ဆင္ေျခ

(၁)
အမွန္တရားသည္
ရထားဆိုက္ခ်ိန္ ေနာက္က်ခဲ႔၏။

( ၂ )
တကယ္ေတာ႔
ဘယ္သူမွ ေနာက္မက်ပါဘူး
ေနဝင္တာကကို ေစာလြန္းသြားတာပါ။

( ၃ )
တကယ္ေတာ႔
ေနဝင္တာက မေစာပါဘူး
ထူထဲ တဲ႔ ဘဝအေႏြးေမာေၾကာင္႔
ခပ္ဖြဖြ ေဆာင္းေျခသံကို
နား မစြင္႔မိခဲ႔ၾကတာပါ။


၁။ေမာင္သိန္းေဇာ္
၂။တာရာမင္းေဝ




ဇင္ေဝေသာ္







Copyright © 2012 ကမ္းလက္. All rights reserved.

လူသိနည္းေသာ ရဟန္းဒုကၡ (၂)

စာဦးအမွာ။       ။ အမွာစကားထားခ်င္သည္။ တကယ္ဆိုရေသာ္ လူသိနည္းေသာ ရဟန္းဒုကၡဆိုသည္ထက္ လူမသိေသာ ရဟန္းဒုကၡဟုဆိုက ပို၍သင့္မည္ထင္၏။ ျမန္မာဗုဒၶဘာသာမ်ားႏွင့္ေနမည္ဆိုလွ်င္ ဤဒုကၡမ်ိဳးၾကံဳေတြ႔ရန္ အခြင့္အလမ္းအလြန္ နည္းပါး၏။ လူမ်ိဳးျခားဗုဒၶဘာသာ၊ အထူးသျဖင့္ စစ္စစ္ေပါက္ေပါက္ သိလိုေမးျမန္းလိုေသာ လူငယ္ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံရမွသာ ၾကံဳေတြ႔ရႏိုင္သည္။ ဤေဆာင္းပါးသည္ ႏိုင္ငံျခားသာသနာျပဳရန္ ေျခလွမ္းျပင္ေနၾကသည့္ ညီငယ္ရဟန္းေတာ္မ်ားကို မွ်ေဝလိုုျခင္းျဖစ္သည္။ ဗဟုသုတအလို႔ငွာ ဖတ္လိုေသာ လူဒကာ၊ ဒကာမတို႔လည္း ဖတ္ရွဳႏိုင္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ သတိသမၸဇဥ္ျဖင့္ နားလည္ခြင့္လႊတ္ကာ ဖတ္ရွဳေပးၾကရန္ ေမတၱာရပ္လို၏။


--------------------


       သကၠရာဇ္ ၂၀၁၀ ႏွင့္ ၂၀၁၁-၌ အမ်ိဳးသမီးငယ္ (၇) ဦးခန္႔၊ အမ်ိဳးသားငယ္ (၁၀) ဦးခန္႔ သီဟနာဒ နာမည္တပ္ကာ ယင္းတို႔၏ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာမ်ား ေဘးလူမရွိ၊ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ေဆြးေႏြးလိုေၾကာင္း အခ်ိန္းအခ်က္ျပဳလုပ္ၾက၏။ ထိုအခါ သူတို႔ေဆြးေႏြးလာမည့္ကိစၥကို သိသလိုလိုရွိႏွင့္ၿပီးသား ျဖစ္၏။

       သူတို႔ေရာက္လာလွ်င္ သူတို႔ဟန္းဖုန္းထဲ၌ သိမ္းဆည္းထားေသာ မက္ေဆ့(ခ်္) ေလးကိုျပၿပီး ဒီစကားကုိ အရွင္ဘုရားေျပာခဲ့တာ ဟုတ္ပါသလားဟု ေမးၾကသည္။ ဟုတ္ပါသည္ဟုဆိုမွ သူတို႔ေဆြးေႏြးလိုေသာ အေၾကာင္းကို ဆက္လက္ေဆြးေႏြးၾကသည္။

       ယင္းကား အျခားမဟုတ္။ သီဟနာဒက Gay ႏွင့္ Lesbian ကို ဗုဒၶဘာသာက လက္ခံ၏ဟူေသာ စကားတည္း။ (မသိသူမ်ား အဘိဓာန္လွန္ေတာ္မူၾကပါ။ ဘာသာေတာ့ မျပန္ခ်င္)။

       ၂၀၀၉- ဧၿပီလက စကၤာပူအမ်ိဳးသားတကၠသိုလ္ ဗုဒၶဘာသာအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က (N-U-S-B-S) ဆမ္းမစ္တရားပြဲတစ္ခု ျပဳလုပ္၏။ ဓမၼ စပီကာ (၃) ပါးပင့္၏။ ေထရဝါဒမွ တစ္ပါး၊ မဟာယာနမွ တစ္ပါး၊ ဇင္ ဗုဒၶဘာသာမွ တစ္ပါးတည္း။ ေျပာေဟာရမည့္အေၾကာင္းက “LOVE” ဆိုသည့္ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာအေၾကာင္းတည္း။ ကိုယ့္စာေပ၊ ကိုယ့္အယူအဆကို အေျခခံ၍ ေဟာေျပာႏိုင္၏။ ေထရဝါဒရွဳေထာင့္မွ သီဟနာဒက ေဟာေျပာရသည္။

       ၁။ ခ်စ္ခ်င္းေမတၱာဟူသည္ အဘယ္နည္း။
       ၂။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာအမ်ိဳးအစား မည္မွ်ရွိသနည္း။
       ၃။ ထိုခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို ခိုင္ျမဲေအာင္ မည္သုိ႔ျပဳလုပ္ရမည္နည္း။

       နံပါတ္တစ္ကား လြယ္၏။ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔မႈသေဘာ၊ တစ္ေယာက္အက်ိဳးကို တစ္ေယာက္က လိုလားေသာသေဘာသည္ ေမတၱာျဖစ္၏။ ေမတၱာသုတ္ျဖင့္ အလုပ္ၿပီး၏။

       နံပါတ္ႏွစ္လည္း လြယ္ပါ၏။
       ၁။ သားခ်စ္၊ သမီးခ်စ္၊ မိဘခ်စ္၊ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမခ်စ္ဆိုသည့္ ေဂဟႆိတခ်စ္ျခင္း။
       ၂။ လင္မယား၊ သမီးရည္းစားစသည့္ တဏွာေပမခ်စ္ျခင္း ႏွစ္မ်ိဳးစာေပမွာ တိုက္ရိုက္ရွိ၏။ Platonic Love စသည္တို႔ကို ခ်ဲ႕ကား၍ ေျပာျပႏိုင္၏။

       ျပႆနာကား နံပါတ္သံုးတည္း။
       သူတို႔ေျပာသည့္ “LOVE” သည္ ေမတၱာသုတ္ထဲက ေမတၱာမကပါ။ ထို႔ထက္ က်ယ္ျပန္႔၏။ သားသမီးႏွင့္ မိဘ၊ ႏွမ အမႏွင့္ ေမာင္အစ္ကိုတို႔ကို ညႊန္းရာ၌ တာဝန္ဝတၱရားေက်ပြန္မႈ စသည္တို႔ျဖင့္ ရွင္းျပႏိုင္၏။ ခက္သည္က လင္ခ်စ္၊ မယားခ်စ္ကို ဘယ္လိုခိုင္ျမဲေစမလဲဟူေသာ ေမးခြန္းျဖစ္၏။ တာဝန္ဝတၱရားမွ်ျဖင့္ မလံုေလာက္ေတာ့။ အျခားအျခားေသာအေၾကာင္းေတြ ပါလာ၏။ ေထရဝါဒ ရဟန္းတစ္ပါးအေနႏွင့္ မည္သို႔မွ် မသိႏိုင္ေသာကိစၥျဖစ္၏။

       ထို႔ေၾကာင့္ ဥာဏ္ကိုလႊာသံုး၍ ဒါလည္းကိုယ့္တာဝန္ ကိုယ္ေက်ပြန္ျခင္းပါပဲဟု ခပ္ေသာေသာသာ ေျဖခဲ႔ရ၏။ သူတို႔လည္း ရယ္ၾက၏။

       ခက္သည္က ထိုရဟန္းသံုးပါးအနက္ သီဟနာဒက အငယ္ဆံုးျဖစ္ေန၏။ မ်က္ႏွာလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားႏွင့္ တန္းမိေန၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ကေပါက္တိ ကေပါက္ခ်ာ ေမးခြန္းမွန္သမွ် မိမိဆီ ဦးတည္ေနသည္ကမ်ား၏။ မည္သို႔ျဖစ္ေစ Dhamma Talk က အဆင္ေျပပါသည္။ ကိုယ္ေျပာခ်င္တာကို ေျပာရသည္ကိုး။

       အႀကီးဆံုးျပႆနာက Q & A ေခၚသည့္ အေမး အေျဖက႑ပင္။

       ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္က ေမး၏။ ယေန႔ကမၻာတြင္ အျငင္းပြါးဖြယ္ျဖစ္ေနေသာ Gay ႏွင့္ Lesbian ကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဗုဒၶဘာသာရဲ႕အျမင္ကား ဘာပါလဲဟု ျဖစ္၏။ ေခါင္းနပန္းမ်ား ႀကီးသြား၏။ နားႏွစ္ဖက္ ထူပူသြား၏။ မိမိကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးေသာ အခမ္းအနားမွဴး (ကြတ္- အာနႏၵ) က ထိုေမးခြန္းကို မိမိဆီ မျဖစ္မေနတြန္းပို႔လိုက္ေတာ့သည္။ အာနႏၵကပင္ မိမိေပးထားမိသည့္ နာမည္။ အခ်စ္စမ္းလိုက္သည္ ထင္၏။

       ဤကိစၥက စာေပ၌ တိုက္ရိုက္မရွိ။

       လူႏွစ္ေယာက္၏ ဆက္ဆံေရးႏွင့္ပတ္သက္၍ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ႀကီး မရွိလွ။ ဤကိစၥမ်ားက ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ သက္သက္္မ်ားပင္ျဖစ္၏။ ကာေမသုမိစၦာစာရ၌လည္း Gay ကိစၥ၊ Lesbian ကိစၥကို မေျပာ။ ဝိနည္းေတာ္၌ကား ဥဘေတာဗ်ည္းဆိုသည့္ ပုဂၢိဳလ္ပါသည္။ ဤပုဂၢိဳလ္ကလည္း ဤေမးခြန္းကို မေျဖရွင္းႏိုင္။

       ထို႔ေၾကာင့္ အဘိဓမၼာကို ျပန္ကပ္ရေတာ့သည္။
       ကာမရာဂသည္ ကာမရာဂသာျဖစ္သည္။ ေယာက်ၤားႏွင့္ မိန္းမျဖစ္ေစ၊ ေယာက်ၤားအခ်င္းခ်င္းပင္ျဖစ္ေစ၊ မိန္းမအခ်င္းခ်င္းပင္ျဖစ္ေစ ႏွစ္ဦးသေဘာတူေနသ၍ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္ အရြယ္ေရာက္ၿပီးသူျဖစ္ေနသ၍ ဤကိစၥက အတူတူသာျဖစ္၏။ ကာေမသုမိစာၦစာရဟု ေျပာရန္ခက္သည္။ အမွန္လည္း ဤသို႔ယံုၾကည္သည္။

       ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ ဓေလ့ထံုးစံက လက္မခံႏိုင္ေသာ္လည္း ဗုဒၶဘာသာကေတာ့ျဖင့္ ဤကိစၥကို ဘာသိဘာသာ သာသေဘာထားသည္။ ကာေမသုမိစာၦစာရ၌ မသြားအပ္ေသာမိန္းမ (၂၀) လာ၏။ ထို၌ Gay , Lesbian ကိစၥမပါ။ ခက္လွ၏။

       ရဟန္း၊ သီလရွင္မဟုတ္လွ်င္ ဘာမွ ထူးျခားေသာကိစၥမဟုတ္။ အပါယ္က်ေစႏိုင္ေသာ အကုသိုလ္ဟု ေျပာရန္လည္း မျဖစ္။ အပါယဂမနိယ (အပါယ္ခ်ေၾကာင္းတရားမ်ား) က ဒိ႒ိႏွင့္ ဝိစိကိစၦာတို႔တည္း။ ၿပီးလွ်င္ ေဒါသတည္း။ ထို႔ေၾကာင့္ အဘိဓမၼာသေဘာအရဆိုရေသာ္ အတူတူပင္ျဖစ္၏။ သုတၱာန္ကလည္း တိုက္ရိုက္မလာ။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုေမးခြန္းအတြက္ ဗုဒၶဇင္က ႏူထရယ္ဟုပင္ ေျဖလိုက္၏။

       လူငယ္အမ်ားစုက ေထာက္ခံသည္။
       အျခားအျခားေသာ ဘာသာမ်ားက Gay, Lesbian ကိစၥကုိ ခါးခါးသီးသီး ျငင္းဆန္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာက ဤ “LOVE” ကိစၥ၌ပင္ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ သေဘာရွိသည္ဟု သေဘာေပါက္လိုက္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ မွန္သည္ဟုေတာ့ ထင္ပါသည္။

       ထိုအေျဖစကားကို သူတို႔ျခင္းလက္ဆင့္ကမ္းၾကပံုရ၏။

       တခ်ိဳ႕က ထိုကိစၥျဖင့္ ဝန္းက်င္၏ ဝိုင္းပယ္ျခင္းကို ခံထားရ၏။ မတူမတန္သလို ဆက္ဆံတာ ခံၾကရ၏။ ထိုအခါ ေျဖဆည္ရာကိုရွၾကရင္း ထိုမက္ေဆ့ခ်္ေလးကိုေတြ႔ကာ မိမိထံ ေရာက္ေရာက္လာၾကျခင္း ျဖစ္၏။

       စိတ္ေတာ့ မေကာင္းပါ။ ျဖစ္ႏိုင္လွ်င္ေတာ့ က်ား ဆို က်ား၊ မ ဆို မ ျဖစ္ေစခ်င္၏။ မတတ္ႏိုင္။ ကာေမသုမိစာၦစာရ၌ မပါေသာ ဤကိစၥကို ကာေမသုမိစာၦစာရတြင္ ထည့္မထားႏိုင္။ သူတို႔ အေမးအမ်ားဆံုးက ဤကိစၥေၾကာင့္ ငရဲက်မည္လားဟု ျဖစ္၏။ ေသခ်ာပါသည္၊ နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္းမဟုတ္ေသာ္လည္း ငရဲေရာက္ေၾကာင္းတြင္ေတာ့ မပါပါ။ တဏွာသည္ တဏွာသာျဖစ္ပါသည္။

       သူတို႔က ဆိုသည္-
       အခ်ိဳ႕ အခ်ိဳ႕ေသာ လင္မယားေတြကပင္ သူတို႔ေလာက္မခ်စ္၊ သူတို႔ေလာက္ နားလည္မႈမရွိ၊ သူတို႔ေလာက္ ေဝမွ်ခံစားမႈမရွိ။ သို႔ျဖစ္လွ်က္္ အဘယ့္ေၾကာင့္ဝန္းက်င္က သူတို႔ကို ဤသို႔ဆက္ဆံရသနည္းဟု ဝမ္းနည္းတႀကီး ဆိုတတ္ၾကသည္။

       သူတို႔ေျပာတာလည္း သဘာဝက်၏။ ထို႔ေၾကာင့္ အားေပးရာလည္းမေရာက္၊ စိတ္ဓာတ္လည္း ပိုမက်ေစလို၊ ဤသို႔ျဖင့္ပင္ ေရလိုက္ငါးလိုက္ ေနလိုက္ရေတာ့သည္။ ျဖစ္ႏိုင္လွ်င္ေတာ့ က်ား ဆို က်ား၊ မ ဆို မ ျဖစ္ေစခ်င္၏။ မ၊ မ။ က်ား၊ က်ား မျဖစ္ေစလိုပါ။ သို႔ေသာ္-

       ဤသို႔ျဖင့္ သီဟနာဒသည္ စကၤာပူဗုဒၶဘာသာ Gay ႏွင့္ Lesbian အခ်ိဳ႕ၾကား၌္အတန္ငယ္ ေပၚျပဴလာျဖစ္ေသာ ရဟန္းတစ္ပါးျဖစ္ခဲ့ရ၏။ အနည္းငယ္ ၾကက္သီးထဖြယ္လည္းျဖစ္၏။

       ထို႔ေၾကာင့္ ညီငယ္ရဟန္းေတာ္မ်ား အေမးအေျဖက႑ကို ပါးပါးနပ္နပ္ ေျဖၾကေစလို၏။ မိမိကဲ့သို႔ေသာ အမွားမ်ိဳး မလြန္ၾကဴးေစလို။ မိမိကား ထိုစကားအတြက္ ေနာင္တရလွ်က္ရွိ၏။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ “You are very ***y” ဟု အေျပာခံခဲ႔ရဘူးေသာေၾကာင့္တည္း။ ငုတ္တုတ္ပင္ ေမ့မိ၏။



သီဟနာဒ








Copyright © 2012 ကမ္းလက္. All rights reserved.

Nibbana is the highest bliss


 -The third Noble Truth is the cessation of suffering.It is described as the cessation of craving        without   residue and dispassion (asesaviraga nirodho),giving up( Cago ),complete   abandonment (Pati nissaggo),release (Mutti ) and non-attachment (Anarlayo).(Dhammacakka pavattana Sutta)


-Originally, in the canonical references it bears an affinity to blowing off and most certainly the application is the blowing off the three roots of evils:craving,ill-will and delusion.


-Nibbana is an experience,which can not be grasped by logic and reasoning.So it is stated that it is beyond the range of logic(Atakka-avacara)


-Nibbana is also can be explained as the extinction of the fire of lust,hatred,and delusion.
Nibbana, in one sense,may be interpreted as the extinction of the flames: 

"The whole world is in flame.By what fire is it kindled?
By the fire of lust,hatred,and delusion;by the fire of birth,old age,death,sorrow,lamentation,
pain,grief and despair is it kindled."(Aditta pariyaya Sutta )


-The Buddha called it:The culmination,The Further shore,Truth,The Immaculate,The Joyful, Utter Peace,The Wonderful,The Pure,The Safe Refuge( S.IV,369-372)


To discuss this question, the ten grades of happiness found in the Bahuvedaniya Sutta are vital.
1)" Fivefold,Ananda,are sensual bonds,What are the five?
  Forms recognizable by the eyes,sounds recognizable by the ears, odours recognizable by the nose;flavors recognizable tongue;contacts recognizable by the body-desirable,lovely charming,infatuating,accompanied by thirst,and arousing the dust of passions.These,Ananda,are five sensual bonds.
Whatever happiness or pleasure arises from these sensual bonds,is known as sensual happiness.
Whoso should declare:'This is the highest happiness and pleasure which beings my experience'- I do not grant him that,and why?
Because there is other happiness more exalted and sublime."


2)The happiness of the first Jhana.( Associate with the five Jhana factors; initial application,sustained application,joy,happiness and one-pointedness.


3) The happiness of the second Jhana.(Associate with three Jhana factors; joy,happiness and one-pointedness.


4) The happiness of the third Jhana.(Associate with two Jhana factors;happiness and one-pointednedd.


5) The happiness of the fourth Jhana.(Associates with two Jhana factors;equanimity and one-pointedness.
(These four Jhanas are called Form-sphere Jhana(Rupa Jhana)


6) The happiness of the first formless jhana.(passing entirely beyond the perception form,with the disappearance of sense reaction,free from attention to perception of diversity,thinks:'Infinity is Space'-and lives abiding in the Realm if infinite Space.)


7) The happiness of the second formless Jhana.(.....'Infinite is Consciousness'-and lives abiding in the Realm of Infinite Consciousness.)


8) The happiness of the third formless Jhana.(...'There is nothing whatsoever'-and lives abiding in the Realm of Nothingness,)


9) The happiness of the fourth formless Jhana.(....lives abiding in the Realm of Neither perception Nor Non-perception.)


( These Jhanas are Formless Jhanas,Arupa Jhana)
"Whoso should declare:'This is the highest happiness and pleasure which beings my experience'- I do not grant him that,and why?
Because there is other happiness more exalted and sublime."


10) "Here a monk,utterly transcending the realm of Neither perception Nor Non-perception,lives,having attained to the Cessation of perception and sensation( Sannavedaniya niodha)This,Ananda,is the other happiness more exalted and sublime.


"How can that state be called highest happiness when there is no consciousness to experience it?'
"No,disciples,the Tathagata does not recognize bliss merely because of a pleasurable sensation,but disciples,whenever bliss is attained there and there Only does the Accomplished One recognize bliss."
"I proclaim that everything experienced by the senses is sorrow." But why?Because one in sorrow craves to be happy,and the so-called happy crave to be happier still.
The Buddha declare;"Nibbana paramam sukham,Nibbana is the highest bliss."
It is bliss supreme because it is not a kind of happiness experienced by the senses.It is a blissful state of positive relief from the ills of life.


Ref: Majjhima Nikaya,No.57.
        The Buddha and His Teaching.No 503-506.
        Essentials of Buddhism.No 60-65.


                                                                                                                                           U Cittara










Copyright © 2012 ကမ္းလက္. All rights reserved.

ကမ္းလက္ ေျခာက္လျပည့္


ဒီေန႔ ကမ္းလက္ ေျခာက္လျပည့္တဲ႔ေန႔ပါ။
စာဖတ္သူေတြကိုေတာင္းပန္ခ်င္တာကေတာ႔ အက္ဒမင္ခရီးထြက္ေနလို႔ (သူ စကက္ဂ်ဴးတစ္ခ်ိဳ႕ လုပ္ေပးထားခဲ႔လို႔)ပို႔စ္ ေတြ ပံုမွန္တက္ေနႏိုင္ေပမယ္႔ ဘယ္လိုေတြ တက္လာသလဲဆိုတာကိုေတာ႔ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ထားလိုက္ရပါတယ္။ ကေမာက္ကမ နည္းနည္းဆန္ပါတယ္။

ထူးထူးျခားျခား ေက်းဇူးစကားေျပာခ်င္တာကေတာ႔ ကမ္းလက္ကို လင္႔လုပ္ထားၾကတဲ႔ ဘေလာ႔ဂ္ဂါေတြကိုပါ။

ကမ္းလက္ကုိယ္တိုင္က တကယ္႔ကို "ထြန္ယက္လို႔ မညက္ေသးတဲ႔ " စိုက္ခင္းပါ။ ဒါေၾကာင္႔ မျမင္ဖူးေသးတဲ႔ ဘဝတူမိတ္ေဆြ ဘေလာ႔ဂ္ဂါေတြကို ေက်းဇူးစကားနဲ႔အတူ ေတာင္းပန္စကားပါ ထားခဲ႔ခ်င္ပါတယ္။

အြန္လိုင္းေပၚမွာ ေရးခ်င္ရာေရးလို႔ရၾကေပမယ္႔ ေစာင္႔စည္းမႈေတြနဲ႔ ယုံၾကည္ရာေလးေတြကို ေဖာ္ျပေနၾကတာကိုေတြ႔ရေတာ႔ ဘေလာ႔ဂ္ဂါေတြကို ေလးလည္းေလးစားမိတယ္။ အလကားရတဲ႔ ဘေလာ႔ဂ္စာမ်က္ႏွာေပၚမွာလည္း စာေပအက္သစ္ေတြ အမ်ားႀကီးဆိုတာ သိခဲ႔ရလို႔ပါ။

စကားလုံးၾကမ္းၾကမ္းေတြနဲ႔ ဝိုင္းဆဲေနၾကရင္ စစ္အစိုးရကိုေတာင္ ေမတၱာရႇိသလိုလိုျဖစ္တတ္သြားတာ (၈၈) ကာလက ႀကံဳဖူးခဲ႔တယ္။ စာဖတ္သူေတြထဲမွာ ျပည္တြင္းက စာဖတ္သူအေရအတြက္ သိသိသာသာ တက္လာလို႔လည္း ဝမ္းသာရပါတယ္။

ေျခာက္လျပည္႔ အမွတ္တရအတြက္ေတာ႔ သူငယ္ခ်င္းကဗ်ာဆရာ ေမာင္စူးရဲ႐ဲ႕ ကဗ်ာေလးကို ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္။ေ႐ႊျမန္မာ၊အတြဲအမွတ္ ၅ ထဲကပါ။



ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္၏ ႏွစ္သုံးဆယ္ခရီး

ဘုရားပြဲတစ္ခုဆီကိုသြားေနတဲ႔ လွည္းတန္းႀကီးကို
စိတ္မွန္းနဲ႔ လွမ္းၾကည္႔ေတာ႔
ဖုန္လုံးေတြက
အသက္႐ွဴလမ္းေၾကာင္းကို ပိတ္ဆို႔ကုန္ၾက။

လြန္ခဲ႔တဲ႔ အႏွစ္ ႏွစ္ဆယ္ကို
ထိုင္ေငးမိတယ္။

ေသဆုံးေနတဲ႔ သစ္႐ြက္ေတြေပၚ
ေတာင္ေလ႐ိုင္းက ဒရြတ္ဆြဲလမ္းေလွ်ာက္လို႔၊
အေမက....
ညီေလးရဲ႕ အက်ႌၾကယ္သီးကို ျပန္တပ္လို႔၊
အေဖက..
ေရဒီယိုတစ္လုံးနဲ႔
လန္ဒန္သားေတြရဲ႕စကားကို နားေထာင္လို႔၊
က်ေနာ္က...
လုံးကားေနတဲ႔ ဗိုက္ကေလးကို ပြတ္သပ္ရင္း
(အစာတြင္းနက္မွန္း မသိတတ္စြာ)
ညေနေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္ အေပ်ာ္ေတြကိုစၿမဳံ႕ျပန္လို႔။

လြန္ခဲ႔တဲ႔ အႏွစ္ ႏွစ္ဆယ္ကို
ထိုင္ေငးမိတယ္။

ႏြမ္းေျခာက္ေနတဲ႔ စံပါယ္ဖူးေလးက
ေလာကဓံအေၾကာင္းကိုမၿငီးျငဴပဲ
ေနပူထဲ မတ္တပ္ရပ္လို႔၊
ေရွးေဟာင္း ေစတီပ်က္ေတြၾကား
ဗုဒၶအဆုံးအမတစ္ခုခု ေတြ႔ရႏိုး
သဲႀကီးမဲႀကီး လိုက္ရွာလို႔၊
အဝါေရာင္ လိပ္ျပေလးႏွစ္ေကာင္
ဆြဲလဲသံထဲ ပ်ံဝဲဝင္သြားခိုက္
က်ေနာ္႔ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေတြက
အနာဂတ္ အသိုက္ေတြ
တစ္ခုၿပီးတစ္ခု တည္ေဆာက္လို႔။

ဒီေန႔...
မ်က္ႏွာေပၚ ယိုစီးက်ေနတဲ႔
က်ိဳးေၾကေနတဲ႔ အလင္းခက္ေတြကုိ
ထိုင္ေငးေနမိတယ္။

ေလာကဓံ၊ပို႔စ္ေမာ္ဒန္၊ ဘဝဒဏ္
ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ေပးပါ...
ေပါင္မုန္႔တစ္ခ်ပ္ေပးပါ...
႐ြာအေနာက္ပိုင္းက
ေဆာ႔ဖ္ဝဲသူေဌး ဘီးလ္ဂိတ္အတြက္
သက္ျပင္းေတြခဏခဏခ်လို႔။

ၿပီးေတာ႔......
မသိေယာင္ေဆာင္ျခင္း သခၤန္းစာတစ္ပုဒ္ကို
ႏႈတ္တက္အရ က်က္လို႔။   ။

ေမာင္စူးရဲ





ကမ္းလက္

Copyright © 2012 ကမ္းလက္. All rights reserved.

ရယ္စ႐ာျဖစ္ေနတဲ႔ ကမၻာေက်ာ္စြပ္စြဲမႈမ်ား

၁။ ဆြာမိႀကီး ဝိေဝကာနႏၵ
နံပတ္တစ္ကေတာ႔ ဆြာမိႀကီး ဝိေဝကာနႏၵပါ။ သူက ဗုဒၶဘာသာရဟန္းေတြနဲ႔     စေကာလားေတြက ျဗဟၼဏဝါဒကုိ တိုက္ခိုက္ၾကတယ္၊ မႏိုင္ေတာ႔ ဗုဒၶရဲ႕ေဒသနာေတာ္ေတြကို အိႏၵိယထဲကေန အၿပီးအပိုင္ ခိုးယူသြားၾကတယ္ တဲ႔။ ဗုဒၶရဲ႕ေဒသနာေတာ္ေတြဟာ ခိုးယူထြက္ေျပးျခင္းခံလိုက္ရတာလား၊ ေမာင္းထုတ္တာကိုခံလိုက္ရတာလား ဆိုတာပညာရွင္ေတြစကားဆိုဖို႔ပဲ ခ်န္ထားခဲ႔ပါရေစေတာ႔။ ဗုဒၶရဲ႔ေဒသနာေတြဟာ ေကာ္မာရွယ္လိုက္ဇ္ ထားတာမဟုတ္သလို ေကာ္ပီ႐ိုက္ ကိစၥလည္း မရွိဘူး။ ဒီေတာ႔ ႀကိဳက္သူယူသုံးလိုက္ၾကတာပါ။ႏွီးေႏွာလို႔မရတဲ႔ အယူအဆေတြမို႔ အျမစ္ျပတ္ေအာင္အသတ္ခံလိုက္ရေပမယ္႔ မေသႏိုင္တဲ႔ ဗုဒၶဘာသာက အျခားကမၻာ႔ အစိတ္အပိုင္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ျဖည္းျဖည္းနဲ႔ မွန္မွန္ အျမစ္ေတြတြယ္ေနေတာ႔ ဟိႏၵဴေျမေပၚကလြဲရင္ အျမစ္မတြယ္တတ္တဲ႔  ျဗဟၼဏဝါဒ နည္းနည္းနယ္က်ဥ္းသလိုျဖစ္သြားတာေနမွာပါ။ ဘာပဲေျပာေျပာ  အိႏၵိယပိုင္ ဗုဒၶရဲ႕ေဒသနာေတာ္ေတြကို ႏိုင္ငံျခားသားဗုဒၶဘာသာရဟန္းေတြက ခိုးယူသြားၾကတယ္ ဆိုတာကေတာ႔ ၿပဳံးခ်င္စရာေလးပါ။ အႀကီးက်ယ္ ခိုးယူသူေတြက ဆာ အက္ဒြင္အာႏိုးတို႔၊ အိုင္းစတိုင္းတို႔ ပါ။သူတို႔ေၾကာင္႔ ႔႐ြာအေနာက္ျခမ္းကလူေတြ ဗုဒၶဘာသာ ကိုေတြ႔သြားတာပါ။ အာရွတိုက္ရဲ႕သူခိုးႀကီးကေတာ႔ သိရိဓမၼာေသာက မင္းႀကီးေပါ႔။ သူ႕ေၾကာင္႔ ကိုးတိုင္း ကိုးဌာနကို  ဗုဒၶဘာသာလြင္႔သြားရတာမဟုတ္လား။
ဆြာမိႀကီးမမီလုိက္လို႔၊ျဗဟၼဏဝါဒေတြရဲ႕ ႏွလုံးသည္းပြတ္ျဖစ္တဲ႔ ေယာဂက်င္႔စဥ္ဟာ ၂၁ ရာစုလည္းေရာက္ေရာ ဆရာေတြအခ်ိဳ႕က အျဖဴေတြနဲ႔ တ႐ုတ္ေတြ၊သူတို႔ဆီကေနတစ္ခ်ိဳ႕ အိႏၵီယန္းေတြ ေယာဂျပန္သင္ယူေနၾကေလရဲ႕။

၂။Sir Dave Richards
ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ႔ Sir Dave Richards ဆိုတဲ႔ ပရီမီးယားလိဂ္ ဘုတ္အဖြဲ႔ ဥကၠ႒၊FA အဖြဲ႔ဝင္ပါ။သူကလည္း ႏိုင္ငံျခားသားေတြက သူတို႔ပိုင္ ေဘာလုးံကစားျခင္းအတတ္ပညာကို မားသား လန္ဒ္ ကေန ခိုးယူသြားၾကတယ္ တဲ႔။ျဖစ္ပုံက အထက္ကနဲ႔ ခပ္ဆင္ဆင္ပဲ။အဂၤလိပ္ အမ်ိဳးသားအသင္းက ကန္လိုက္ရင္ အေႏွးနဲ႔အျမန္ ႐ွဳံးေတာ႔တာဘဲ။အခိုးခံလိုက္ရလို႔ေနမွာေပါ႔။သူမွစကားမဆုံးေသဘူး တ႐ုတ္ကလည္း ေဘာလုံးကစားျခင္းကို စတင္ေတြ႔ရွိတာက တ႐ုတ္၊အဂၤလိပ္ မဟုတ္ တဲ႔။လုပ္ခ်ပါေလေရာ။တ႐ုတ္အဆိုအရ အဂၤလိပ္ ေတြ ေဘာလုံးသူခိုးျဖစ္ရျပန္ေ႐ာ။သူတို႔လုေနတာနဲ႔ပဲ ႐ြာက ကေလးေတြေဘာလုးံမ႐ွိလို႔မကန္ရ႐ွာေတာ႔ဘူး။ေလာေလာဆယ္ အဂၤလိပ္ တို႔ ကမၻာ႔ဖလား၊ဥေရာပဖလားကိုခိုးသြားတာက ႏြာ႐ိုင္းသတ္သမားစပိန္ေတြ။
ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး။သူခိုးမယိုးတတ္ရင္ ရီရတယ္လို႔ စဥ္းစားမိလို႔ပါ။


ဇင္ေဝေသာ္










Copyright © 2012 ကမ္းလက္. All rights reserved.