နာဂေတာင္ေပၚေနစဥ္ ရွားရွားပါးပါး ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား နာဂေက်ာင္း သားေလး တစ္ေယာက္ရခဲ႔သည္။ ဒါေတာင္ သူ႔ဖခင္က ေတာင္တြင္းႀကီး ပရ ဟိတ ေက်ာင္းထြက္ေပမို႔။
သူေက်ာင္းကို ေရာက္လာပုံကလည္း ဘာပစၥည္းပစၥယမွ မပါ၊ ရိုးရိုးရွင္းရွင္း။ သို႔ေသာ္ သူ႔ ေလးခြတစ္လက္နဲ႔ တူမီးေသနတ္တစ္လက္ေတာ႔ပါလာသည္။ ဒါေတြ မယူခဲ႔ပါနဲ႔ေျပာရင္ သူလည္း လာေနမယ္႔သေဘာမရွိ။ သို႔ျဖင္႔ ရွိေစ သေဘာထားရသည္။
စဥ္းစားလို႔ မရသည္က တူမီးေသနတ္ ပါလာပါလ်က္ ေလးခြပါယူလာျခင္းကိစၥ။
ဒါကိုေတာ႔ သူ႔ကိုေမးမိသည္။
"ေနပါအုံး၊ တူမီးေသနတ္ပါလ်က္နဲ႔ ဘာျဖစ္လို႔ ေလးခြပါယူလာရတာလဲ"
"ဇီးကြက္က ဘုန္းႀကီးတယ္ ဘုန္းဘုန္း၊ တူမီးေသနတ္နဲ႔ပစ္ရင္ မီးမကူးဘူး၊ သူ႔ကို ေလးခြနဲ႔ပစ္မွရတယ္"
"ေလးခြကေရာ မီးမကူးတာမ်ိဳး မရွိဘူးလား"
"မရွိဘူးေလ ဘုန္းဘုန္း၊ ၾကည့္"
ဆိုၿပီး ပစ္ထည့္လိုက္ရာ ဇီးကြက္ေလးတစ္ေကာင္ က်လာေလေတာ႔သည္။ တားခ်ိန္ပင္ မရလိုက္။
*********************************************************************
အင္း အဲသလိုပဲ ေနမွာေပါ႔ေလ။
ကေလးေတြက ဘုန္းႀကီးေတာ႔ တူမီးေသနတ္က မီးမကူး။
ဒါနဲ႔ ႀကံရာမရ ေလာက္ေလးခြနဲ႔ ေဆာ္လိုက္ဟန္ပါပဲ။
တကယ္႔ကို ကေလးက်င္႔ ကေလးႀကံ။
သီဟနာဒ
