပးထားရပါတယ္။ အဲသလို မဟုတ္ရင္ ဘယ္သူမွ လိုက္နာလို႔မရတဲ႔ ဥပေဒျဖစ္ၿပီး ဟန္ေဆာင္ဥပေဒ၊ လူသားမ်ား ရယ္ဖြယ္ဥပေဒ ျဖစ္သြားပါလိမ္႔မယ္။ မိစၦာစာရကိုပဲ အရြယ္ မေရာက္ေသးသူ၊ အလိုမတူဘဲ မတရားက်င္႔သူ စသည္ ေခတ္နဲ႔အညီ အဓိပၸါယ္ဖြင္႔ဆိုၿပီး သတ္မွတ္ႏိုင္ပါတယ္။
ေမထုန္နဲ႔ပတ္သက္လို႔ ဗုဒၶဘာသာက ဒါပဲေျပာသလားဆိုရင္ေတာ႔ မဟုတ္ ပါဘူး။ အမ်ားအားျဖင္႔ လျပည့္လကြယ္လို ဥပုသ္ေန႔ေတြမ်ိဳးမွာ ထူးထူးျခားျခား ေစာင္႔ထိန္းၾကတဲ႔ ရွစ္ပါးသီလရွိပါတယ္။ ေခတ္စကားနဲ႔ အထူးဥပေဒလို႔ ေခၚႏိုင္ပါတယ္။ ဒီမွာ ေမထုန္နဲ႔ပတ္သက္လို႔ "အျဗဟၼစရိယ" လို႔ သုံးၿပီး ဘယ္လို ေမထုန္ဆက္ဆံျခင္းမ်ိဳးကိုမဆို တားျမစ္ ပါတယ္။ အထူးဥပေဒျဖစ္လို႔ လူတိုင္း၊ ေန႔တိုင္း ေစာင္႔ထိန္းေနၾကမယ္ မဟုတ္ေတာ႔ပါဘူး။
က်င္႔လိုက က်င္႔၊ မက်င္႔လိုက ေန။
ဒါကို မျဖစ္မေန လိုက္ကိုလိုက္ရမယ္ဆိုရင္ အမ်ားစုကေတာ႔ ဗုဒၶဘာသာအျဖစ္ကေန ႏႈတ္ထြက္သြားမွာပါပဲ။
လက္မထပ္ခင္ အတူေနသင္႔ မေနသင္႔က အေရွ႕တင္မက အေနာက္မွာလည္း ေျပာဆိုေနၾကဆဲပါ၊ ဒါေပမဲ႔ ဒါက တစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ ယုံၾကည္မႈနဲ႔ ေရြးျခယ္မႈအေနနဲ႔ပဲ ရွိေနပါတယ္။
အခု ဥပေဒအရ လူပ်ိဳ၊ အပ်ိဳတိုင္း ေမထုန ရွစ္ပါးသီလ ေစာင္႔ထိန္းရမယ္လို႔ ဆိုလိုရာ ေရာက္ေနေတာ႔ လက္ေတြ႔မက်တဲ႔အျပင္ ဥပေဒကို ဘယ္လို က်င္႔သုံးမလဲ(How to apply) ဆိုတာအတြက္လည္း အေျဖ မရွိပါ။
